ζωής και θανάτου για τον ελληνικό λαό, αλλά και ΑΝΟΙΓΕΙ τους δρόμους της λαϊκής ΚΙΝΗΣΗΣ και της πολιτικής αφύπνισης, δημιουργεί τις ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ να απαλλαγούμε από πολλές αυταπάτες και να δημιουργηθούν οι πολιτικοί όροι για αγωνιστικές κινητοποιήσεις: Οι μόνες που μπορούν να θέσουν τα σοβαρά πολιτικά ζητήματα…
Το τραγικό της ιστορίας είναι ότι στα μάτια και στη συνείδηση του ελληνικού λαού δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την πτώση της κυβερνητικής συμμορίας από τον εκλογικό…
Τα κόμματα και τα αποκόμματα της «αριστεράς» ΟΧΙ μόνο έχουν φράξει κάθε αγωνιστικό και επαναστατικό δρόμο και έχουν καταστρέψει τους ιμάντες (πολιτικούς και οργανωτικούς) των μαζικών επαναστατικών Κινημάτων (ακριβώς διότι αυτή η «αριστερά» δεν είναι Αριστερά), αλλά και πλειοδοτούν στην αγορά του εκλογικού εμπορίου και των ψευδαισθήσεων…
Ναρκώνουν εκλογικά τον ελληνικό λαό και τον δηλητηριάζουν με τη θανατηφόρα ΑΝΑΜΟΝΗ, την ΑΔΡΑΝΕΙΑ και την ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ της εκλογικής, ΜΟΝΟ, πτώσης της δωσίλογης κυβέρνησης του 4ου Ράιχ…
Αυτή η «αριστερά», δεν πρέπει να το ξεχνάμε, είναι που έχει νομιμοποιήσει το κατοχικό καθεστώς και τα εγκλήματα της κυβερνητικής συμμορίας, που λειτουργεί πυροσβεστικά σε κάθε σπινθήρα πολιτικής έκρηξης και αυτό-οργάνωσης της λαϊκής ΟΡΓΗΣ και σε κάθε σπινθήρα αγωνιστικής σύγκρουσης στο ΔΡΟΜΟ: Ο ΔΡΟΜΟΣ που είναι ο ΜΟΝΟΣ που μπορεί να ανατρέψει ριζικά το υπάρχον πολιτικό σκηνικό και να ανοίξει άλλους πολιτικούς ορίζοντες (τα έχουμε αναλύσει διεξοδικά).
Η διαλεκτική της Ιστορίας, όμως, τιμωρεί: Θέτει σ’ αυτήν την «αριστερά» το καθήκον της εκλογικής πτώσης της κυβέρνησης και το ρόλο του καταλύτη για την αποσταθεροποίηση αυτού του κατοχικού και δωσίλογου κυβερνητικού οικοδομήματος…
Η ιστορία είναι ευρηματική. Μια και αυτή η «αριστερά» (με ηγεμονικό το ΣΥΡΙΖΑ) στόκαρε κάθε πόρο αγωνιστικής και επαναστατικής Κίνησης και ανήγαγε το καθεστωτικό εκλογικό παιχνίδι σε φετίχ, τώρα η ιστορία επιλέγει το ΣΥΡΙΖΑ σε καταλύτη των ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ και σε «αλέτρι» που θα σπείρει θύελλες…
Είναι η ίδια η κοινωνική (ταξική) και ιστορική φύση του ΣΥΡΙΖΑ, δραματικά ετερογενής και πολιτικά ερμαφρόδιτη που τον καθιστούν βόμβα αποσταθεροποίησης στα θεμέλια του οικοδομήματος των καθεστωτικών, κυβερνητικών ισορροπιών και Ασκό του Αιόλου σε αγωνιστικές θύελλες.
Είναι και οι ΡΟΠΕΣ της λαϊκής κίνησης προς το ΣΥΡΙΖΑ που ενισχύουν τον καταλυτικό του ρόλο στις εξελίξεις, που προσδίδουν σ’ αυτές αγωνιστικές και ανατρεπτικές κινηματικές διαστάσεις.
Η κυβερνητική συμμορία και τα δωσίλογα κόμματα αυτής της συμμορίας (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και τα παράγωγά τους) δεν είναι το ίδιο με το ΣΥΡΙΖΑ, δεν εξισώνονται, όπως κάνει η ηγεσία του ΚΚΕ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ διαφέρει καταλυτικά από τα κόμματα της κυβερνητικής συμμορίας και τις μεταμφιέσεις τους: Και σε επίπεδο κοινωνικής (ταξικής) προέλευσης και συγκρότησης και σε επίπεδο ιστορικών καταβολών και κυρίως σε επίπεδο χρώματος των λαϊκών ροπών.
Ο ελληνικός λαός επιλέγει το ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που σηματοδοτεί Αριστερά (έστω και αν δεν είναι) για να ρίξει την κυβέρνηση της φρίκης και του ολέθρου…
Αυτή η αριστερή ροπή και επιλογή του ελληνικού λαού είναι πολύ σημαντική και καταλυτική. Είναι μια αριστερή στροφή και επιλογή του ελληνικού λαού που καθιστά το ΣΥΡΙΖΑ «όχημα» εξελίξεων, που του βάζει δύσκολα και που ανοίγει δρόμους θυελλωδών αγωνιστικών ανέμων…
Αυτή είναι η τιμωρία της ιστορικής διαλεκτικής: Αναθέτει στο ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα κόμμα που αγωνίζεται να διασώσει το σύστημα με μια άλλη λογική διαχείρισης, σε ένα κόμμα που τρομάζει μπροστά σε κάθε αγωνιστική έκρηξη, αναθέτει σ’ αυτό το ρόλο της αποσταθεροποίησης των καθεστωτικών ισορροπιών, το ρόλο του πυροδότη των εξελίξεων…
Και αυτός ακριβώς ο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο ρόλος του πυροδότη, είναι που τρομάζει τα ισχυρά κέντρα εξουσίας και τους εγχώριους νταβάδες.
Δεν φοβούνται καμία Αριστερή και ανατρεπτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα σημερινά δεδομένα, συνθέτει τα «υλικά» μιας κοινωνικής και πολιτικής πυροδότησης και αποσταθεροποίησης.
Τα κέντρα εξουσίας γνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πολύ πίσω από το ιστορικό ΠΑΣΟΚ: Δεν έχει ούτε τα σοσιαλδημοκρατικά, ριζοσπαστικά στοιχεία του ΠΑΣΟΚ της πρώτης περιόδου, ούτε καμία κινηματική πρακτική εκείνου του ΠΑΣΟΚ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί απλώς μία γελοιογραφική αναπαλαίωση του ΠΑΣΟΚ, αλλά μια αναπαλαίωση του ΠΑΣΟΚ της «εκσυγχρονιστικής», νεοφιλελεύθερης παρακμής και αχρειότητας: Το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ.
Αποκαλυπτικότατο είναι το παρακάτω κείμενο:
Ο ΣΥΡΙΖΑ του ’14 και το ΠΑΣΟΚ του ’09: Η αφοπλιστική ομοιότητα των προεκλογικών εξαγγελιών και το «μικρότερο κακό»
http://aristeroblog.wordpress.com/2014/10/08/%CE%BF-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-14-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CF%84%CE%BF%CF%85-09-%CE%B7-%CE%B1%CF%86%CE%BF/
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τρομάζει το καθεστώς του 4ου Ράιχ επειδή είναι Αριστερά, διότι δεν είναι…
Τρομάζει, διότι στις σημερινές συνθήκες, η ιστορική και κοινωνική του συγκρότηση, καθώς και η πολιτική του ετερογένεια, σε συνδυασμό με τα εκρηκτικά αποθέματα της λαϊκής ΟΡΓΗΣ που έχουν συσσωρευτεί πιεστικά, τον καθιστούν παράγοντα αποσταθεροποίησης και ανάφλεξης της λαϊκής οργής, σε πυροδότη της λαϊκής κίνησης και σε καταλύτη γκρεμίσματος των εκλογικών αυταπατών…
Τα πελώρια κύματα του ψεύδους και της κινδυνολογίας εναντίον του που σηκώνονται από τα μέλη της κυβερνητικής συμμορίας δεν αποτελούν «τεκμήριο» της αριστεροσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, όπως επιχειρεί να αποδείξει ο φίλος Στάθης, αλλά του τρόμου των ανδρεικέλων μπροστά στον καταποντισμό τους…
Το ψεύδος, το ασύστολο ψεύδος και η φρενοβλαβής κινδυνολογία, αποτελούσαν, ΠΑΝΤΑ, για τη δεξιά και ακροδεξιά, το πάγιο συστατικό της πολιτικής τους, ιδιαίτερα στις παραμονές της πτώσης τους.
Τα ίδια όπλα χρησιμοποίησε η Δεξιά και για το αστικό κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου (Ε.Κ.), το 1963-64, καθώς και για τον Ανδρέα (ΠΑΣΟΚ), το 1981.
Και τι δεν ακούστηκε τότε εναντίον του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα:
«Καταστροφή για τη χώρα»
«Με το ΠΑΣΟΚ θα βρεθούμε φυλακισμένοι»
«Κίνδυνος αλλαγής καθεστώτος, αν το ΠΑΣΟΚ διαδεχθεί τη Νέα Δημοκρατία»
«Τάγματα εργασίας και πλύση εγκεφάλου στην Εκπαίδευση»
«Ο Ανδρέας θέλει κατάργηση της ιδιοκτησίας»
«Σε πόλεμο θα μας οδηγήσει ο Ανδρέας»
Πιο αναλυτικά διαβάστε εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=9136
Καμία Αριστερά δεν τρομάζει το κατοχικό καθεστώς του 4ου Ράιχ, διότι απλούστατα Αριστερά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε αυτό το καθεστώς θα είχε τελειώσει, προ πολλού και τελεσίδικα…
Δεν θα είχαμε φτάσει σ’ αυτή τη ΦΡΙΚΗ δίχως ΤΕΛΟΣ…
Αυτό που τρομάζει είναι η εκκόλαψη των προϋποθέσεων να δημιουργηθούν, να γεννηθούν και να αναγεννηθούν τα αγωνιστικά λαϊκά ΚΙΝΗΜΑΤΑ, δηλαδή να μπουν οι βάσεις για να ΥΠΑΡΞΕΙ Αριστερά.
Και με την κυβερνητική αναρρίχηση του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργούνται τέτοιες επαναστατικές προϋποθέσεις…
Αυτό ΤΡΟΜΑΖΕΙ…
Και είναι αυτό που επιβεβαιώνει, για άλλη μια φορά, τον αντεπαναστατικό ρόλο του ΚΚΕ, το οποίο στηρίζει την κυβέρνηση με το εξισωτικό τέχνασμα των «ίσων αποστάσεων» και ακόμα χειρότερα: Να ανυψώνει το ΣΥΡΙΖΑ σε βασικό αντίπαλο!!!
