Όταν πρόκειται για το πένθος και την οικονομία, αυτά τα στάδια θλίψης είναι εύκολο να τα δεις, αλλά είναι ακόμα πιο εύκολο να τα αγνοήσεις.
Άρνηση: Η συντριπτική πλειονότητα των τομέων που απαρτίζουν την οικονομία γενικά και ιδιαίτερα την οικονομία των ΗΠΑ, που είναι βασική μεταβλητή στην εξίσωση, καταδεικνύουν αρνητική αύξηση του ΑΕΠ.
Σημειώνεται πως κορυφαίοι πρόδρομοι δείκτες είναι στο «κόκκινο».
Αλλά αυτά είναι μόνο τα πιο πρόσφατα δεδομένα.
Κάποιος μπορεί να αναφέρει και άλλα: από το Conference Board of Leading Indicators, την αρνητική ανάπτυξη του χρήματος M2, τις κινήσεις στην καμπύλη αποδόσεων και την αγορά repo, για να καταστήσει σαφές ότι οι ΗΠΑ και ο κόσμος δεν οδεύουν προς ύφεση αλλά ήδη βρίσκονται εντός της.
Στην πραγματικότητα, αν προσδιορίζαμε μια ύφεση με βάση τους ρυθμούς ανάπτυξης του προσαρμοσμένου στον πληθωρισμό κατά κεφαλήν ΑΕΠ, τότε θα συμπεραίναμε πως βρισκόμαστε σε περιβάλλον συρρίκνωσης εδώ και 16 χρόνια.
Μετά έρχεται ο θυμός…: Οι πολίτες που διαμαρτύρονται είναι τα πρώτα σημάδια του σταδίου του θυμού.
Η ραχοκοκαλιά της οικονομικής ζωής μπορεί να μη γνωρίζει πλήρως τα στατιστικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι το 90% του πλούτου που δημιουργήθηκε από τη φούσκα της Fed απολαμβάνει μόλις το κορυφαίο 10%, αλλά σίγουρα μπορεί να το «αισθανθεί».
Εν τω μεταξύ, οι πολιτικοί και οι κεντρικοί τραπεζίτες θα συνεχίσουν να επινοούν κοινοτοπίες για να κρύψουν τα μαθηματικά, καθώς οι ειδήμονες της αγοράς συζητούν για ήπιες και σκληρές προσγειώσεις, ενώ οι ψηφοφόροι των ΗΠΑ προετοιμάζονται για εκλογές.
Στη συνέχεια, η διαπραγμάτευση και η κατάθλιψη: Παρά τα προφανή στοιχεία μιας θυμωμένης, μετά το lockdown κοινωνίας και οικονομίας, ορισμένοι άνθρωποι εξακολουθούν να θέλουν να πιστεύουν στη δυτική οικονομία, αναζητώντας μια λύση εξ ουρανού.
Οι κραυγές και οι τίτλοι από τα mainstream media και τους opinion leaders είναι έξυπνες αποκλίσεις – η αλήθεια είναι τόσο μοιραία για τους διαμορφωτές πολιτικής όσο το σκόρδο για τους βρικόλακες.
Και αυτό, πάλι, ΕΙΝΑΙ καταθλιπτικό – και η κατάθλιψη είναι ακριβώς εκεί που βρίσκεται σήμερα η παγκόσμια οικονομία.
Αποδοχή: Σύμφωνα με την GoldSwitzerland, τώρα που περάσαμε την άρνηση, τον θυμό, τις διαπραγματεύσεις και την κατάθλιψη, είναι καιρός να αποδεχτούμε την ύφεση που οι ηγέτες μας αρνούνται να αναγνωρίσουν.
Η αποδοχή, τουλάχιστον, μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε και μετά να ενεργούμε ακόμα και στις χειρότερες συνθήκες.
Όπως αναφέρει ο ελβετικός οίκος, προετοιμαστείτε για αποπληθωρισμό, ακολουθούμενο από αστάθεια στην αγορά των ομολόγων και άπειρες εκδόσεις χρημάτων.
Γιατί; Γιατί τα μαθηματικά και η ιστορία εξακολουθούν να έχουν σημασία.
Είτε παραδεκτές είτε κρυφές, οι υφέσεις τείνουν να κόβουν τα φτερά των φορολογικών εσόδων.
Αλλά τι σχέση έχει αυτό με τις αγορές, τα νομίσματα και, καλά… τον καθένα μας;
Στην πραγματικότητα, πολλά.
Μειωμένες φορολογικές εισπράξεις + αυξανόμενα ελλείμματα = Super QE
Σε μια ύφεση, μπορούμε εύλογα να υποθέσουμε μια πιθανή μείωση των φορολογικών εσόδων κατά 10% το 2024.
Αυτό θα συμβεί την ίδια στιγμή που οι δαπάνες θα αυξηθούν κατά 10% – διπλό χτύπημα.
Και αν κάποιος στη συνέχεια συμπεριλάβει ένα μέσο επιτόκιο 4% για το 2024, τότε όλα αυτά τα ποσοστά ύφεσης αθροίζονται, άρα οι δύσκολες μέρες είναι μπροστά.
Κάνοντας τα… μαθηματικά, το Super QE είναι εκ των ων ουκ άνευ.
Υπερπροσφορά ομολόγων
Σύμφωνα με την Gold Switzerland, οι υφέσεις συνήθως σημαίνουν αυξανόμενα ελλείμματα και τα αυξανόμενα ελλείμματα σημαίνουν ότι θα υπάρξουν περισσότερες εκδόσεις ομολόγων.
Αυτή η διαφαινόμενη άνοδος της προσφοράς τίτλων χρέους σημαίνει τελικά μεγαλύτερη καθοδική παρά ανοδική πίεση στην τιμολόγησή τους μακροπρόθεσμα.
Έτσι, ακόμα κι αν τα ομόλογα εκτιναχθούν το 2024, οι ξένοι που είναι συνδεδεμένοι με αυτό το ακριβό δολάριο θα απορρίψουν ακόμη περισσότερα από τα αμερικανικά ομόλογα, που μέχρι τώρα αγγίζουν τα 7,6 τρισεκ. δολ., για να «ρουφήξουν» περισσότερα απαραίτητα δολ., προσθέτοντας ακόμη μεγαλύτερη πτωτική πίεση στην τιμολόγηση του αμερικανικού χρέους, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις παγκοσμίως.
Αυτή η πτώση στην τιμολόγηση αμερικανικών ομολόγων λόγω της υπερπροσφοράς τους θα αυξήσει τις ήδη υψηλές αποδόσεις, γεγονός που με τη σειρά του θα αυξήσει τα επιτόκια… και αυτό μπορεί να σημάνει ακόμη και αθέτηση πληρωμών.
Κατόπιν το δίλημμα στις ΗΠΑ θα έχει ως εξής: Αποθηκεύστε ομόλογα ή σκοτώστε το νόμισμα.
Στο μεσοδιάστημα, να είστε έτοιμοι για μια ανώμαλη διαδρομή.
Προς αυτή την κατεύθυνση, ναι, το αμερικανικό δολάριο μπορεί να αυξηθεί, όπως και η ζήτηση και η τιμή των αμερικανικών ομολόγων.
Και ναι, ο αποπληθωρισμός μπορεί, και θα έρθει επίσης – πριν από πολύ υψηλότερο πληθωρισμό.
Η ουσία όμως είναι μία: Το δολάριο αποδυναμώνεται, και η ρευστότητα στερεύει.
Από την άλλη, είναι πολύ αργά για λιτότητα.
Ο σημερινός λόγος χρέους/ΑΕΠ της Αμερικής είναι πολύ υψηλός.
Αν υπάρξει λιτότητα, οι πιστωτικές αγορές θα ακρωτηριαστούν, το ΑΕΠ θα μειωθεί, οι φορολογικές εισπράξεις θα αποδυναμωθούν… και η αφερεγγυότητα θα είναι προ των πυλών.
Ακόμη και οι κεντρικές τράπεζες το βλέπουν αυτό: Είναι καθαροί πωλητές ομολόγων και αγοράζουν φυσικό χρυσό, καταλήγει ο ελβετικός οίκος.
