Greek Spirit
19 Nοεμβρίου 2020
Αποκωδικοποιώντας τον πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ διαπιστώνουμε ότι το μεγαλύτερο λάθος των Αρμενίων ήταν η αδυναμία ή η απροθυμία να αναλάβουν επιθετικές επιχειρήσεις και αντεπιθέσεις.
Οι Αρμένιοι, όπως ακριβώς και οι Έλληνες, είχαν αναπτύξει ένα δόγμα καθαρά αμυντικό το οποίο δεν προέβλεπε αντεπιθέσεις . Οι Αρμένιοι, όπως ακριβώς κι οι Έλληνες, παρέμειναν στην λογική του πολέμου των κάστρων του μεσαίωνα και της πολιορκίας.
Αλλά ακόμα κι αυτοί οι πολιορκημένοι του Μεσολογγίου εκτέλεσαν έξοδο, οι Αρμένιοι όχι.
Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς στον ΄΄άπλό κόσμο΄΄ ότι δεν υπάρχει αμιγώς αμυντικό δόγμα.
Είναι σαν να κατεβαίνεις σε αγώνα πυγμαχίας μόνο με άμυνα και με τα γάντια μόνιμα στο ύψος του προσώπου ελπίζοντας ότι ο αντίπαλος θα κουραστεί γρήγορα.
Όποιος θέτει τον εαυτό του σε κατάσταση πολιορκίας χωρίς σχέδιο αντεπίθεσης είναι καταδικασμένος.
Ο πόλεμος είναι σαν την πυγμαχία, ένα παιχνίδι ελιγμών.
Οι Αρμένιοι στρατιωτικοί, μέρος των οποίων σπούδασε σε ελληνικές στρατιωτικές σχολές, κατάργησαν την βασικότερη αρχή των επιχειρήσεων, αυτή του ελιγμού.
Το Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι περικυκλωμένο απο το Αζερμπαϊτζάν και ήταν αδύνατον να διεξαχθεί σταθερή άμυνα οχυρών σε όλο το εκτεταμένο μέτωπο.
Οι Σπαρτιάτες του Λεωνίδα εκτέλεσαν σταθερή άμυνα περιοχής σε ένα πολύ περιορισμένο μέτωπο που λειτουργούσε σαν χωνί τροφοδοσίας στην κρεατομηχανή του Λεωνίδα.
Αλλά τα εκατοντάδες χιλιόμετρα συνοριακής γραμμής με το Αζερμπαϊτζάν δεν θα μπορούσαν ποτέ να επανδρωθούν αρκετά για να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις των Αζέρων, μειονέκτημα το οποίο σε συνδυασμό με την απροθυμία των Αρμενίων να βγουν απο τις οχυρές θέσεις τους και να εκτελέσουν αντεπιθέσεις οδήγησε στην απόλυτη καταστροφή.
Η Ελλάδα είναι το ανάλογο του Ναγκόρνο Καραμπάχ . Υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι η συνοριακή γραμμή με την Τουρκία περιορίζεται στον κάθετο άξονα απο τον Έβρο μέχρι το Καστελόριζο.
Ωστόσο τα τελευταία γεγονότα η Τουρκία έχει αποδείξει ότι μπορεί να δραστηριοποιείται στη Λιβύη και στην Αλβανία .
Η Τουρκία διατηρεί δυνάμεις στη Λιβύη και στην Αλβανία και είναι ήδη σε θέση να χτυπήσει απο αέρος και θάλασσα κι απο τα δυτικά σύνορα μας.
Η Τουρκία μπορεί επίσης να χτυπήσει με ορμητήριο την Αλβανία και τις υποδομές στην Πίνδο και δυτική Μακεδονία, όπως τα εργοστάσια παραγωγής ρεύματος .
Στην Νότια Βουλγαρία και στο αντιπρανές της οροσειράς της Ροδόπης βρίσκεται η επαρχία του Κέρτζαλι όπου κατοικούν 500,000 κάτοικοι οι οποίοι δηλώνουν Τούρκοι.
Η Τουρκία μπορεί και εκβιάζει τις Βουλγαρικές κυβερνήσεις με μοχλό το σώμα των 500,000 Τούρκων του Κέρτζαλι οι οποίοι μάλιστα εκπροσωπούνται και με κόμμα σε όλες τις κυβερνήσεις οι οποίες είναι κυβερνήσεις συνασπισμού.
Δεν χρειάζονται περισσότερα για να κατανοηθεί ο κίνδυνος που που αντιμετωπίζουμε απο την επαρχία του Κέρτζαλι.
Σε κάθε περίπτωση οι Τούρκοι έχουν την απόλυτη πρωτοβουλία κινήσεων, όπως και στον πόλεμο της Αρμενίας, και μπορούν να εκτελέσουν όσους αντιπερισπασμούς θέλουν, όπως έκαναν και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Οι ελληνικές δυνάμεις εγκλωβισμένες σε μια λογική άμυνας χαρακωμάτων, αδυνατούν να αναλάβουν αντεπιθέσεις . Βέβαια υπάρχουν κι αυτοί που λένε ότι οι αντεπιθέσεις απο τα νησιά του Αιγάιου προς την τουρκική ακτή είναι αδύνατες.
Η απάντηση βρίσκεται στην αλλαγή της δομής των ενόπλων δυνάμεων.
Εχω γράψει και στο παρελθόν ότι η λογική της εγκατάστασης μια φρουράς σε κάθε νησί και βραχονησίδα επιπέδου απο Ταξιαρχία μέχρι φυλάκιο δέκα ατόμων, είναι παρωχημένη.
Η λύση βρίσκεται στην έγκαιρη προειδοποίηση και στην ταχυκινησία των δυνάμεων σε όλο το Αιγαίο .
Ο έγκαιρος εντοπισμός των κινήσεων των Τούρκων και η έγκαιρη αποστολή δυνάμεων εκεί που χρειάζεται απο μια δεξαμενή δυνάμεων στα μετόπισθεν, είναι η λύση.
Δεν υπάρχει λόγος να απασχολούμε μια ταξιαρχία 1000 υπερπολύτιμων μαχητών σε κάθε κύριο νησί, και είναι δεκάδες αυτά όταν αυτοί στην μεγάλη πλειοψηφία τους θα μείνουν άπρακτοι εφόσον οι Τούρκοι μόνο σε ένα με δύο νησιά μπορούν να επιτεθούν.
Ταχυκίνητες μονάδες με αερόστρωμνα ZUBR και εναέρια μέσα θα μπορούν να επεμβαίνουν όπου υπάρχει πραγματικά κίνδυνος κι ανάγκη.
Αυτό όμως απαιτεί ένα δίκτυο έγκαιρης προειδοποίησης απο δορυφορικά μέσα μέχρι παρατηρητές σε νησιά και βραχονησίδες.
Αλλά τι να λέμε τώρα εφόσον πριν απο ένα με ενάμιση χρόνο ανώτατος στρατιωτικός παράγοντας ομολόγησε δημόσια ότι τα φυλάκια των βραχονησίδων δεν έχουν επικοινωνία μεταξύ τους.
Πόσα ελικόπτερα για αεραγήματα διαθέτουμε ;Πόσα αεροσκάφη;
Οι ταχυκίνητες αυτές δυνάμεις αφού θα εξαλείψουν την τουρκική απειλή στα νησιά θα μπορούν με τα ίδια μέσα με τα οποία μετακινήθηκαν στα νησιά αυτά , να περάσουν στην αντεπίθεση με την βοήθεια της στιβαρής αεροπορίας η οποία εκτός απο την υπεροχή στον αέρα πρέπει να βοηθήσει και στη υποστήριξη των τμημάτων στο έδαφος.
Αυτά όμως δεν γίνονται με ένα στρατό που αποτελείται απο ένα συρφετό αδιάφορων οπλιτών οι οποίοι κάνουν την θητεία τους με συνείδηση σκλάβου που τραβάει κουπί σε γαλέρα με κάτι απίθανες διακυμάνσεις σωματικής ικανότητας όπως Ι1 Ι2 ένοπλο, άοπλο Ι3 ένοπλο, άοπλο, Ι4 παχυσαρκίας, άσθματος, με μια θητεία που να λειτουργεί ως διαβατήριο για απόκτηση ιθαγένειας σε οικονομικούς μετανάστες και τα μυαλά στα κάγκελα.
Οι δυνάμεις οι οποίες θα κινούνται με ταχύτητα και θα μπορούν εκτελούν αντεπιθέσεις πρέπει να αποτελούνται απο επαγγελματίες οι οποίοι θα εργάζονται χρόνια μαζί ως ομάδα.
Πολλοί κοροϊδεύουν τους Τούρκους οι οποίοι βαφτίζουν ως Ειδικές Δυνάμεις ολόκληρες ταξιαρχίες οι οποίες λαμβάνουν μια πιο προχωρημένη εκπαίδευση . Ναι , μπορεί οι ειδικές δυνάμεις να μη χαρακτηρίζονται απο την μαζικότητα παραγωγής στελεχών , αλλά εφόσον ο στρατός ξηράς κινείται στους ρυθμούς του κληρωτού οπλίτη ο οποίος ούτε θέλει,ούτε μπορεί να διεξάγει επιχειρήσεις, τότε κάθε αλλαγή προς τα εμπρός είναι καλοδεχούμενη .
Αλλά ακόμα και με την λογική της μόνιμης επάνδρωσης κάθε νησιού με προσωπικό και μέσα, ακόμα και μ αυτή την μπακαλίστικη λογική που απαιτεί στρατό κινεζικού μεγέθους, ακόμα κι έτσι, θα έπρεπε να υπάρχουν τα μέσα και σχέδια για αντεπίθεση στην μικρασιατική ακτή.
Η Ελλάδα είναι Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ χώρα στον κόσμο που έχει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της άμυνας ενος αρχιπελάγους με δεκάδες νησιά και τον εχθρό σε ηπειρωτικό έδαφος σε απόσταση αναπνοής και γιαυτό θα έπρεπε να αναπτύξει το δικό της δόγμα κι όχι να αντιγράφει με δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία τα σχέδια του ΝΑΤΟ της δεκαετίας του 60 που αφορούν όλα σε αντιμετώπιση του εχθρού στις αναπεπταμένες πεδιάδες της Γερμανίας κι όχι στην Κω , Σάμο και άλλα νησιά.
Όσο για το Έβρο, τι να πω , δεν θέλω να πω τίποτα διότι θα με κατηγορήσουν για πεσιμιστή προδότη.
https://hellenicsunrise2.blogspot.com/2020/11/blog-post_19.html
