Εδώ και χρόνια αρθρογραφουμε για το δράμα του λαού της μαρτυρικής Συρίας…
Εδώ και χρόνια τονίζουμε ότι η Συρία δέχτηκε μια απίστευτη ιμπεριαλιστική επίθεση που ενορχηστρώθηκε από τα ίδια πλανητικά κέντρα που κρύβονται πίσω από την ουσιαστική διάλυση και ισοπέδωση τόσων και τόσων χωρών στο όνομα του πολιτισμού και της δημοκρατίας.
Δυστυχώς η αριστερά στην χώρα μας έκανε τα πάντα για να στηρίξει την μουσουλμανική αδελφότητα και τους ισλαμιστές-τζιχαντιστές στο έργο μπαχαλοποίησης της Μέσης Ανατολής και της βόρειας Αφρικής. Δυστυχώς σε αυτό συμμετείχε και το ΚΚΕ που υιοθέτησε πολιτική ίσων αποστάσεων υποτίθεται μεταξύ δύο ιμπεριαλισμών των ΗΠΑ και της Ρωσίας στην Μέση Ανατολή. Το ΚΚΕ που αγνόησε εσκεμμένα ότι στην νόμιμη και εκλεγμένη κυβέρνηση του προέδρου Άσαντ συμμετέχουν δύο κομμουνιστικά κόμματα το ένα μάλιστα είναι αδελφό κόμμα του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ αγνόησε ότι η Ρωσία δεν πήγε στην Συρία μόνη της αλλά κατόπιν πρόσκλησης από την νόμιμη κυβέρνηση της χώρας. Το ΚΚΕ αγνόησε την ανακοίνωση του κομμουνιστικού κόμματος Λιβάνου:«Εδώ και δύο χρόνια εγκαταλείψαμε τη… θεωρία σε άλλους και περάσαμε στις πράξεις. Η επίθεση εναντίον της Συρίας από τους τζιχαντιστές, που υποστηρίζουν οι ιμπεριαλιστές, έχει άμεση απάντηση.
Όποιος νιώθει κι ασπάζεται τα ιδανικά των μαρξιστών-λενινιστών, οφείλει να κάνει δικό του τον αγώνα του Συριακού λαού και του προέδρου Bashar Al Assad.
Αυτές τις ημέρες θα ενισχύσουμε την αποστολή εθελοντικών δυνάμεων στη Συρία.
Όποιος σήμερα στρέφει αλλού το πρόσωπό του, θα κριθεί από την ιστορία«.
Που ήταν λοιπόν το ΚΚΕ σε όλα αυτά,γιατί δεν πήρε θέση υπέρ του λαού της Συρίας και υπέρ της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας που μάλιστα συμμετέχουν και κομμουνιστές…
Για την υπόλοιπη αριστερά δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά ήταν από την αρχή υπέρ της αραβικής Άνοιξης και της μουσουλμανικής αδελφότητας που στην κυριολεξία ανοίξανε τις πύλες τις κολάσεως για τους λαούς του αραβικού κόσμου.
Ο στόχος τους ήταν υποτίθεται να στηρίξουν τον εκδημοκρατισμό χωρών όπως η Λιβύη,η Αίγυπτος η Συρία αυτό που δεν είπαν πότε στον κόσμο ήταν πως ο στόχος ήταν η αντικατάσταση των κατά την δύση δικτατόρων με τζιχαντιστές. Αυτό έγινε στην Λιβύη αυτό πήγε να γίνει στην Συρία και στην Αίγυπτο.
Αμέτρητες οι δράσεις αριστερών οργανώσεων στην Ελλάδα που είχαν μαζί τους ανεμίζοντας τις σημαίες της Συριακής αντιπολίτευσης στα χεριά.
Η θέση τους ξεκάθαρη όπως και η θέση της συριακής αντιπολίτευσης που σε όποια περιοχή στην Συρία κατέλαβε στρατιωτικά επέβαλε σκληρό ισλαμικό νόμο δηλαδή σαρία. Χαρακτηριστικά τα παραδείγματα της ένοπλης οργάνωσης της αντιπολίτευσης Τζαίς Αλ Ισλάμ στην ανατολική Γιούτα και της Αλ Κάιντα στην επαρχία Ιντλίμπ και σε πολλά άλλα μέρη.
Το μόνο σύνθημα λοιπόν των αριστερών στην Ελλάδα δεν ήταν να σταματήσει ο πόλεμος στην Συρία αλλά να πέσει το δικτατορικό καθεστώς όπως το ονόμασαν του Άσαντ. Έτσι αποκαλούν μέχρι και σήμερα την νόμιμη εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας με τα δύο κομμουνιστικά κόμματα στην σύνθεσή της.
Αυτοί λοιπόν που σήμερα κατηγορούν τους Έλληνες που δεν δέχονται τους πρόσφυγες στις περιοχές τους ως φασίστες και σκατόψυχους στήριξαν μέσω δράσεων και διαδηλώσεων όλους αυτούς που ευθύνονται για το δράμα του συριακού λαού.
Προσέξτε τώρα η συριακή αντιπολίτευση λάμβανε όπλα, υλικοτεχνική υποστήριξη κτλ από την Αμερική, την Τουρκία το Ισραήλ και κάποιες χώρες του κόλπου με μοναδικό σκοπό να καταφέρουν να ανατρέψουν στρατιωτικά τον Άσαντ. Πέρα από το γεγονός ότι το να εξοπλίζεις και να χρηματοδοτείς παράνομες ομάδες στο έδαφος μιας κυρίαρχης χώρας είναι παράνομο με βάση το διεθνές δίκαιο, πως αριστεριστές στην Ελλάδα είχαν τις ίδιες απόψεις και τις ίδιες επιδιώξεις με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την CIA τους Τούρκους και την Ευρωπαϊκή Ένωση για το θέμα της Συρίας.
Αυτά όσον αφορά της Συρία, τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και στην Λιβύη που διάλυθηκε με το μοναδικό πρόσχημα του εκδημοκρατισμού της.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι οι αριστεροί στην χώρα μας δεν νοιάζονται πραγματικά για τους πρόσφυγες και τις ζωές τους και απλά είτε κερδοσκοπούν από την όλη κατάσταση μέσω των ΜΚΟ είτε απλώς είναι ιδεολογικά πορωμένοι με τα ανοιχτά σύνορα και με τις θεωρίες πολυπολιτισμού.
Εάν πραγματικά νοιάζονταν για τους πρόσφυγες θα απαιτούσαν με την ίδια μαζικότητα που στήριξαν την μουσουλμανική αδελφότητα, με την ίδια μαζικότητα που επέβαλαν το κλείσιμο της Συριακής πρεσβείας στην Αθήνα για να πέσει η νόμιμη κυβέρνηση της Συρίας, να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην Μέση Ανατολή.
Θα απαιτούσαν να σταματήσει η υλικοτεχνική υποστήριξη με όπλα και χρήματα παράνομων τρομοκρατικών ομάδων από τις χώρες της Δύσης.
Θα απαιτούσαν οι χώρες τις Μέσης Ανατολής και Αφρικής να μπορέσουν επιτέλους χωρίς ξένες παρεμβάσεις να εκμεταλλευτούν προς όφελος των λαών τους τα ενεργειακά τους κοιτάσματα.
Θα απαιτούσαν ειδικά για το θέμα της Συρίας η δύση να άρει το δολοφονικό εμπάργκο που έχει επιβάλλει στον λαό της Συρίας με μοναδικό στόχο να ασκήσει πιέσεις για να πέσει η κυβέρνηση του Άσαντ. Το δολοφονικό αυτό εμπάργκο που έχει οδηγήσει ακόμα και περιοχές της Συρίας που δεν έχουν πόλεμο να έχουν φοβερές ελλείψεις σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης όπως φάρμακα, τρόφιμα κτλ.
Το εμπάργκο αυτό δυστυχώς στηρίζει και η Ελλάδα υπακούοντας στα κελευσματά της Ευρωπαϊκής Ένωσης του τετάρτου Ράιχ.
Θα απαιτούσαν τέλος όλα αυτά τα χρήματα όλον αυτόν τον πακτωλό δισεκατομμυρίων ευρώ που ξοδεύονται κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον ΟΗΕ και τις κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών και πιο πολύ της Ελλάδος για την υποδοχή, σίτιση και στέγαση των προσφύγων να πάνε σαν βοήθημα προς τις χώρες που έχουν πόλεμο ή σοβαρά προβλήματα ακραίας φτώχειας για ανάπτυξη υποδομών, ανοικοδόμηση και αντιμετώπιση από την ρίζα τους όλων των αιτίων που δημιουργούν πρόσφυγες και μετανάστες στις μέρες μας.
Τι καλύτερο, τι πιο όμορφο και τι πιο ανθρώπινο από το να βοηθήσεις αυτούς τους ανθρώπους να μείνουν και να μεγαλουργήσουν στις πατρίδες τους…
Για όλα αυτά δεν ακούσαμε ποτέ φωνή από την εγχώρια αριστερά.
Ο πρόεδρος της Συρίας Άσαντ είχε πει το 2016 ότι ανθρωπισμός δεν είναι να υποδέχεται κάποιον αλλά να τον βοηθήσεις να μείνει στην πατρίδα του και μόλις προχθές κάλεσε όλους του Σύριους πρόσφυγες να γυρίσουν στην πατρίδα τους καθώς ο πόλεμος σχεδόν έχει τελειώσει.
Όλα αυτά βέβαια που έγραψα ισχύουν για την περίπτωση των προσφύγων αλλά και το θέμα της παράνομης μετανάστευσης θα μπορούσαν να βελτιώσουν εάν εφαρμόζονταν.
Δυστυχώς έχουμε μπερδέψει τον ανθρωπισμό με την υποκρισία…
