Και μάλιστα πρέπει να έδειξε ιδιαίτερο ενθουσιασμό, παρόλο που δεν του… άρεσε η αρχή της αβεβαιότητας (“Ο Θεός δεν παίζει ζάρια”).
Το πείραμα σκέψης του έγινε γνωστό ως “η γάτα του Schrödinger”.
Καθώς δεν μπορείς να γνωρίζεις ταυτόχρονα τη θέση και την ταχύτητα ενός σωματιδίου -και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα-, πρέπει να υποθέσεις ότι όλα τα πιθανά αποτελέσματα είναι έγκυρα (υπερθέση).
Μόνο όταν “κοιτάξεις” εμφανίζεται ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα ως “πραγματικότητα”.
Όλα αυτά είναι μέρος του υποατομικού “κόσμου”.
«Η γάτα του Schrödinger: Μια γάτα, μια φιάλη με δηλητήριο και μια ραδιενεργη πηγή τοποθετούνται σε σφραγισμένο κουτί.
Αν ο εσωτερικός ελεγκτής ανιχνεύσει ραδιενέργεια (π.χ. μια διάσπαση ατόμου), η φιάλη θρυμματίζεται, ελευθερώνοντας το δηλητήριο που σκοτώνει τη γάτα.
Η θεώρηση της Κοπεγχάγης για τη κβαντομηχανική υπονοεί ότι μετά από λίγο η γάτα είναι ταυτόχρονα ζωντανή και νεκρή.
Όμως, όταν κάποιος κοιτάει στο κουτί, την βλέπει είτε ζωντανή είτε νεκρή, αλλά ποτέ και ζωντανή και νεκρή.
Αυτό εγείρει το ερώτημα, πότε μια κβαντική υπέρθεση σταματάει και η πραγματικότητα καταρρέει στη μια πιθανότητα ή στην άλλη».
Αν εφαρμόζαμε την αρχή της αβεβαιότητας στην περίπτωση της Ουκρανίας, στην αρχή όλα τα αποτελέσματα θα μας φαίνονταν πιθανά.
Πράγματι, αν κάποιος δεν εξετάσει προσεκτικά τα μεγέθη, σε αυτό το συμπέρασμα θα καταλήξει.
Αλλά μόλις ξεκίνησε (όταν άνοιξε η κουτί του Schrödinger), έγινε σαφές πολύ γρήγορα ότι η Ουκρανία δεν είχε καμία πιθανότητα να νικήσει.
Eπιλογές
Γιατί λοιπόν συνεχίζουμε να ενεργούμε σαν να παραμένει το κουτί κλειστό;
Γιατί η Δύση ξοδεύει δισεκατομμύρια σε όπλα, σαν οποιοδήποτε αποτέλεσμα να είναι ακόμα δυνατό;
Πάρτε για παράδειγμα το φράγμα Kakhovka ή τον αγωγό Nord Stream ή οποιοδήποτε από τα πολλά παραδείγματα.
Όταν και οι δύο πλευρές κατηγορούν η μία την άλλη για μια συγκεκριμένη ενέργεια, το κουτί του Schrödinger παραμένει κλειστή.
Αυτό ακριβώς επιθυμούν οι πολιτικοί μας και οι βιομηχανίες όπλων.
Δεν θέλουν να μάθουμε ότι η Ρωσία τους έχει νικήσει, γιατί έτσι δεν θα υποστήριζαμε πλέον τις πολιτικές τους και τις αγορές όπλων.
Θέλουν την “υπερθέση”.
Δεν μπορούν να ανακηρύξουν νίκη -αν και προσπαθούν-, αλλά δεν χρειάζεται και να το κάνουν.
Χρειάζονται αβεβαιότητα.
Οι πολιτικοί, οι κατασκευαστές όπλων και τα μέσα ενημέρωσης… όλοι κερδίζουν κρατώντας σας στο σκοτάδι.
Το καλύτερο σχόλιο για το Kakhovka πιθανότατα προέρχεται από τον @CheburekiMan στο Twitter:
«Η αποκατάσταση της ροής νερού προς τον Βόρειο Κριμαϊκό Ποταμό ήταν η κορυφαία προτεραιότητα για τη Ρωσία, το πρώτο έργο της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης.
Πριν το Κίεβο αποκόψει τη ροή το 2014, το κανάλι παρείχε το 85% του νερού της Κριμαίας.
Πολλά εξαρτώνταν από αυτό: από καλλιέργειες και βιομηχανία μέχρι πόσιμο νερό, τόσο σημαντικό ήταν.
Τώρα, τα πρόβατα που υποστηρίζουν τους Ουκρανούς θέλουν να πιστέψουμε ότι η Ρωσία κατέστρεψε το φράγμα και θα προκάλεσε σοβαρές ζημιές στον λαό της αδειάζοντας το κανάλι.
Είναι τόσο παράξενο που κανείς πρέπει να εξετάσει σοβαρά την ιδέα ότι αυτές οι αντιλήψεις είναι αποτέλεσμα βλάβης του εγκεφάλου».
Εκεί που «Πόλεμος ισοδυναμεί με Ειρήνη»
Η ΕΕ πληρώνει τα κράτη μέλη της για τα μεταχειρισμένα όπλα που “χορηγούν” στο Κίεβο, μέσω ενός ονόματος που ονομάζεται Ευρωπαϊκό Ταμείο Ειρήνης (επίσης γνωστό ως Εγκατάσταση).
Μαζικές παραδόσεις όπλων που προκαλούν τον θάνατο μεγάλου αριθμού ανθρώπων αποκαλούνται “Ειρήνη”.
Ο Zelensky προωθεί αυτό που αποκαλείται Σχέδιο Ειρήνης, και το οποίο απαιτεί από τη Ρωσία να επιστρέψει όλες τις εδαφικές περιοχές που κατέχει, να καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις, να δικαστεί ο Putin κ.ά. σε κάποιο διεθνές δικαστήριο κ.λπ.
Η πιθανότητα να συμβεί αυτό είναι φυσικά μηδενική, αλλά όσο το κουτί του Schrödinger παραμένει κλειστό τα πάντα είναι δυνατά.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα Σχέδιο Πολέμου, όχι ένα Σχέδιο Ειρήνης.
Επίσης, ο Zelensky και οι διεθνείς υποστηρικτές του διοργανώνουν ένα Συνέδριο Ειρήνης, στο οποίο προσκαλούνται όλοι εκτός από τη Ρωσία.
Αυτό το καθιστά ένα Συνέδριο Πολέμου.
Υποτίθεται πως πρόκειται για μια παγκόσμια υποστηριζόμενη πρωτοβουλία, αλλά μόνο μια μικρή μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού (10%;) την υποστηρίζει.
NATO+Ιαπωνία+Αυστραλία. Ξεχάσαμε κάποιον; Νέα Ζηλανδία…
O υπόλοιπος κόσμος ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για τις οικονομικές εξελίξεις, και ιδιαίτερα για τα BRICS+.
Πάνω από 31 χώρες έχουν εκφράσει ενδιαφέρον να ενταχθούν.
Και δεν θα εκφραστουν για μια τοπική μάχη που γνωρίζουν ότι έχει ήδη κριθεί εδώ και καιρό.
Οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, προκαλώντας αυτόν τον πόλεμο, έχασαν όχι μόνο τη μάχη, αλλά, πολύ σημαντικότερο, την οικονομική τους δύναμη.
Πρόσφατα, οι G7 συζητούσαν για το τι θα κάνουν στην Κεντρική Ασία.
Που ουσιαστικά αφορά όλα τα “-Σταν” που απομένουν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Αλλά οι G7 δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα, δεν έχουν πλέον εξουσία εκεί.
Όλες αυτές οι χώρες θέλουν να ενταχθούν στα BRICS+.
Γιατί να επιλέξει κάποιος μια επισφαλή εξουσία, αν έχει την ευκαιρία να δεθεί σε μια εξουσία που είναι σε άνοδο και στην οποία εντάσσονται και οι γείτονές του;
Η ίδια τάση επικρατεί στην Αφρική, στη Νότια Αμερική, στην Ανατολική Ασία κ.λπ. – χώρες που θυμούνται πώς τις μεταχειρίστηκαν κατά τη διάρκεια των ετών πρώτον από την Ευρώπη και έπειτα από τις ΗΠΑ.
Με άλλα λόγια, ο κόσμος έχει αλλάξει, και αυτό δεν σχετίζεται με την ειδική στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας, όσο και αν η παγκόσμια Δύση είναι η μόνη “περιοχή” που δεν το αναγνωρίζει αυτό.
Το δολάριο δεν θα αντικατασταθεί αύριο ως αποθεματικό νόμισμα, αλλά δεν χρειάζεται να υπάρχει.
Η διαδικασία προχωρά βήμα-βήμα και είναι μη αναστρέψιμη.
Η γνωστή ρήση του Χέμινγουεϊ για το πώς πτωχεύεις (πρώτα σταδιακά, και μετά ξαφνικά) είναι μεγάλη αλήθεια.
Κοιτάμε μόνο το “ξαφνικά” όταν πρόκειται για το αποθεματικό νόμισμα και αγνοούμε όλα τα “σταδιακά” βήματα.
Και μια μέρα θα ξυπνήσουμε και θα έχουν αλλάξει όλα.
Ο υπόλοιπος κόσμος βλέπει τη συσκευή του Schrödinger ανοικτή.
Μόνο η Δύση πιστεύει ότι είναι ακόμα κλειστή και πως όλα τα αποτελέσματα είναι ακόμα εφικτά.
