Χωρίς να μπορεί κανείς να παραβλέψει μιά νέα πολιτική κατάσταση, την οποίαν “ντε φάκτο” -και εξ αντικειμένου- δημιουργεί η προχθεσινή απόφαση της Ρωσίας γιά την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Ντονέτσκ και του Λουκάνσκ, δύο … “υποπεριοχών” εντός του Κράτους της Ουκρανίας, (με το δεδομένο ότι υφίστανται παγκοσμίως και άλλες, λιγότερο ή περισσότερο, παρεμφερείς πολιτικές καταστάσεις…), εν τούτοις θα μπορούσε το Ελληνικό ΥΠ.ΕΞ να συνταχθεί γενικά με τις όποιες σχετικές αποφάσεις της Ε.Ε., της οποίας άλλωστε είναι μέλος η Ελλάδα, αντί να σπεύσει , την επόμενη μόλις ημέρα της εν λόγω Ρωσικής απόφασης, να εκδώσει μιά αποκλειστικά Ελληνική ανακοίνωση..
Και αυτό, αν μη τι άλλο , ενώ μόλις προ ημερών ο Ελληνας ΥΠ.ΕΞ , βρέθηκε -και πολύ σωστά- σε επίσημη επίσκεψή του στην περιοχή της Ουκρανίας, όπου είχε συναντήσεις του με τους εκεί από πολλών ετών διαβιούντες Ελληνικής καταγωγής πληθυσμούς και -επίσης ορθά- διαβεβαίωσε τους εκπροσώπους αυτών γιά την εκ μέρους της Ελλάδας στήριξή τους, κάτι το οποίο όμως μπορεί να επιδιωχθεί , αλλά και να επιτευχθεί -και ίσως και καλύτερα…- και μέσω της Ε.Ε., αποφεύγοντας έτσι και την ευθεία φραστική “σύγκρουση” με την Ρωσία, την οποίαν άλλωστε μόλις πρόσφατα είχε επίσημα επισκεφθεί τόσον ο Ελληνας Πρωθυπουργός , γενόμενος δεκτός επίσημα από τον Ρώσσο Πρόεδρο Βλ. Πούτιν , στο Σότσι, όσο και ο Ελληνας ΥΠ.ΕΞ Νικ. Δένδιας , γενόμενος δεκτός από τον Ρώσσο ομόλογό του Σερ.Λαβρώφ.
Κάτω, λοιπόν, από αυτό το πρίσμα κρίνεται, εν προκειμένω, και η -εκ των πραγμάτων- αδικαιολόγητη “σπουδή” της απάντησης του Ελληνικού ΥΠ.ΕΞ.
