Ξαφνικά σταμάτησαν οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα;
Η ερώτηση είναι, φυσικά, ρητορική. Όχι, οι αυτοκτονίες (δολοφονίες της κυβέρνησης) των Ελλήνων πολιτών δεν έχουν σταματήσει. Όμως, όλως παραδόξως, έχει πέσει μία «κουρτίνα» και έχει
σταματήσει η ενημέρωση, σε συγκεντρωτικά νούμερα γύρω από αυτό το θέμα.
Έχουν οι δημοσιογράφοι σημαντικότερα θέματα να καλύψουν;
Και τι σπουδαιότερο υπάρχει από την γενοκτονία που ζούμε και τους χιλιάδες συμπατριώτες που έχουμε χάσει ή και αυτούς που χάνουμε καθημερινά, αλλά κανείς πλέον δεν ενδιαφέρεται ούτε για τον θάνατό τους, ούτε και για τους λόγους που οδηγήθηκαν στην απόλυτη απελπισία και στην απόφαση να… εγκαταλείψουν;
Δυστυχώς, η δημοσιογραφική αναλγησία των κυβερνο-παπαγάλων και των εκδοτών που διάγουν παράλληλο βίο με την κυβέρνηση της τρόικας και των μνημονίων, αποκρύπτει τα στοιχεία, επειδή είναι φρικιαστικά.
Φαίνεται, πως τα μεγέθη είναι πλέον τόσο μεγάλα, που μόνο ως στατιστικά στοιχεία προσεγγίζονται και θα δημοσιοποιηθούν κάποια στιγμή μετά από μερικά χρόνια…
Αυτές οι αυτοκτονίες είναι δολοφονίες, επειδή οι αυτόχειρες οδηγήθηκαν στην απελπισία από τις κυβερνητικές αποφάσεις, από τα κυβερνητικά μέτρα, από την κυβερνητική επίθεση που μπορεί να σκοτώνει νόμιμα και οι ευθύνες να μεταβιβάζονται στο… θύμα!
Είναι ο θάνατος στατιστικό στοιχείο;
Ίσως να είναι για τα πολιτικά αποβράσματα που πριν χρόνια ομολογούσαν πως είναι φυσιολογικό να αυξάνονται οι θάνατοι όπου πηγαίνει το ΔΝΤ.
Όμως, επειδή όλοι μας γνωρίζουμε το πρόβλημα, καλό θα ήταν να ενημερώνουμε τα έγκυρα εναλλακτικά διαδικτυακά μέσα (και όχι τους εγκάθετους διαδικτυακούς πρόθυμους παπαγάλους που επαναλαμβάνουν πρόθυμα και αβίαστα την τροϊκανή προπαγάνδα), προκειμένου αυτή η τραγική -και καλά κρυμμένη από την κυβέρνηση- αλήθεια να γίνεται γνωστή σε όλους τους υπόλοιπους. Για να ξέρουμε τα πραγματικά χτυπήματα που δεχόμαστε. Για να ξέρουμε τις απώλειες αυτού του πολέμου που μας κήρυξε μία διεθνής συμμορία. Πρέπει να υπάρχει καταμέτρηση, για να αποδοθούν οι ευθύνες που αναλογούν στους… «υπεύθυνους».
Και δεν είναι μόνο οι αυτοκτονίες…
Το έγκλημα των κυβερνητικών ψυχοπαθών που υποδύονται πως κυβερνούν την χώρα, δεν σταματάει στην αποσιώπηση των αυτοκτονιών. Το έγκλημα συνεχίζεται και με άλλα πρόσωπα, όπως αυτό της κατακόρυφης αύξησης της εγκληματικότητας εκείνης που αφαιρεί ανθρώπινες ζωές Ελλήνων πολιτών με βίαιες εισόδους στα σπίτια τους.
Είναι όλοι εκείνοι οι θάνατοι που βαφτίζονται «κλοπές» στα αστυνομικά δελτία. Είναι όλοι εκείνοι οι θάνατοι μοναχικών ανθρώπων ή συμπατριωτών μας που βρέθηκαν κάποια στιγμή μόνοι τους σε ερημικό σημείο (ακόμη και μέσα στις πόλεις).
Είναι όλοι εκείνοι που συναντήθηκαν με κάποιον «καημένο λαθρομετανάστη» που τους δολοφόνησε για να τους ληστέψει.
Ανίκανοι να κυβερνήσουν, ικανότατοι να… δολοφονήσουν
Θάνατοι επί θανάτων, που καταλογίζονται ως ληστείες και όχι ως εγκλήματα…
Θάνατοι επί θανάτων, αφού η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται να επαναφέρει την τάξη και την ασφάλεια των πολιτών, αλλά τους εγκαταλείπει στις ορέξεις των «καημένων λαθρομεταναστών».
Θάνατοι επί θανάτων, σε μία χώρα που έγινε χώρος, αλλά και ζούγκλα, όπου τα θηρία μπορούν να εξασφαλίζουν την «τροφή» τους μέσα από τους ανυπεράσπιστους γηγενείς κατοίκους…
Αυτή η κυβέρνηση λέγαμε πως είναι κυβέρνηση υποταγής στα ξένα συμφέροντα, λέγαμε πως είναι κυβέρνηση οικονομικών δολοφόνων, λέγαμε πως είναι κυβέρνηση σύγχρονων τσολάκογλου που για την δόση της εξουσίας και της εφήμερης (κυριολεκτικά) δόξας τους, παρέδωσαν μία χώρα σε έναν ζωντανό εφιάλτη.
Αυτή η κυβέρνηση φέρει τις ίδιες ευθύνες με όλες τις προηγούμενες και οι καθημερινοί θάνατοι συμπατριωτών μας είναι η απόδειξη της ενοχής της…
