Και όλο και φούσκωνε σαν μπαλόνι γεμάτο αέρα κοπανιστό, στον ουρανό της μεταπολίτευσης!
Και μας έπρηζαν τόσα χρόνια τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια:
”Τί ρήτωρ!”, ”Και έξυπνος!”, ”Και πόσο συνταγματολόγος!”..
Και εμείς τους λέγαμε: ”Μιά φούσκα είναι, γεμάτη ακαθαρσίες και βοθρολύματα, και δηλητηριώδη αέρια υπό πίεση..
.. και όταν μιά μέρα σκάσει θα γεμίσει την Ελλάδα σκ@τά και βρώμα ανείπωτη!
Κι η μέρα αυτή ήρθε, και γέμισε η χώρα δυσωδία και αποφορά και δύσοσμα αέρια..
..που ξεχύνονται από το στόμα-τρύπα της άθλιας φούσκας τώρα που ξεφουσκώνει και βγάζει προς τα έξω όλη την εσωτερική της σαπίλα..
Να αναπνέεις και να πέφτεις λιπόθυμος!
Εκτός απ’ τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια που μεθούν ακόμα με τις αναθυμιάσεις του δικού τους βόθρου!
Άϊ στο καλό!..
..αηδιάσαμε πάλι, χρονιάρες μέρες!
