Το χειρότερο δεν είναι ότι οι καραγκιόζηδες είναι καραγκιόζηδες. Ίσως δεν θα μπορούσαν να γίνουν ποτέ τίποτε άλλο. Το χειρότερο είναι ότι ο κόσμος είναι έτοιμος ν’ ακολουθήσει τους καραγκιόζηδες υποδυόμενους τους μεγαλέξανδρους, ενώ γνωρίζει ότι όλα αυτά είναι κατά βάθος ψεύτικα και
μικρομέγαλα. Ό,τι όλα όσα του σερβίρουν είναι καμώματα μιας χρήσεως – εκλογικής φύσεως…
Ο λαός λέει ότι από τότε που ανακαλύφθηκε η συγγνώμη χάθηκε η ντροπή. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα όταν αυτός που σε κοροϊδεύει ασύστολα και συλλαμβάνεται στα πράσα δεν αισθάνεται καν την ανάγκη να ψελλίσει μια συγγνώμη ή να δείξει ντροπή.
Όταν συνεχίζει να φωνασκεί δυνατότερα απ’ όσο πρωτύτερα, με σκοπό να πείσει για το σθένος με το οποίο -αν μη τι άλλο- υποστηρίζει την ανοησία, την κακοήθεια ή την ανομολόγητη ιδιοτέλειά του.
Πώς μπορεί να αποδυθεί κανείς καλόπιστα σε μια συζήτηση περί Plan B όταν δεν υπάρχει καν Plan A;
Πώς μπορεί κανείς να αντλεί συνεχώς επιχειρήματα για να υποστηρίζει τις απόψεις του ή τις προτάσεις του μέσα απ’ τις κραυγαλέες τους διαψεύσεις απ’ την πραγματικότητα;
Και πώς μπορεί να γίνεται λόγος για “ανανέωση” στην πολιτική, όταν το μόνο που επιχειρεί αυτή η πολιτική είναι να απαντήσει σ’ ένα τρομαχτικό αύριο μ’ ένα αφελές και ξηλωμένο χθες;
Όταν ο βασιλιάς είναι γυμνός, φίλες και φίλοι, δεν υπάρχει μπροστά μας κανένας βασιλιάς. Εξουσία και γύμνια είναι έννοιες ασύμβατες.
Για τούτο η σύγχρονη πολιτική γύμνια επιμένει αυτιστικά να πλασάρεται ως ενδεδυμένη μεγάλη στολή, ενώ το μόνο που φορά είναι το θράσος της που ακόμη της επιτρέπει να παραμένει στη σκηνή και να μη τρέχει να κρυφθεί πίσω απ’ το πρώτο διαθέσιμο φύλλο συκής…
Υ.Γ.: Η λογική συνέπεια του “ώριμου φρούτου” είναι το σάπιο φρούτο. Το οποίο στο τέλος τρώγεται με τη λογική του “ώριμου φρούτου”, με συνέπεια να προκαλεί έντονες στομαχικές και εν γένει γαστρεντερικές διαταραχές στους κάθε λογής τολμητίες…
Το φωτομοντάζ είναι από το “Γρέκι“
