Ακούω για συνεχόμενες ανακριτικές επιτροπές που θα γίνουν ή γίνονται στη βουλή.
Ποιοι είναι οι ανακριτές; Γιατί τους ανακρινόμενους πάνω κάτω τους γνωρίζουμε.
Για να γίνεις ανακριτής, πρέπει να σπουδάσεις στην νομική σχολή, να επιτύχεις στις εξετάσεις, να δώσεις εξετάσεις στο δικαστικό κλάδο πολιτική ή ποινικής δικαιοσύνης και αφού βγεις από τη σχολή δικαστών μια από τις θέσεις που διορίζεσαι είναι ανακριτής.
Σύμφωνα με το νόμο περί ευθύνης υπουργών η ίδια η βουλή ανακρίνει τα μέλη της. Mε λίγα λόγια ο Κώτσος που είναι μηχανικός ανακρίνει τον Λάκη που είναι δικηγόρος και αυτός ανακρίνει τον Τάκη που είναι γιατρός. Ο νόμος είναι προοδευτικός!
Εδώ μιλάμε για ανακρίσεις ε! Σπουδαία πράματα!
Θα σας πω ένα παράδειγμα για την δίκη της Νυρεμβέργης μετά την ήττα της Γερμανίας στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ο σκοπός της δίκης ήταν να δικαστούν οι ανώτατοι αξιωματικοί του Χίτλερ για εγκλήματα πολέμου.
Ο Χέρμαν Γκαίρινγκ ήταν στρατάρχης του Χίτλερ. Με λίγα λόγια ο νούμερο 2 στο Γ’ Ράιχ.
Όταν έγινε η δίκη πέρασε από μια διαδικασία ανάκρισης που κράτησε πολλές μέρες. Ο στρατάρχης ήταν έξυπνος μετρούσε τις κουβέντες του και οι ανακριτές δεν μπορούσαν να του πάρουν κουβέντα. Συνεχώς ξέφευγε και ελισσόταν σαν φίδι. Τόσο καλός ήταν στην ανάκριση που , οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι φοβήθηκαν ότι η δίκη θα πάει υπέρ των γερμανών.
Μέχρι βέβαια που έφυγε ο Αμερικανός δικαστής που είχε το ρόλο του ανακριτή και ήρθε ο Άγγλος ανακριτής, εξειδικευμένος. Η δίκη μέσα σε 2 ερωτήσεις του εξειδικευμένου άγγλου ανακριτή τελείωσε. Τον έβαλε στην γωνία και ο πειθαρχημένος, αταλάντευτος, πονηρός, ξύπνιος πλην εγκληματίας στρατάρχης τα έχασε μέσα σε 2 ερωτήσεις. Αυτό είναι ανάκριση! Σε δύο ερωτήσεις τελειώσαμε.
Θα μου πείτε που κολλάει αυτό;
Κολλάει, για να είσαι ανακριτής πρέπει να έχεις το know how. Πιστεύετε ότι οι βουλευτές των ανακριτικών επιτροπών το έχουν; Η απάντηση δική σας.
Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω να αφήσουν την δικαιοσύνη να κάνει την δουλειά της.
Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις ακόμα και ανακριτής. Βέβαια χωρίς να ξέρεις να ανακρίνεις ( την τέχνη και τους νόμους) και βέβαια χωρίς να ξέρεις γιατί τον ανακρίνεις.
Η ελληνική κρίση τώρα απέκτησε και ανακριτές. Δεν είναι και χθεσινοί!
