Είναι κοινή πεποίθηση ότι η κρίση που βιώνει η ελληνική κοινωνία δεν είναι μόνο οικονομική, είναι κρίση αρχών και αξιών, στάσεων και προτύπων.
Στη διαμόρφωση των προτύπων, των στάσεων αλλά ακόμα και της αλήθειας ένα μεγάλο κομμάτι
ευθύνης δεν έχουν μόνο οι θεσμοί που είναι οι καθ’ ύλη αρμόδιοι όπως η οικογένεια, το κράτος, το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά εσχάτως και η τηλεόραση και τα Μ.Μ.Ε. γενικότερα.
Δε μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι η τηλεόραση με τα προγράμματά που παρουσιάζονται στα διάφορα ιδιωτικά κανάλια έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Τα προγράμματα αυτά δεν είναι αντάξια του πνευματικού επιπέδου του λαού μας και δεν βοηθούν στην ανάδειξη του ελληνικού πολιτισμού ο οποίος ήταν, είναι και θα είναι το μεγάλο όπλο της χώρας σε κάθε επίπεδο.
Παρολαυτά η δύναμη της εικόνας είναι αδιαμφισβήτητη και μπορεί να κατευθύνει μέσα από τη στοχευμένη χρήση της τον τρόπο σκέψης και δράσης των πολιτών.
Μία από τις πιο πρόσφατες, αλλά ίσως και πιο επικίνδυνη, μόδες στο χώρο της τηλεόρασης είναι η προβολή τούρκικων σίριαλ. Μάλιστα η συχνότητα προβολής τους είναι τέτοια που ακόμα και να μη θέλει κάποιος να τα παρακολουθήσει, αυτό είναι τουλάχιστον δύσκολο μιας και τα περισσότερα κανάλια έχουν στο πρόγραμμά τους τουλάχιστον ένα.
Η προσπάθεια εξιδανίκευσης της καταπιεστικής σουλτανικής διακυβέρνησης ή της σύγχρονης Τουρκίας η οποία ακόμα και σήμερα καταπιέζει λαούς όπως οι Κούρδοι είναι τουλάχιστον τραγική και απαράδεκτη.
Η ανάπτυξη της ελληνικής γλώσσας τορπιλίζεται δόλια από τέτοιες πρακτικές, αντίθετα εξιδανικεύεται η παρουσία των Οθωμανών στη χώρα μας αλλά και στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες που δεν έχουν καθόλου καλή εμπειρία από αυτή την «υποχρεωτική ιστορική συναναστροφή».
Δυστυχώς ο πνευματικός κόσμος παραμένει σιωπηλός, απαθής. Η σιωπή αυτή είναι αδικαιολόγητη και αγγίζει τα όρια της συνενοχής στο έγκλημα που συντελείται εναντίον των συμπολιτών μας αλλά και της νέας γενιάς που βάλλεται από εικόνες που αλλοιώνουν την ιστορική πραγματικότητα.
Η Ελλάδα μας έχει περάσει πάρα πολλά βάσανα από τους Σουλτάνους του τότε και του τώρα.
Στη δύσκολη αυτή στιγμή χρειαζόμαστε θετικά πρότυπα, χρειαζόμαστε πρότυπα που θα εμπνεύσουν το λαό μας και το σίγουρο είναι ότι αυτά δε βρίσκονται σε προγράμματα χαμηλού επιπέδου. Βρίσκονται όμως στην Ελληνική Ιστορία, στους μύθους και τις παραδόσεις του τόπου μας, βρίσκονται τόσο κοντά μας κι ας είναι για κάποιους τόσο μακριά!
Καιρός να αντισταθούμε, καιρός να αντιδράσουμε στη «σουλτανοποίηση – οθωμανοποίηση » της πατρίδας μας και στην πνευματική υποδούλωση μας. Όσοι μας θέλουν ραγιάδες, προβάλουν το ραγιαδισμό ως μια άκακη μορφή κοινωνικής οργάνωσης.
Ό,τι είναι εμπορικό, δεν είναι και ηθικό. Και η υποκουλτούρα πρέπει να έχει όρια πια!
Καλούμε τα Μ.Μ.Ε. να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να προβάλλουν εκπομπές και προγράμματα που θα προάγουν το πνεύμα του τόπου μας.
Καλούμε τον πνευματικό κόσμο της χώρας να πάρει θέση και να γίνει ο ιδεολογικός ηγέτης που χρειάζεται η πατρίδα μας.
Τα μέλη του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας
Λούκας Παναγιώτης Μπλέτσας Χρήστος
