Επί δύο αιώνες εξουσιαζόμαστε από το ίδιο πολιτικό σύστημα και όλοι ξέρουμε τι μας έχει συμβεί μέσα σ’ αυτούς τους δύο αιώνες. Αυτό λοιπόν πρέπει να αλλάξει. Για να αλλάξει όμως, πρέπει υποχρεωτικά να αλλάξει ο Καταστατικός Χάρτης του κράτους. Αλλιώς δεν γίνεται. Η αλλαγή απλά
των προσώπων ή η εναλλαγή των κομμάτων (που αποτελούν μέρη του ίδιου πολιτικού συστήματος), δεν…
οδηγεί πουθενά. Το κάθε πολιτικό σύστημα είναι πάντα το αποτέλεσμα της υλοποίησης στην πράξη του αντίστοιχου Συντάγματος.
Για να αλλάξει όμως προς το συμφέρον του λαού και όχι προς αυτό της κατεστημένης ολιγαρχίας, θα πρέπει το νέο Σύνταγμα να γίνει από τον ίδιο το λαό και όχι από τους πολιτικούς και τους μισθοδοτούμενους από το ίδιο το σύστημα κρατικοδίαιτους συνταγματολόγους.
Πρέπει λοιπόν όλοι να πάρουμε τις αποφάσεις μας. Θα συνεχίσουμε με το ίδιο πολιτικό σύστημα όταν γνωρίζουμε τώρα, εκ του αποτελέσματος, τι ζημιές έκανε αυτό στην Ελλάδα μέσα σ’ αυτούς τους δύο αιώνες που προηγήθηκαν; Τι άλλο κακό πρέπει πια να πάθουμε για να μάθουμε; Θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως πολίτες μέσα σε έναν ιδιότυπο πολιτικό ραγιαδισμό ή ο αιώνας που μπήκαμε θα είναι ο νέος πολιτικός και οικονομικός “Χρυσός Αιώνας” για τον σύγχρονο ελληνισμό; Εμείς θα το αποφασίσουμε αυτό.
Οι πολιτικοί μας, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, θα προσπαθήσουν να αναθεωρήσουν το Σύνταγμα στα μέτρα του μνημονίου και της εξάρτησης της χώρας από τα κελεύσματα της Γερμανίας.
Μέχρι στιγμής, ο λαός μας δεν έδωσε κάποια σοβαρή μάχη ενάντια στην εξάρτηση και στην εξαθλίωση. Η τελευταία ευκαιρία για τους Έλληνες είναι να δώσουμε τη μάχη του Συντάγματος για να κερδίσουμε το μέλλον μας, για να κερδίσουμε τη ζωή μας και την ελευθερία μας. Αν δεν κάνουμε αυτή την υπέρβαση, αν μείνουμε και τώρα αδρανείς, θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Τι πρέπει να γίνει;
Μόνο ένας ειρηνικός τρόπος υπάρχει.
1) Κατ’ αρχήν πρέπει να γίνει συνείδηση στον κάθε πολίτη η σημασία που έχει το Σύνταγμα για την ίδια τη ζωή του. Αν δεν ξέρει, να ρωτήσει γύρω του να μάθει.
2) Να αποφασίσουν οι πολίτες να υπερβούν την υπάρχουσα κατάσταση. Δηλαδή να αποφασίσουν να αλλάξουν το Σύνταγμα μόνοι τους, όπως έχουν όλο το προς τούτο δικαίωμα από τη ίδια την έννοια της δημοκρατίας. Δημοκρατία δεν είναι το τι λέει αυτή τη στιγμή το Σύνταγμα (που το έχουν κάνει έτσι κι αλλιώς κουρέλι οι πολιτικοί), αλλά η απόφαση του λαού. Το συνταγματικό κείμενο είναι εκεί, όχι γιατί έχει κάποια μαγική δύναμη από μόνο του, αλλά γιατί ο ίδιος ο λαός το αναγνωρίζει ως ισχύον και έγκυρο. Αν αυτή η απόφαση του λαού αλλάξει, το συνταγματικό κείμενο χάνει αυτόματα την ισχύ του και κανείς πολιτικός δεν μπορεί να αντλεί στο εξής αξιώματα και εξουσίες από αυτό και
3) Αφού γίνει συνείδηση και απόφαση η σύνταξη ενός νέου καταστατικού του κράτους από τους ίδιους τους πολίτες, τότε απλά οι πολίτες κατεβάζουν ρολά σε κάθε τομέα δραστηριότητας, μέχρι ο λαός να αναλάβει την εξουσία που ούτως ή άλλως του ανήκει και να αλλάξει το Σύνταγμα του, όπως αυτός θέλει. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί αυτό το δημοκρατικό του δικαίωμα, παρά τα όσα μπορεί να υποστηρίξουν κρατικοδίαιτοι συνταγματολόγοι.
Φτάνει μόνο να υπάρξει συνειδητή απόφαση σε μια κρίσιμη λαϊκή μάζα. Και επειδή εδώ δεν πρόκειται να μπει μπροστάρης κανένα κόμμα, θα πρέπει τη σχετική δράση να την αναλάβουν κινήσεις πολιτών που ήδη δραστηριοποιούνται προς αυτή την κατεύθυνση και στις οποίες θα πρέπει να οργανωθεί ο κόσμος.
