Δεκάδες χιλιάδες σύριοι πολίτες Αλεβίτες και Χριστιανοί εξοπλίζονται, καθώς το καθεστώς Άσσαντ, ανοιξε τις αποθήκες όπλων και μοιράζει στη φιλοκυβερνητική πολιτοφυλακή οπλα. Η κίνηση ερμηνευεται ως ανησυχία του καθεστώτως για επικείμενη αποσταθεροποιηση, καθώς τις τελευταίες
εβδομαδες εχει καταγραψει σειρά αποτυχιών, σε μάχες εναντίον των ισλαμιστών ανταρτών.
Σε οποιαδήποτε περιπτωση αναμενεται επικείμενη κατάρρευση του καθεστώτως εφόσον δεν διαφοροποιηθούν τα δεδομένα και οι συνθήκες με δραματικές συνέπειες. Τόσο σε πληθυσμιακό όσο και σε γεωπολιτικό επιπίπεδο.
Το βέβαιο ειναι οτι η διανομή οπλων και πυρομαχικων με δεδομένη τη συνεχή υποστήριξη του Ιράν και συνεπώς της Χεζμπολάχ στο Λίβανο, κάνει το μίγμα εκρηκτικό.
Στο μεταξύ οι μάχες συνεχιζονται στη Συρία με το καθεστώς Άσσαντ να φαίνεται ότι σταδιακά υποχωρεί μέρα με τη μέρα. Πηγές αναφέρουν ότι είναι απλώς θέμα χρόνου μέχρι οι κυβερνητικές δυνάμεις να χάσουν τον έλεγχο στρατηγικών σημείων με συνέπεια τη μαζική προέλαση των δυνάμεων της αντιπολίτευσης.
Ενδεχόμενη κατάρρευση του καθεστώτος εκτιμάται οτι θα προκαλέσει κύμα φυγής των υψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων. Ήδη η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα φαίνεται ότι έχουν κινηθεί παρασκηνιακά, προσφέροντας καταφύγιο στον Πρόεδρο Άσσαντ οποίος πάντως έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι δεν σκοπεύει να παραδώσει την εξουσία του.
Δεν ισχύει το ίδιο για εκατοντάδες αξιωματούχους στους οποίους ο Άσσαντ βασίζεται για να διατηρεί τον έλεγχο της Συρίας, οι οποίοι έχουν διαπράξει αδικήματα εις βάρους του τοπικού πληθυσμού και φοβούνται για πράξεις αντεκδίκησης εάν καταρρεύσει το καθεστώς.
Πολλοί από αυτούς έχουν στείλει τις οικογένειες τους μακριά από τις εστίες τους και όταν παρατηρηθεί κύμα φυγής και αυτών θα είναι μια σαφής ένδειξη κατάρρευσης του συριακού καθεστώτος. Μια τέτοια κατάσταση αναμένεται να εξελιχθεί μέσα στους επόμενους μήνες ή και εβδομάδες.
Αυτή τη στιγμή οι κυβερνητικές δυνάμεις ανασυγκροτούνται ανακαλώντας τις πλέον αξιόπιστες μονάδες του Συριακού Στρατού πίσω στη Δαμασκό, προκειμένου να υπερασπιστούν την πρωτεύουσα.
Παρά τους συνεχείς αεροπορικούς και χερσαίους βομβαρδισμούς από τα κυβερνητικά στρατεύματα, ισλαμιστές αντάρτες εξακολουθούν να ελέγχουν συνοικίες της Δαμασκού, ενώ μάχες διεξάγονται ακόμη και στο κέντρο της πόλης όπου βρίσκονται κυβερνητικά κτήρια και εμπορικά μαγαζιά.
Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, τοΧαλέπι βρίσκεται σχεδόν υπό πλήρη έλεγχο των ανταρτών οι οποίοι έχουν καταλάβει στρατιωτικές βάσεις με τον οπλισμό και τα πυρομαχικά που φυλάσσονταν εκεί.
Είναι γνωστό ότι οι άνδρες του συριακού Στρατού που επάνδρωναν αυτές τις μονάδες, έχουν σκοτωθεί η συλληφθεί με τους αιχμαλώτους να μετακινούνται σε άλλες περιοχές της χώρας.
Ο μεγαλύτερος φόβος της Δύσης είναι να παραδοθούν όπλα από το χημικό οπλοστάσιο σε ισλαμιστές αντάρτες που θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια εναντίον δυτικών στόχων αλλά και εναντίον του Ισραήλ.
Όπλα αυτού του είδους διαθέτει το Ιράν αλλά τυχόν χρήση τους σε στόχους από ισλαμιστές αντάρτες και τρομοκρατικές ομάδες θα άφηναν ίχνη με την υπογραφή της Τεχεράνης, αφήνοντας την εκτεθειμένη ως υπαίτιο.
Το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας όμως είναι μια άλλη υπόθεση και είναι βέβαιο ότι ισλαμικές οργανώσεις θα κάνουν το πάν για να περιέλθει έστω και μικρό τμήμα στη κατοχή τους, καθώς αποτελεί ιδανικό όπλο για τρομοκρατικές επιθέσεις.
Σε κάθε περίπτωση όπως έδειξε η εμπειρία της Λιβύης, μετά την πτώση ενός καθεστώτος δεν είναι εύκολη η αποκατάσταση μιας μεταβατικής κυβέρνησης και η επιβολή της τάξης.
Η μετά Ασσαντ εποχή προβλέπεται να είναι χαοτική στη Συρία καθώς πολλές ετερόκλητες ισλαμικές ομάδες με βαρύ οπλισμό, θα διεκδικήσουν εξουσία σε τοπικό επίπεδο και δεν θα είναι εύκολο να ελεγχθούν.
Πολλές πόλεις κοντά στα σύνορα με τη Τουρκία κατοικούνται από Χριστιανούς και Αλεβίτες και η συριακή κυβέρνηση άνοιξε τις αποθήκες όπλων προκειμένου να σχηματιστούν και εκεί ένοπλοι πυρήνες εθνοφυλακής.
Mια τέτοια εξέλιξη θα περιπλέξει ακόμα χειρότερα τη κατάσταση καθώς οι πληθυσμοι αυτοί αποτελούν μειονότητες ευνοημένες από το καθεστώς Άσσαντ. Έτσι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να παραταθούν οι συγκρούσεις στην ευρύτερη περιοχή με σουνίτες ακόμη και μετά την απομάκρυνση του σύρου Προέδρου από την εξουσία.
Αν αναλογιστούμε το χάος,, τις λεηλασίες και τις εκκαθαρίσεις στην περίπτωση της Λιβύης μετα την πτώση του καθεστώτος Καντάφι σε μία χώρα με πληθυσμό μόνο 6 εκ.κατοίκων, δεν είναι δυσκολο να φανταστούμε ποιές θα είναι οι οδυνηρές εξελίξεις αποσταθεροποίησης της μετά-Άσσαντ εποχής σε μια χώρα των 22 εκ. κατοίκων όπως η Συρία..
