Το φιλοτουρκικό λόμπι σε ΗΠΑ και ΕΕ «δουλεύει» για να αναδειχθεί η Άγκυρα σε ενεργειακό δίαυλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Τι συμβαίνει στο παρασκήνιο εν όψει της Διακυβερνητικής Διάσκεψης υπό Σαμαρά – Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη
Το τελευταίο διάστημα και ενόσω οι εξελίξεις στο θέμα των αγωγών που θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο από την Κασπία στην Ευρώπη προχωρούν, η Τουρκία έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου, προκειμένου να κατοχυρώσει για την ίδια το ρόλο του ρυθμιστή στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Μάλιστα, στην προσπάθεια αυτή συμμετέχουν τόσο η ίδια η κυβέρνηση της Τουρκίας, όσο και οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον ενεργειακό κλάδο της χώρας, αλλά και το φιλοτουρκικό λόμπι, το οποίο έχει ισχυρές διασυνδέσεις στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο ότι πέρα από τις διπλωματικές αβρότητες έχουν γίνει σχετικές νύξεις στον υπουργό Εξωτερικών κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο από τον επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας κ. Αχμέτ Νταβούτογλου για την οικοδόμηση «κοινών αντιλήψεων» σε ό,τι αφορά στην Ενέργεια και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ελληνική πλευρά δεν ανοίγει τέτοιας υφής συζητήσεις με την τουρκική πλευρά εάν δεν υπάρξουν σαφείς κινήσεις αποδοχής του Διεθνούς Δικαίου από την Άγκυρα.
Διπλωματικοί παρατηρητές εξηγούσαν ότι αν η γειτονική χώρα θέλει να επιδείξει καλή διάθεση ώστε να ενισχύσει τη σταθερότητα στην περιοχή, θα δεχόταν τα προβλεπόμενα από το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν θα απειλούσε σε θέματα όπως είναι ο καθορισμός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Άλλωστε, ο υπουργός Εξωτερικών βρίσκεται από χθες το απόγευμα στην Κωνσταντινούπολη και προετοιμάζει τη Διακυβερνητική Διάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά και του ομολόγου του, του κ. Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η ελληνοτουρκική διάσκεψη θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες και δεν αποκλείεται να μη συμπεριλάβει μόνο θέματα «χαμηλής πολιτικής». Οι αγωγοί και η μεταφορά της ενέργειας απασχολούν τις δύο χώρες αλλά και μεγαλύτερες δυνάμεις όπως είναι η Ρωσία, η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι από την Τουρκία περνά ο επικεφαλής του Σταίητ Ντηπάρτμεντ κ. Τζων Κέρρυ, ο οποίος μπορεί να ενοχλήθηκε από τα σχόλια του κ. Ερντογάν για τον «Σιωνισμό» κι εξέφρασε τη δυσφορία του, αλλά στην ατζέντα του είχε δύο θέματα αιχμής. Το πρώτο αφορούσε στις ενέργειες που πρέπει να γίνουν σχετικώς με τη Συρία και την αποκαθήλωση του κ. Μπασάρ Αλ Άσαντ ενώ το δεύτερο τις διαδρομές των αγωγών και την ευρύτερη πολιτική ενέργειας.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι πρόσφατες δηλώσεις του πρώην Αμερικανού διπλωμάτη και νυν υποτακτικού των Τούρκων Μάθιου Μπράιζα, ο οποίος μιλώντας στο διεθνές συνέδριο για την Ενέργεια «Athens Energy Forum 2013» πρότεινε τη μεταφορά του φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα που έχουν ανακαλυφθεί στην Κύπρο και το Ισραήλ προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας και όχι μέσω Ελλάδας, δικαιολογώντας την πρόταση του ως οικονομικά πιο συμφέρουσα σε σχέση με την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού που θα συνδέει την Κύπρο με την Ελλάδα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνταν και πρόσφατες εκθέσεις «δεξαμενών σκέψης» που προωθούν τα τουρκικά συμφέροντα, όπως π.χ. αυτή του International Crisis Group που επίσης προέβαλε ως μόνη ρεαλιστική λύση τη μεταφορά του κυπριακού φυσικού αερίου μέσω της Τουρκίας.
Μάλιστα, διάφοροι αναλυτές, οι οποίοι προφανώς πληρώνονται για να παίζουν τα παιχνίδια της Τουρκίας, προτείνουν την επισφράγιση του έργου με μια οριστική δήθεν λύση του Κυπριακού.
Ωστόσο, είναι σαφές ότι η Τουρκία δεν έχει κινητοποιήσει όλους της τους μηχανισμούς απλά γιατί «καίγεται» για το κυπριακό. Στόχος της είναι να υποβαθμιστεί ο ρόλος της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη και να καταστεί εκείνη σε κυρίαρχο διαμετακομιστικό κόμβο.
Με την Τουρκία πανίσχυρη ενεργειακά είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θα έχει πλέον πολλές πιθανότητες να οριοθετήσει την ΑΟΖ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας.
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη τις ορέξεις των Τούρκων για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, γίνεται αντιληπτό ότι τα χρονικά περιθώρια για την ελληνική κυβέρνηση στενεύουν.
Πρέπει άμεσα να οργανωθεί και να αναπτύξει ανάλογη διεθνή κινητικότητα. Να δείξει ότι μπορεί να προασπίσει τα ελληνικά ζωτικά συμφέροντα. Η τουρκική «λαιμαργία» πρέπει να ανακοπεί όσο είναι ακόμα καιρός.
