OI ΤΡΟΪΚΑΝΟΙ ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
Οι τροϊκανοί πέτυχαν τον στόχο της αποστολής τους ως καλοί «εκβιαστές» ανάγκασαν την κυβέρνηση
σε «ισπανική υποχώρηση» στο κομβικής σημασίας θέμα της συγχώνευσης Εθνικής- Eurobank.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι τρεις χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι επιβάλλουν τις δικές τους απόψεις και σχεδιασμούς για στρατηγικά θέματα της Ελληνικής οικονομίας απαιτώντας συμμόρφωση προς τις υποδείξεις τους.
Για ακόμα μια φορά αποδείχτηκε ότι ελεγκτές του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ δεν ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας αλλά για την προώθηση ξένων και ντόπιων οικονομικών συμφερόντων.
Και αν μέχρι σήμερα υπήρχαν υποψίες, ενδείξεις αλλά και αποτελέσματα αυτής της τακτικής πλέον με αφορμή τα όσα συμβαίνουν για το μέλλον του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, πρέπει να θεωρείται βεβαιότητα.
Οι ευθύνες του Υπουργού Οικονομικών είναι τεράστιες, που για ακόμα μια φορά άφησε εκτεθειμένη τη χώρα και την κυβέρνηση καθώς στο Μέγαρο Μαξίμου, αφυπνίστηκαν μόλις τα τελευταία εικοσιτετράωρα και θορυβημένοι με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας την τελευταία εβδομάδα.
Μπορεί να μας εξηγήσει το Υπουργείο Οικονομικών πως μπήκε στην ατζέντα το θέμα της συμφωνίας Εθνικής- Eurobank και ποιος ήταν ο σχεδιασμός για να αντιμετωπίσουν την επίθεση της τρόικας που θέλει να ελέγξει το εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Τόσες μέρες ασχολούμαστε με το χαράτσι της ΔΕΗ και για τον αν θα φύγουν από το δημόσιο 1000 επίορκοι, την ώρα που στο παρασκήνιο της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, διεξάγεται ένας πολύ σκληρός αγώνας για τα τραπεζικά ασημικά της χώρας, αφού οι πιστωτές θέλουν να αποφασίζουν για την τύχη των ελληνικών τραπεζών.
Είναι τόσο αθώα όλα αυτά ή πρόκειταί περί ενός σχεδιασμού αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος, μια στρατηγική επιλογή των δανειστών, υποβοηθούμενοι από τους δικούς τους ανθρώπους για να κερδίσουν τμήμα ή ολόκληρη μια μεγάλη ελληνική τράπεζα, όπως π.χ. η Εθνική, που είναι απόλυτα ταυτισμένη με τον οικονομικό και γεωπολιτικό έλεγχο της Ελλάδας.
Πριν από λίγες ημέρες το newpost έγραφε ότι κορυφαίος τραπεζίτης έλεγε, αρκετά προβληματισμένος: «Αυτός που θα ελέγξει και θα διοικεί τις τράπεζες, ελέγχει τα δάνεια, διοικεί τις επιχειρήσεις και κυβερνά τη χώρα. Όλα τα άλλα είναι ασήμαντα, μπροστά σε αυτή την τραγωδία που μπορεί να έρθει».
Παρά τις προειδοποιήσεις τι έκανε το Υπουργείο Οικονομικών δεν είχε αξιολογήσει επαρκώς τα μηνύματα; Ή τρέχει κάτι άλλο;
Η τρόικα έπαιξε το παιχνίδι των εκβιασμών σε όλα τα θέματα, ο στόχος ήταν να εμποδίσει τη μεγάλη τραπεζική συμφωνία παράλληλα όμως αποδείχτηκε ότι η ελληνική πολιτική τάξη, αδυνατεί μέχρι στιγμής να διαχειριστεί την ολομέτωπη επίθεση στα συμφέροντα της χώρας.
Στην περίπτωση που ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός του Βερολίνου για το εγχώριο τραπεζικό σύστημα θα σημάνει τη μεταφορά του κέντρου λήψης αποφάσεων εκτός Ελλάδος.
Για ακόμα μια φορά η ελληνική κυβέρνηση «συλλαμβάνεται» απροετοίμαστη για τη μεγάλη μάχη και χωρίς να έχει καταστρώσει στρατηγικό σχέδιο.
Το βασικό πρόβλημα είναι πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που έχει ανοικτό δίαυλο με την Καγκελαρία, ενδιαφέρεται περισσότερο για τους κρυμμένους σκελετούς στις ντουλάπες των ελληνικών τραπεζών, για τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και όχι να το ενεργοποιήσει στη μάχη κατά της ύφεσης.
Η ανακεφαλαιοποίηση που άργησε
Οι δανειστές είναι πλέον εκτεθειμένοι, γιατί πίεσαν τόσο γρήγορα για οριζόντιες περικοπές ενώ δεν έπραξαν το ίδιο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών;
Γιατί αυτή η υπερβολικά μεγάλη καθυστέρηση;
Από πέρυσι τέτοιο καιρό συζητούσαν στην τότε κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου την ανακεφαλαιοποίηση, που δεν έγινε και τώρα γίνεται μεγάλη μάχη να σωθεί το εγχώριο τραπεζικό σύστημα από τις ορέξεις των μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων των ισχυρών.
Όλοι γνωρίζουν ότι χωρίς υγιείς τράπεζες θα συνεχίσουμε να έχουμε ύφεση που ισοδυναμεί με νέα απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, με έξαρση της φτώχειας και όξυνση του πολιτικού κλίματος.
Αλήθεια μπορούν να μας εξηγήσουν οι κυβερνητικοί παράγοντες που ορκίζονται στο ευαγγέλιο των μεταρρυθμίσεων, γιατί καθυστέρησε η κυριότερη μεταρρύθμιση που είναι η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος;
