Και πάνω που πάει να ψηφιστεί η παράδοση της χώρας στους διεθνείς τοκογλύφους, τζογαδόρους, ύαινες, φίδια (όχι φίδια που έλεγε κι ο Χάρης) ξαφνικά από όλα τα σπίτια, τις δουλειές, τα καφενεία, τις πλατείες, τους δρόμους αρχίζουν να ξεπετάγονται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που
κατευθύνονται στη Βουλή. Μπαίνουν μέσα και ….
«Ξύπνα παιδάκι μου. Χτύπησε το ξυπνητήρι και δεν το άκουσες. Θα αργήσεις στη δουλειά και δεν πρέπει τέτοιες μέρες….»
Κοίταξα γύρω μου, το ρολόι μου, το φως που είχε χαράξει και τη μάνα μου. Τι έγινε ρε μάνα? Τι να γίνει μου λέει. Τρέξε γιατί θα αργήσεις.
Σηκώθηκα κι έφτιαχνα ένα καφέ. «Δε σου είπα το φοβερό» μου λέει ξανά η μάνα μου. Ο Θανάσης ο τρελιάρης βρε… ναι τι, λέω εγώ,
Σηκώθηκε σήμερα κατέβηκε στο Σύνταγμα και προσπάθησε να μπει στη Βουλή. Τον έχουν μπουζουριάσει το φουκαριάρη και τον έστειλαν στο τρελάδικο. Το δύστυχο από τότε που πέθανε η γυναίκα του τα έχασε
Γιατί ήθελε να μπει στη Βουλή ο Θανάσης ρε μάνα? Γιατί ξεπουλάνε τη χώρα μας έλεγε και φώναζε. Το φουκαριάρη. Ποιος ξέρει τι όνειρο είδε μέσα στο σαλεμένο μυαλό του. Άντε πήγαινε τώρα για τη δουλειά, να μην έχουμε τραβήγματα.
Για φαντάσου σκέφτηκα, την πιο θλιβερή μέρα της νεώτερης ιστορίας μας, την ώρα που υπογράφεται το σύμφωνο παράδοσης της χώρας, μόνο ο Θανασάκης ο τρελός κατέβηκε στο δρόμο και το πάλεψε…
(όλα τα παραπάνω αποτελούν στοιχεία ενός ονείρου, τίποτα περισσότερο…)
