είναι η πορεία προς την αυτογνωσία. Η πορεία προς την γνώση ότι οι αγνότεροι και δικαιότεροι αγώνες ποτέ δεν πάνε χαμένοι. Οι αγώνες
που υπερασπίζονται τα βασικά δικαιώματα της ανθρώπινης υπόστασης και πάνω απ’ όλα αυτά της ύπαρξης και της αξιοπρέπειας είναι ότι καλύτερο μπορεί να δώσει το κοινωνικό ον που λέγεται άνθρωπος.
Αυτός ο άνθρωπος που απαλλαγμένος από τα επίκτητα χαρακτηριστικά της απληστίας, της ιδιοτέλειας και του ιδιωτεύειν, απελευθερώνει όλες τις αξίες που συγκροτούν τον ανθρώπινο πολιτισμό γιατί ο πολιτισμός πρώτα απ’ όλα είναι μέσα στην διάνοια μας και οι συμπεριφορές μας είναι οι εκφράσεις του.
Ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι το ατομικό συμφέρον που έρχεται σε σύγκρουση με το συλλογικό καλό, δεν είναι η αποθέωση του χρήματος σε βάρος της υγείας μας, σωματικής και πνευματικής, δεν είναι το κοντόφθαλμο τώρα, σε βάρος του μέλλοντος και της αδυναμίας ύπαρξης των επόμενων γενιών.
Δυστυχώς οι άνθρωποι που είναι υπέρ των μεταλλείων δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουν καθαρά το μέλλον των δικών τους παιδιών. Δεν κάθησαν σοβαρά να σκεφτούν για ποιο μέλλον τους προετοιμάζουν. Αυτό της καταστροφής της υγείας και της μετανάστευσης; Αυτό της καταστροφής όλων των συντελεστών που αποτελούν την φύση; Της ανυπαρξίας του νερού και της αντικατάστασής του με τι; Της καταστροφής όλων των επαγγελμάτων εκτός από το δικό τους που και αυτό σε δύο-τρείς δεκάδες χρόνια δεν θα υπάρχει ούτε για τα παιδιά τους;
Τόσο ανόητα, εγωιστικά και κοντόφθαλμα έχουν εκχωρήσει την σκέψη τους στα συμφέροντα μιας εταιρίας που δεν μπορούν να δούν το πραγματικά δικό τους συμφέρον;
Ας παλέψουμε όλοι μαζί, ακόμη και αυτοί που παρασύρθηκαν, ακόμη και αυτοί που φοβούνται μην χάσουν την δουλειά τους στην εταιρία. Ας παλέψουμε για ένα καλύτερο μέλλον ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Ας το σκεφτούμε και ας το οργανώσουμε από τώρα. ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΔΕΝ ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ. ΑΥΤΌ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΩΝ ΔΕΙΛΩΝ. OI ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΔΥΝΑΤΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
(To θέμα για την ιστορία του εθίμου της αναπαράστασης των 400 σφαγιασθέντων από τους τούρκους Ιερισσιωτών ΕΔΩ)
