Οι καταστάσεις, οι διαθέσεις και οι προθέσεις άρχισαν πιο καθαρά από ποτέ να φανερώνουν προς τα που τραβάει το πράγμα. Ότι δεν κατάφεραν να κάνουν σε καιρούς υποτίθεται ευημερίας το κάνουν τώρα υπό τον φόβο και την σκιά της χρεωκοπίας και των μνημονίων. Βγαίνουν αληθινοί οι
«προφήτες» που μιλούσαν για διορισμένους υπαλλήλους-κυβερνήσεις οι οποίοι θα δηλώνουν την αναπόφευκτη υλοποίηση των πιο βάρβαρων πολιτικών υπό τις εντολές μιας κεντρικής κυβέρνησης των Βρυξελλών. Πολιτικές που θα μπορούσαμε να τις μελετήσουμε μόνο αν ανατρέχαμε σε μεσαιωνικές κοινωνίες όπου οι ευγενείς-εύποροι είχαν τους καλύτερους γιατρούς στο σπίτι τους και οι κατώτερες κοινωνικές τάξεις πήγαιναν όπως λέμε στην καθομιλουμένη «σαν το σκυλί στο αμπέλι» ή στο ανύπαρκτο σύστημα υγείας στις Η.Π.Α. όπου περίπου 48 εκατομμύρια αμερικανοί πολίτες δεν έχουν πρόσβαση σε μονάδες υγείας και οι υπόλοιποι έχουν ιδιωτική ασφάλιση με πακέτα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης κομμένα και ραμμένα στα βαλάντια τους όπως π.χ. γίνεται η ασφάλιση των αυτοκινήτων (με έξτρα την θραύση κρυστάλλων και την κλοπή).
Βγαίνουν σήμερα οι επικριτές του «παλαιού» Εθνικού Συστήματος Υγείας και μιλούν για υπερβολική κατανάλωση ακριβών φαρμάκων που το φέρνουν σε αντιδιαστολή με το Βρετανικό σύστημα υγείας όπου κόβουν και ράβουν το κονδύλι της υγείας ανάλογα με κάποιους δείκτες που προσμετρούν την παράταση της ζωής σε σχέση με το κόστος των φαρμάκων.(Τα φάρμακα είναι μια άλλη πολύ μεγάλη συζήτηση που θα πρέπει να αναφέρουμε τις σχέσεις κυβερνήσεων-φαρμακοβιομηχανιών και μονάδων υγείας-φαρμακοβιομηχανιών). Είμαι και εγώ ένας από τους πιο μεγάλους πολέμιους του Εθνικού μας Συστήματος Υγείας αλλά για άλλους λόγους που θαρρώ πως είναι πιο ουσιαστικοί. Δεν μιλά κανένας από εκείνους όμως τους επικριτές για θέματα πολιτικών, management της μονάδας υγεία και πολύ περισσότερο για τις προμήθειες συνολικά της δημόσιας υγείας αλλά και ειδικά της κάθε μονάδας υγείας. Όσον αφορά τις προμήθειες υγειονομικού υλικού για τις υπέρογκες φανταστικές τιμές αναλώσιμων και μη υλικών ο εκάστοτε πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου υγείας αλλά και οι εκπρόσωποι των προμηθευτών χρησιμοποιούσαν ως δικαιολογία ότι το δημόσιο αργεί να πληρώσει τους ιδιώτες προμηθευτές και έτσι αυξάνονται οι τιμές ανά προϊόν. Δηλαδή ο εκάστοτε υπουργός υγείας δεν μπορούσε να κατασκευάσει ένα σύστημα πληρωμών όπου να μην αργεί και να μην υπάρχει αυτή η αστεία δικαιολογία. Από την άλλη όταν σε δημόσιες συζητήσεις τους στρίμωχνες μιλούσαν για πιράνχας των προμηθειών σαν ένα αόριστο τέρας όπου κανένας δεν μπορούσε να το καταχεριάσει. Και μετά τα δις που χάθηκαν τώρα τα δυο εναλλασσόμενα στην εξουσία κόμματα σηκώνουν τα χέρια ψηλά και λένε για υποχρωτικές περικοπές λόγω κινδύνου χρωκοπίας και λόγω εντολών της Τρόϊκα. Μα καλά, ποιος είναι ο εντολοδότης του Σαμαρά και της παρέας του, ο λαός που πεθαίνει ή η τρόϊκα;
Από την άλλη παπαγαλίζεται συνέχεια η καραμέλα ευρωπαίων εταίρων και συνεταίρων οι οποίοι θέλουν το καλό μας, και δεν κάνουν άλλη προσπάθεια εκτός από το να ορθολογικοποιήσουν το κράτος μας κάτω από το βάρος των χρεών που έχουμε προς αυτούς. Δηλαδή μας δάνεισαν για να μην χρεωκοπήσουμε και παράλληλα μας δάνεισαν για να πηγαίνει ο εργάτης στο νοσοκομείο ή στο ΙΚΑ και να μην υπάρχουν γιατροί και υλικό για να τον κάνουν καλά. Δηλαδή καλύτερα άρρωστος ή νεκρός ή σακάτης παρά χρεωκοπημένος. Δηλαδή ο ευρωπαίος πολιτικός του 2013 δέχεται άνθρωποι να πεθαίνουν στο όνομα του χρέους που στο κάτω κάτω δεν προέρχεται από τον πρώην εργάτη(πρώην λόγω ανεργίας). Αν αυτός είναι ο ευρωπαίος ηγέτης-πολιτικός, εάν έτσι σκέφτεται εγώ αλλά και εκατομύρια πολιτών είμαι σίγουρος πως δεν θέλει να έχουμε ούτε φιλίες ούτε δοσοληψίες μαζί του. Ο άνθρωπος των σπηλαίων που σκότωνε για να επιβιώσει ανήκει στην πολύ βαθιά χωμένη μέσα στο παρελθόν ιστορία και θέλουμε εκεί να μείνει. Στο 2013 οι άνθρωποι έχουν ή πρέπει να έχουν επίκεντρο τον ΑΝΘΡΩΠΟ και όχι τα τραπεζικά ή τα χρηματοοικονομικά κέρδη. Βλέπεις ένα σκυλάκι μισοπεθαμένο στην άκρη του δρόμου και σου ραγίζεται η καρδιά, πόσο μάλλον εάν η ζωή του ανθρώπου εξαρτάται από τις εντολές που θα δώσει η τρόϊκα στην κυβέρνηση. Δεν θέλουμε τέτοιες φιλίες.
Αν θέλεις κύριε πρωθυπουργέ να κάνεις οικονομία στα κονδύλια της υγείας πάρε πίσω τα δις που τόσο απλόχερα έδινες ως διαχειριστής του ιερού δημόσιου χρήματος εσύ και το κόμμα σου στους προμηθευτές φαρμάκων και υγειονομικών υλικών, φτιάξε ένα σωστό σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας για να μην επιβαρύνονται τα νοσοκομεία, ορθολογικοποίησε το σύστημα προμηθειών των νοσοκομείων, κόψε τις βολτίτσες των επισκεπτών υγείας μέσα στα νοσοκομεία και τα ιατρεία των ασφαλιστικών οργανισμών, δώσε πίσω τα κουρεμένα ομόλογα που εσύ και το κόμμα σου(μιλάω και για τα συνεταιριστικά κόμματα) με το ζόρι έβαλες τα νοσοκομεία και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς να πάρουν ξέροντας ταυτόχρονα ότι το Ελληνικό δημόσιο παραπαίει και επρόκειτο να «κουρευτεί», γιατί μην πας να μου πεις ότι δεν ήξερες ούτε για μηχανισμό στήριξης,ούτε για κούρεμα πριν τα μνημόνια γιατί οι ενδείξεις και οι επίσημες πλέον πηγές άλλα λένε, βάλε σωστούς διαχειριστές-managers υγείας στο τιμόνι του υπουργείου και των μονάδων υγείας(οι οποίοι υπάρχουν και οι πιο πολλοί την «έκαναν» για το εξωτερικό) και μην κόβεις το νήμα της ζωής των αθώων ανθρώπων που δεν έκλεψαν μαζί σου. Αυτό που κάνεις αυτή την στιγμή λέγεται δολοφονία και γενοκτονία και σε κάποιο διεθνές ή ντόπιο δικαστήριο μπορείς να δικαστείς και να καταδικαστείς άνετα για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Μέσα σε ʽόλα αυτά άρχισαν δειλά-δειλά να βγαίνουν διαφημίσεις για φτηνά πακέτα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όπως στο Αμέρικα. Την στιγμή που ο «πλανητάρχης» επαγγέλλεται το Obama-Care δηλαδή ένα αμερικάνικο σύστημα υγείας ο Σαμαράς μας πάει ολοταχώς προς την αμερική της δεκαετίας 80ʼ και 90ʼ που επαναλαμβάνω ότι 48 εκατομμύρια περίπου αμερικάνοι πολίτες ή ήταν εντελώς ανασφάλιστοι ή δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στην ιδιωτική υγεία γιατί δημόσια δεν υπήρχε. Αυτές είναι οι αντιλήψεις του σημερινού πρωθυπουργού που οι συμπολίτες μου επιβράβευσαν και ακόμα δεν τον έχουν τσακίσει. Ολοταχώς προς τα πίσω. Στον μεσαίωνα και την αμερική του Μπους.
Αγαπητέ μου συμπολίτη. Σε όλο τον κόσμο εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων η φορολογία είναι ανταποδοτική. Στην πατρίδα μας, μας υπερφορολογούν και καμιά ανταποδοτικότητα δεν βλέπουμε. Αντιθέτως όλα σωριάζονται στο έδαφος στο όνομα ενός χρέους που δεν δημιούργησες εσύ. Η υγεία και η παιδεία είναι δωρεάν δημόσια αγαθά και η εργασία υποχρέωση του κράτους και δικό σου δικαίωμα. Αν εσύ ή κάποιος δικό σου δεν βρέθηκες να πεθαίνει σε κάποιο νοσοκομείο, αλλά ήταν ο γείτονάς σου ή ο συνδημότης σου, σκέψου πραγματικά ποια είναι η αξία της ανθρώπινης ζωής(γιατί όλοι κάποια στιγμή την σκεφτόμαστε) και στείλε την τρόϊκα και τους ντόπιους συνεργάτες της εκεί που τους αξίζει.
Γράφει ο Νικόλαος Τζαχρήστας
Οικονομία & Διοίκηση Μονάδων Υγείας
