Αφού μας έριξαν στο βάλτο με τα μνημόνια, οι Γερμανοί παίζουν με τη νοημοσύνη όλων των Ελλήνων, δια… στόματος Μέρκελ
Ούτε δύο χρόνια δεν πέρασαν από την τελευταία επίσκεψη της Μέρκελ στην Αθήνα και η Γερμανίδα Καγκελάριος επέστρεψε στον…τόπο του εγκλήματος.
Ενός εγκλήματος που, αν και δεν της ανήκει εξ’ ολοκλήρου η ηθική ευθύνη, μπορεί να επαίρεται ότι συνέβαλε καθοριστικά.
Με τη δική της σύμφωνη γνώμη και υπό τη δική της καθοδήγηση στήθηκε η φάρσα που ονομάστηκε «σωτηρία της Ελλάδας».
«Μade in Berlin» ήταν τα περισσότερα ανθρωποκτόνα μέτρα που επιβλήθηκαν στους Έλληνες πολίτες, με τις τραγικές συνέπειες που όλοι δυστυχώς γνωρίζουμε.
Τις δικές της υποδείξεις ακολούθησαν όσοι αποδόμησαν με πράξεις ή παραλείψεις τους την Ελλάδα, παραδίδοντας «γη και ύδωρ» σε ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Μετά τη φιέστα που στήθηκε για την περιβόητη έξοδο στις αγορές, που μόνο ως θετική δεν μπορεί να εκληφθεί, η Γερμανίδα Καγκελάριος ήρθε στην Αθήνα ως άλλος «Νέρωνας», για να θαυμάσει τα αποκαΐδια που η δική της πολιτική λιτότητας δημιούργησε.
Μια Ελλάδα εξαθλιωμένη, με χιλιάδες νέους ανθρώπους άνεργους, με χιλιάδες ψυχές να κοιμούνται στα πεζοδρόμια, με παιδάκια να λιποθυμάνε από την ασιτία και γεροντάκια να παρακαλάνε για το φάρμακο που θα τους κρατήσει στη ζωή.
Σ’ αυτή την Ελλάδα ήρθε η Μέρκελ και αντί όλοι να της γυρίσουν την πλάτη, όπως άλλωστε επιτάσσει και η γνώμη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, υπήρξαν κάποιοι επιχειρηματίες και κάποιοι πολιτικοί που έσπευσαν να της στρώσουν το κόκκινο χαλί, που έσκυψαν το κεφάλι και άνοιξαν για μία ακόμη φορά την Κερκόπορτα..
Όλοι αυτοί λησμονούν ή μάλλον παραβλέπουν ότι η Μέρκελ, δεν εμπλέκεται απλά στην κρίση αλλά ουσιαστικά συνέβαλε στη δημιουργία και την επιτάχυνση της.
Είναι εκείνη που μαζί με τους υπόλοιπους συνεργάτες της και τους πάντα πρόθυμους δορυφόρους της μετέτρεψαν την Ευρώπη των λαών στην Ευρώπη των αγορών, που μετέτρεψαν το κοινό νόμισμα από εργαλείο της ευρωπαϊκής ενοποίησης σε όχημα της γερμανικής ηγεμονίας, που έβαλαν την ταφόπλακα στην Ελλάδα…
Υ.Γ. Δυστυχώς, προδότες του Έθνους υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε. Όμως ας μην ξεχνάνε ότι σε αυτούς δεν θα στρώσει κανείς το κόκκινο χαλί…
