Με την λέξη «αδέκαστος» χαρακτηρίζεται ο αμερόληπτος, ο ακέραιος, ο αδιάφθορος, αυτός που δεν εξαγοράζεται και τον χαρακτηρισμό αυτό κυρίως τον προσάπτουμε σε δικαστές που ασκούν το λειτούργημά τους προσανατολιζόμενοι στο γράμμα και το πνεύμα του Νόμου χωρίς να δέχονται την
επιρροή άλλων παραγόντων, όπως πολιτικών προσώπων, σκοπιμοτήτων, συναισθηματισμών κ.λ.π.
Το ισχύον Σύνταγμα που χαρακτηρίζει το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού ορίζει στο άρθρο 87 ότι:
1. Η δικαιοσύνη απονέμεται από δικαστήρια συγκροτούμενα από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία,
2. Οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος.
Εκ των πραγμάτων και με βάση τα όσα καθημερινά διαδραματίζονται, βλέπουμε ότι ούτε η πρώτη παράγραφος εφαρμόζεται, αλλά ούτε και η δεύτερη.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εξαγγελίες κυβερνητικών στελεχών «προκαταλαμβάνουν» δικαστικές αποφάσεις που δεν έχουν ακόμα εκδοθεί, ή ακόμα αποφάσεις δικαστικών λειτουργών αν δεν συμφωνούν με κυβερνητικά μέτρα δεν εφαρμόζονται ή να ανατρέπονται με άλλη απόφαση.
Πρόσφατο παράδειγμα της τελευταίας αυτής περίπτωσης, η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας που χαρακτήρισε αντισυνταγματική την είσπραξη του χαρατσιού μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ που όμως δεν εφαρμόστηκε και οι λογαριασμοί της ΔΕΗ εξακολουθούν να περιέχουν το χαράτσι.
Για να μη θεωρείται λοιπόν η Χώρα και ο Λαός της έρμαια στις ορέξεις των κάθε λογής ανίκανων, άβουλων και κατευθυνόμενων κυβερνητών, των κάθε λογής αδίστακτων κερδοσκόπων τοκογλύφων, για να μη στενάζει ο λαός από την εξαθλίωση που του επιβάλλουν οι κυβερνώντες κατά παράβαση πολλών άρθρων του Συντάγματος στο οποίο –τρομάρα τους- υποτίθεται ότι ορκίστηκαν να υπακούουν και να υπηρετούν για το καλό του τόπου, προβάλλει άμεση η ανάγκη να συσταθεί υπερκρατική συνταγματική επιτροπή αποτελούμενη από ΑΔΕΚΑΣΤΟΥΣ δικαστικούς λειτουργούς που να έχουν την υπερεξουσία όχι μόνο να ακυρώνουν όσους Νόμους χαρακτηρίζουν ως αντισυνταγματικούς, αλλά να έχουν και την δυνατότητα να ελέγχουν και να καταλογίζουν πολιτικές και ποινικές ευθύνες με ό,τι ποινές συνεπάγονται σε όσους πολιτικούς δρουν αντισυνταγματικά.
Προϋπόθεση βέβαια η άμεση κατάργηση του κατάπτυστου άρθρου που προβλέπει και θεσπίζει την ασυλία των πολιτικών.
Έχουμε προκλητικές παραβιάσεις πολλών άρθρων του Συντάγματος, όπως του αρθρου 1 που ορίζει ότι « Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα», τη στιγμή που ο λαός έχει οδηγηθεί στην εξαθλίωση. Επίσης προκλητική παραβίαση συνιστούν οι υπέρμετρες φορολογικές επιβαρύνσεις κατά παράβαση του άρθρου 4 που ορίζει ότι «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Ποιες δυνάμεις;; Όταν οι φοροφυγάδες και φοροκλέφτες οι διασπαθιστές δημοσίου χρήματος τυγχάνουν πλήρους ασυλίας και μας τους μοστράρουν σε λίστες σαν επιτυχόντες σε ανώτατα ιδρύματα και οι οφειλές τους δεν εισπράττονται, ενώ επιβαρύνονται συνεχώς μισθωτοί και συνταξιούχοι;;
Τηρείται η επιταγή του άρθ. 5 του Συντάγματος ότι « Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας», όταν παρά τις επί χρόνια ασφαλιστικές εισφορές των πολιτών για τις παροχές υγείας καλούνται τώρα να επιβαρύνονται με έξοδα για ιατρικές επισκέψεις, φάρμακα και νοσήλια διαφορετικά να περιμένουν το «μοιραίο»;;
Μήπως το άρθρο 21 «Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων»;;;;
Επίσης στο ίδιο άρθρο, όταν αναφέρεται ότι «Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος» μπορεί να μας πει κάποιος από τους ανεγκέφαλους «σοφούς» συνταγματολόγους που κατοικοεδρεύουν στον υποτιθέμενο «ναό της δημοκρατίας» τη Βουλή -για να μη την χαρακτηρίσω όπως οι αγανακτισμένοι- να μας πει με δικά του λόγια τι εννοεί ο Νομοθέτης;; Μήπως εννοεί ότι η γέννηση παιδιού είναι πράξη παράνομη;;; Μήπως το παιδί στην οικογένεια, αυτό που θα λειτουργήσει μελλοντικά ως Έθνος είναι είδος πολυτελείας ή αποτελεί «τεκμήριο διαβίωσης» και πρέπει να φορολογείται επαχθώς;;;;;
Πόση πια αναλγησία έχει κυριεύσει πολιτικούς και παρατρεχάμενους σφουγγοκωλάριους που εθελοτυφλούν μπροστά στις εθνικές ανάγκες;;
Όταν καταστρατηγείται το Σύνταγμα ακόμα και στην περίπτωση των εκλογικών αναμετρήσεων με τις παραπλανητικές διακηρύξεις των κομμάτων ότι «λεφτά υπάρχουν» ή ότι θα προβούν σε «επαναδιαπραγμάτευση» των όρων των μνημονίων και συγκεκριμένα του άρθρου 120 που στην παράγραφο 3 αναφέρει ότι «ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος» ποιος ελέγχει ποιον για τη συγκεκριμένη πραξικοπηματική κατάλυση του Συντάγματος;;
Για να μη κινητοποιηθεί λοιπόν ο λαός (ή μήπως ο Στρατός;;) ως οφείλει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο 120 παράγραφος 4 που ορίζει ότι «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία», – γιατί το «με τη βία» δεν προϋποθέτει μόνο τα τάνκς αλλά και την αυθαίρετη ετσιθελική καταστρατήγηση του από οποιαδήποτε κυβερνητικά ή μη στελέχη που καλύπτονται με «δημοκρατικό» ή «κοινοβουλευτικό» μανδύα που βάζουν πάνω από την τιμή και την υπόληψη τους την κομματική πειθαρχία και συμφέρον -, χρειάζεται η ύπαρξη αδέκαστων λειτουργών του Νόμου για να εποπτεύουν αφ υψηλού την θέσπιση των όποιων νόμων και να τον προφυλάσσουν από τις πολιτικές αυθαιρεσίες, από τις πολιτικές αγυρτείες, από πολιτικά εγκλήματα και προδοτικές ενέργειες κατά της Χώρας. Και ο νοών νοείτω…..
