Βλέπουµε αυτές τις μέρες την κυβέρνηση σε συναγερμό και τον πρωθυπουργό αρματωμένο, να δίνει, λέει, τη μάχη για να πείσει τους εταίρους και δανειστές μας να μην επιβληθούν νέα μέτρα. Την ίδια
στιγμή, ακούμε και διαβάζουμε για τα ήδη αποφασισμένα μέτρα που θα υλοποιηθούν από τον ερχόμενο χρόνο και περιλαμβάνουν ακόμη μεγαλύτερες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και εφάπαξ.
Ήδη, μ’ αυτές τις ειδήσεις, η αντάρτικη αμφίεση των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου αρχίζει να ξεθωριάζει και το στρατιωτικό χακί απαλύνει στα μάτια μας σε τόνους ροζ.
Οι όποιες ψευδαισθήσεις διατηρούν οι αμετανόητα εύπιστοι περί των διαθέσεων της κυβέρνησης να δώσει μάχη με τους δανειστές διαλύονται από την επόμενη πληροφορία των ημερών: Όπως είπε ο κύριος Όλι Ρεν απαντώντας σε ερώτηση της Νάντιας Βαλαβάνη του ΣΥΡΙΖΑ, μια χώρα της ευρωζώνης, η Ελλάδα για παράδειγμα, θα είναι σε καθεστώς αυστηρότατης επιτήρησης μέχρι να ξεπληρώσει το 75% του χρέους της προς αυτήν.
Αυτό, με πολύ απλά λόγια, σημαίνει ότι η Ελλάδα με τα 250 δισ. χρέος και με τους τρέχοντες ρυθμούς αποπληρωμής θα βρίσκεται σε αυστηρή επιτήρηση για καμιά… διακοσαριά χρόνια.
Προφανώς, όλα αυτά είναι γνωστά στον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του. Ξέρουν ότι η μάχη την οποία υποτίθεται ότι δίνουν, έχει ήδη χαθεί, μαζί με τον πόλεμο που ουδέποτε έγινε, καθώς τα κόμματα εξουσίας παραδόθηκαν αμαχητί στους τοκογλύφους.
Όλα τα υπόλοιπα, αυτοί δηλαδή οι παιάνες της αντίστασης που μοιράζονται σαν παρτιτούρες από τη Συγγρού και τη Χ. Τρικούπη για να τραγουδήσουν οι καλλιτέχνες της ενημέρωσης το βραδάκι στα τηλεοπτικά παράθυρα, ακούγονται σαν συγχορδία της ορχήστρας του κυβερνητικού Τιτανικού, ο οποίος έχει ήδη χτυπήσει στο παγόβουνο. Πόσος χρόνος απομένει για τη βύθισή του; Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα.
Αυτό, ωστόσο, που όλοι αντιλαμβάνονται είναι πως, με οποιοδήποτε ένδυμα και αν εμφανίζονται οι σημερινοί κυβερνήτες του τόπου, δεν μπορούν να κρύψουν πια αυτό που ακριβώς είναι: υπηρέτες (όχι του λαού, αλλά των) τοκογλύφων αφεντάδων…
