Έτσι η όποια «λύση» εφαρμοστεί εδώ, θα γίνει μετά χαράς αποδεκτή παγκοσμίως . Αυτό είναι το ζουμί των τελευταίων «διαπραγματευτικών» ημερών.
Κατά τα άλλα οι διογκωμένοι φόροι, που αυξάνουν την φοροδιαφυγή, συνεχίζονται και από αυτή την κυβέρνηση, με ταχύτερο μάλιστα ρυθμό. Κυβερνώντες δε, αρχίζουν και δηλώνουν ότι ειπώθηκαν υπερβολές προεκλογικά, ότι δεν έπρεπε τελικά να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές, αλλά περιέργως δεν κουνιέται φύλλο. Αντίθετα όλοι παρακαλούν να υπογραφεί νέο Μνημόνιο, καθώς η «διαπραγμάτευση» έφερε την πραγματική οικονομία σε ακόμα δεινότερη θέση.
Πέραν τούτου εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι πέρασε στην Βουλή η ανέγερση τεμένους χωρίς καμία ηχηρή αντίδραση από δημοσιογραφικές ή λαϊκές-καθημερινές πατριωτικές φωνές που παλιότερα ωρύονταν για τέτοια θέματα. Τι να συνέβη άραγε; Συνέβη ότι κάποιοι έβαλαν την τσέπη και άλλοι το θυμικό τους πάνω από ζωτικής σημασίας εθνικά θέματα.
Την ίδια ώρα Ερντογάν και Αμερικανοί βιάζονται να ανοίξει η Σχολή της Χάλκης, ναι καλά ακούσατε, για να οριστεί, όταν έρθει η ώρα, νέος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης και μάλιστα ο Πρόεδρος της Τουρκίας ζητά και από πάνω ως αντάλλαγμα τέμενος και στην Θεσσαλονίκη, συνδέοντας τα δύο θέματα. Νομικές προϋποθέσεις για τον Πατριάρχη είναι 1. Τουρκική υπηκοότητα, 2. Τουρκική στρατιωτική θητεία και 3. Αποφοίτηση από την Σχολή της Χάλκης, η οποία όμως είναι κλειστή. Απλά για να το γνωρίζουμε.
Να ακούγεται κάθε μέρα στις δύο μεγαλουπόλεις της Ελλάδας από μιναρέδες «Αλλά Άκμπαρ», ιαχή κάτω από την οποία σφαγιάζονται άμαχοι και δη ελληνοχριστιανοί στην Μέση Ανατολή και όχι μόνο. Φαίνεται πως ούτε αυτή την ιαχή ακούει πλέον ο λαός. Την ίδια ώρα ενοχλεί η περιφορά και το προσκύνημα των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας μεγάλο-«προοδευτικούς» που μόνο προοδευτικοί δεν είναι.
Περνούν πράγματα, τα οποία με προηγούμενες κυβερνήσεις θα είχαν ξεσηκώσει έντονες αντιδράσεις. Λίγες φωνές μιλούν πλέον για τέτοια θέματα και συν τω καιρώ θα μειωθούν κι άλλο μέχρι να φιμωθούν οι εναπομείνασες. Ήδη η ελεύθερη άποψη χλευάζεται. Επικρατεί η σιωπή των αμνών που συνεχίζουν να βόσκουν αμέριμνοι στο λιβάδι με τους σφαγείς να ακονίζουν τα μαχαίρια.
