Από την 1η Ιανουαρίου 2015 επανέρχεται τυπικά – γιατί στην ουσία χρειάζεται εφαρμοστική πράξη – μετά από πέντε χρόνια στα οποία οι κυβερνήσεις έκαναν… πλάτες στους καναλάρχες- η διάταξη του άρθρου 5 του νόμου 3845/2010. «Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη-μέλη της Ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» η οποία προβλέπει την καταβολή ειδικού φόρου επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων.
Πρόκειται για φόρο, που ανέρχεται σε 20% επί των διαφημίσεων, τον οποίο επανέφερε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, καθώς είχε εξαλειφθεί από εκείνη του Κ. Καραμανλή. Από το 2010 ως και σήμερα, αν και συνιστά μνημονιακή υποχρέωση, έχει «παγώσει» και δεν έχει εκτελεστεί, αφού… φρόντιζαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις που εξαθλίωσαν τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες να «χαρίζουν» εκατομμύρια ευρώ στους καναλάρχες, με σειρά τροπολογιών.
Ωστόσο για να εφαρμοστεί κατ ουσίαν η διάταξη πρέπει να προηγηθεί μια σειρά από πράξεις, είτε Κοινή Υπουργική Απόφαση (υπ. Οικονομικών και υπουργός Επικρατείας) είτε απλή Υπουργική Απόφαση – εν είδει εφαρμοστικής διάταξης – που τυπικά θα πρέπει σύμφωνα με τη νομοθεσία να δώσει το «πράσινο φως».
Η αγορά θεωρεί ότι η ισχύς της διάταξης δεν αναβλήθηκε για να κρατήσουν ομήρους στην προεκλογική περίοδο τους καναλάρχες έχοντάς τους υποσχεθεί ακύρωση αμέσως μετά μια ενδεχόμενη επικράτηση του μνημονιακού μπλοκ.
Αν όμως υπερισχύσει ο ΣΥΡΙΖΑ (όπως έχει καταγραφεί στις θέσεις του κόμματος για τα ΜΜΕ) και μάλιστα –– αναδρομικά από την αρχή του έτους οι διαφημιζόμενοι θα αποδίδουν φόρο 20% σε κάθε διαφημιστικό σποτ..
Η τελευταία παράταση της μη καταβολής του φόρου επί των διαφημίσεων έληξε στις 31.12.2014 και παρά τις προσπάθειες για να επιτευχθεί νέα μέσω καινούργιας τροπολογίας, οι κυβερνητικές μεθοδεύσεις δεν τελεσφόρησαν και έτσι, ένας νόμος που ψηφίστηκε το 2010 και από τότε αναβλήθηκε πέντε φορές, ισχύει πλέον κανονικά. Και θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε αν η επόμενη κυβέρνηση προχωρήσει σε… αναστολή της εφαρμογής του. Ήδη, πάντως, στις τάξεις των διοικήσεων των καναλιών που απολαμβάνουν εδώ και πολλά χρόνια της «ασυλίας» των κυβερνήσεων στο θέμα της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών, έχει προκληθεί έντονη αναστάτωση. Ποιες θα είναι οι αντιδράσεις – παρεμβάσεις τους, είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε σύντομα…
Τι αναφέρει αναλυτικά το άρθρο 5 για τον ειδικό φόρο τηλεοπτικών διαφημίσεων;
Άρθρο πέμπτο. Έκτακτη εισφορά στα κέρδη των νομικών προσώπων και ειδικός φόρος τηλεοπτικών διαφημίσεων
«…12. Επιβάλλεται ειδικός φόρος στις διαφημίσεις που προβάλλονται από την τηλεόραση. Ο συντελεστής του φόρου ορίζεται σε ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) επί της αξίας της διαφήμισης που υπολογίζουν τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.
Ο φόρος βαρύνει άμεσα τη διαφημιζόμενη επιχείρηση ή τον διαφημιστή που μεσολαβεί και το τιμολόγιο εκδίδεται στο όνομά του. Εφόσον το τιμολόγιο εκδίδεται στο όνομα του διαφημιστή που μεσολαβεί, αντίγραφο του τιμολογίου με τη σφραγίδα και την υπογραφή του εκδότη αποστέλλεται στο διαφημιζόμενο μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από την έκδοση του τιμολογίου. Στα πιστωτικά τιμολόγια που εκδίδουν τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης πρέπει να αναγράφονται και οι αριθμοί των σχετικών τιμολογίων.
Τον ειδικό φόρο εισπράττουν τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης και αποδίδουν στο Δημόσιο με μηνιαίες δηλώσεις που υποβάλλουν στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. φορολογίας εισοδήματος αυτών, μέχρι την εικοστή (20ή) ημέρα κάθε μήνα, για τα έσοδα από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις του προηγούμενου μήνα.
Τα θέματα που αφορούν τη βεβαίωση, τον έλεγχο, την παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου και την έκδοση καταλογιστικών πράξεων διέπονται από τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά στη φορολογία εισοδήματος. Οι διατάξεις του ν. 2523/1997 (ΦΕΚ 179 A’) εφαρμόζονται αναλόγως και στη φορολογία αυτή.
Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται ο τύπος και το περιεχόμενο της δήλωσης απόδοσης του φόρου της παραγράφου αυτής και κάθε άλλη λεπτομέρεια ή διαδικασία εφαρμογής των διατάξεών της.
Η ισχύς των διατάξεων της παραγράφου αυτής αρχίζει από 1.1.2015.»
Το έντυπο με βάση το οποίο θα γίνεται η απόδοση του φόρου προβλέπεται στην απόφαση ΠΟΛ.1271/23.12.2013.
Η έναρξη ισχύος της εν λόγω διάταξης έχει διαδοχικά μετατεθεί για την 1.1.2015. Ειδικότερα, η έναρξη ισχύος της εν λόγω διάταξης μετατέθηκε αρχικώς για την 1.1.2012 με την παράγραφο 6 του άρθρου 4 του ν. 3899/2010 (Α’ 212), εν συνεχεία για την 1.1.2013 με την παράγραφο 9 του όρθρου 3 της από 31.12.2011 Π.Ν.Π. (Α’ 268), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο δεύτερο του ν. 4047/2012 (Α’ 31) ,για την 1.1.2014 με το άρθρο 22 της από 31.12.2012 Π.Ν.Π. (Α’ 256), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4147/2013 (Α’ 98). και τέλος για την 1.1.2015 με το άρθρο 53 του Νόμου 4223/2013.
Ο λόγος για τον οποίο είχε μετατεθεί η συγκεκριμένη διάταξη περιγράφεται στην αιτιολογική έκθεση του άρθρου 53 του νόμου 4223/2013.
Συγκεκριμένα:
Με την διάταξη της παραγράφου 12 του άρθρου πέμπτου του ν. 3845/2010 (Α’ 65) προβλέφθηκε η επιβολή ειδικού φάρου ύψους 20% στις διαφημίσεις, που προβάλλονται από την τηλεόραση. Η παρούσα δυσμενής οικονομική συγκυρία έχει επιδράσει αρνητικά στην οικονομική κατάσταση όλων των εμπλεκόμενων φορέων, και δη τόσο των επιχειρήσεων, που εκμεταλλεύονται τηλεοπτικούς σταθμούς, όσο και των διαφημιστών και των διαφημιζόμενων.
Οι λόγοι που επέβαλλαν τη μετάθεση της έναρξης ισχύος της εν λόγω διάταξης μέχρι σήμερα δεν έχουν εκλείψει, αντίθετα επιτείνονται διαρκώς, με αποτέλεσμα τυχόν εφαρμογή της από την 1.1.2014 να δύναται να προκαλέσει περαιτέρω προβλήματα στη βιωσιμότητα των τηλεοπτικών σταθμών και των διαφημιστικών εταιρειών, με κίνδυνο σε περίπτωση διακοπής της λειτουργίας τους, να χαθούν εκατοντάδες θέσεις εργασίας, καθώς και σημαντικά έσοδα για το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική συνοχή και τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.
Με βάση τα ανωτέρω δεδομένα, κρίνεται σκόπιμη η εκ νέου μετάθεση της έναρξης ισχύος της διάταξης της παραγράφου 12 του άρθρου πέμπτου του ν. 3845/2010 για έναν επιπλέον χρόνο. Προς τον σκοπό αυτόν με την προτεινόμενη τροπολογία τίθεται ως ημερομηνία έναρξης ισχύος της παραπάνω διάταξης η «1.1.2015» αντί της ισχύουσας σήμερα «1.1.2014».
