Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα είναι ένα γεγονός αποκρουστικό που πόνεσε κάθε φυσιολογικό άνθρωπο, σε όποιον πολιτικό χώρο κι εάν ανήκε. Η παραδειγματική τιμωρία του δράστη και των ομοίων του είναι πράξη αυτονόητη για μία φυσιολογική και συντεταγμένη κοινωνία.
Από εκεί και πέρα, όμως, η υπέρβαση και η υπερβολή εμπεριέχουν κινδύνους μίας τεράστιας γκάμας καταστάσεων, που αρχίζει από τη γελοιότητα για να φθάσει μέχρι την τραγωδία. Είναι τραγικό να ταυτίζεις το σύνολο των οπαδών της Χρυσής Αυγής με το έγκλημα, επειδή διαφωνείς πολιτικά μαζί τους. Προσωπικά αισθάνομαι μία απέραντη αηδία για όλες αυτές τις ναζιστικού τύπου δοξασίες και πρακτικές.
Στενοχωριέμαι αντιλαμβανόμενος ότι νέοι άνθρωποι, από άγνοια ή ελλιπή κοινωνική και ουσιαστική παιδεία, καταφεύγουν στους κόλπους του συγκεκριμένου χώρου προκειμένου να ταυτιστούν με την ψευτομαγκιά ενός φουσκωτού. Χαμογελάω όταν διαπιστώνω ότι από τότε που η κρίση συμπεριέλαβε στους κόλπους της τη νύχτα οι φουσκωτοί έπιασαν δουλειά στο κόμμα του Μιχαλολιάκου. Γιατί δεν είναι δυνατόν όπου δεις μαύρη μπλούζα να ξεφυτρώνει ένας χοντρός σβέρκος. Τι τους ταΐζουν δηλαδή, μόνο συμπληρώματα;
Το να ταυτίζεις, όμως, το σύνολο των πολιτών που τους ψήφισαν με εγκληματικές πράξεις και να καταφεύγεις σε ομαδική υστερία ανακαλύπτοντας όλες τις αποτρόπαιες ενέργειές τους ένα πρωί, λες και προέκυψαν από παρθενογένεση, θεωρώ ότι είναι εξίσου επικίνδυνο και γελοίο.
Ο ναζισμός αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα. Η αυστηρότητα εξαντλείται με φειδώ εκεί που πρέπει. Ο διάλογος οπλισμένος με λογική και συναίσθημα γεννάει πειστικά επιχειρήματα. Όλα τα άλλα είναι επικίνδυνα γιουρούσια πολιτικάντηδων οι οποίοι μυρίστηκαν αίμα και σπεύδουν ως πολιτικά βαμπίρ να το απολαύσουν.
Όχι πολιτικά κουρέλια, δεν κινδυνεύουμε από τους φασίστες ούτε από τους ναζιστές, γιατί ζούμε σε μια χώρα όπου όλα έχουν ως βάση την καρικατούρα και τη γελοιότητα. Υπ’ αυτήν την έννοια, ακόμα και οι φασίστες μας είναι αστείοι. Προφανώς, δεν έχετε δει πραγματικές φασιστικές δομές χώρων στη Γερμανία ή την Ιταλία για να καταλάβετε τι σημαίνει βία.
Οι αστείοι και υπό προϋποθέσεις επικίνδυνοι φασίστες που κυκλοφορούν στη χώρα μας και που είναι δικό σας δημιούργημα, φροντίστε να μείνουν τουλάχιστον μόνον αστείοι για να μη μεταλλαχθούν σε πραγματικούς.
Έκανε ο Ρουπακιάς το αποτρόπαιο έγκλημα και σπεύδετε να ταυτίσετε όσους ψήφισαν τον Μιχαλολιάκο με το αίμα; Είσαστε λογικοί; Είσαστε ανόητοι; Είσαστε επικίνδυνοι; Είσαστε ηλίθιοι; Ο εθισμός και η ταύτιση είναι άγνωστες έννοιες σʼ εσάς;
Έχετε κάνει τη χώρα μπορντέλο τα τελευταία 50 χρόνια, την έχουμε κάνει για να συμπεριλάβω και τον εαυτό μου -μήπως σπεύσετε να με εντάξετε στη Χρυσή Αυγή- και σας φταίνε οι καρικατούρες του Κασιδιάρη και του Παναγιώταρου;
Επικαλείσθε λόγους εθνικής ασφαλείας σηκώνοντας τη γειτονιά στο πόδι για αυτούς που εμείς βλέπουμε με τα πίτμπουλ στον δρόμο και μας πιάνουν τα γέλια; Γιατί δεν συγκαλείτε όλα τα κρατικά όργανα και δεν κινητοποιείτε τα στελέχη τους για μια Ελλάδα που καταρρέει καθημερινά αργοπεθαίνοντας ως ζητιάνα στις γειτονιές της Ευρώπης;
Ηρεμήστε και διδαχθείτε από τους κλασικούς της θεατρικής τέχνης. Ο θεατής ταυτίζεται πάντοτε με το θύμα, ποτέ με τον θύτη. Αφήστε τις χρυσαυγίτικες πρακτικές στην κρίση του ελληνικού λαού. Θα μαραζώσουν και θα καταλήξουν με μαθηματική ακρίβεια. Μη μετατρέπετε τους θύτες σε θύματα, γιατί υπάρχει κίνδυνος να τους καταστήσετε συμπαθείς, και ασχοληθείτε σοβαρά με τη μοναδική δουλειά σας.
Τη σωτηρία της χώρας…
P.S. Ούτε μία ψήφο δεν μπορείτε να αποσπάσετε από τους χρυσαυγίτες δυστυχώς. Όσοι τους ψήφισαν πήγαν εκεί εξαιτίας σας και όχι εξαιτίας τους. Έχετε τη δυνατότητα να το κατανοήσετε;
