Το ξέσπασμα των διεθνών «οικονομικών κέντρων» και των συν αυτών προσκείμενων μέσων Μ.Μ.Ε, αναδεικνύουν τον φόβο της απώλειας της “Αγ-ελάδας” την οποία αρμέγουν και προσδοκούν σημαντικότατα κέρδη για την επόμενη 20ετία. Στον αντίποδα τούτο σημαίνει μακράς διάρκειας ανέχεια για τον Ελληνικό λαό.
Και βεβαίως το μοναδικό κίνητρο των αγορών είναι ο κίνδυνος απώλειας εσόδων και όχι φυσικά το ενδιαφέρον για την Ελλάδα και τους πολίτες, ούτε καν για την Ευρώπη.
Άρα οι αγορές φοβούνται και ο φόβος τους είναι ανάλογος με το μέγεθος της καταστροφολογικής επικοινωνιακής τακτικής που υιοθετούν.
Ώστε κατά μία λογική το ενδεχόμενο εκλογών με ορατό τον κίνδυνο εκλογής αντιμνημονιακου μπλοκ κομμάτων, όντως δημιουργεί έντονη ανησυχία στους δανειστές και στα funds.
Ωστόσο η αντίδραση των αγορών θα είναι ανάλογη με εκείνη των χρηματιστηρίων όταν ανακοινώθηκε η επίσπευση των διαδικασιών εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.
Μία ξαφνική πτώση που συνοδεύτηκε με την γνωστή καταστροφολογία και τρομολαγνία από μνημονιακούς και τα συμπορευόμενα ΜΜΕ, για να ακολουθήσει η διόρθωση και επιστροφή στην κανονική λειτουργία.
Εκείνο που προξενεί αλγεινή εντύπωση είναι ότι η παρούσα Κυβέρνηση έχει επικεντρωθεί στην υπεραυστηρή εφαρμογή του μνημονίου δυναμιτίζοντας ή ίδια με τις φοβικές δηλώσεις το επιχειρηματικό κλίμα για να ικανοποιήσει δήθεν τις αγορές (στέλνοντας στα ύψη τα CDS όπως και ο Γ.Α.Π.), αντί να εκπονήσει ένα συγκεκριμένο βραχυπρόθεσμο μεταρρυθμιστικό και αναπτυξιακό πρόγραμμα, που όμως να έχει ορίζοντα δεκαετίας.
Βιώνουμε πόλεμο με το εχθρό αόρατο και με πολλούς Εφιάλτες.
Πόλεμο μεταξύ των αγορών και των λαών. Η μάχη είναι στα εδάφη μας!!
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν πρέπει να παλέψουμε, ή να υποταχθούμε!
Ένα ερώτημα που έχει τεθεί πολλές φορές στην ιστορία της Ελλάδος. Διαχρονικά, επιλέγαμε την πάλη από την δουλεία. Και τότε το αποτέλεσμα δεν ήταν βέβαιο. Κανείς δεν μπορούσε να εγγυηθεί νίκη, απεναντίας κάποιοι μιλούσαν …για καταστροφική ήττα! Όμως εκείνοι πάλεψαν…και νίκησαν!..
Και οι λαοί του κόσμου υποκλίθηκαν στην μικρή Ελλάδα!
Γιατί άραγε δεν πρέπει να παλέψουμε τώρα;
Ιωάννης Δέμος
