Απομνημονεύματα ΓΑΠ – Το μυθιστόρημα που πούλησε 11.000.000 αντίτυπα σε 2 μόλις μέρες – Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα…
Ο Γιώργος ο επονομαζόμενος και Μπουρλοτιέρης είχε τα νεύρα του. Σκέφτηκε να χτυπήσει μια
διακοσάρα κοιλιακούς αλλά οι Φιχόνες (εβραϊκό μαγειρευτό φαγητό) της Μαργαρίτας του είχαν κάτσει στο στομάχι…
Δεν έπρεπε να πιέζει τόσο πολύ τον εαυτό του. Η Μητέρα ήταν απόλυτη ως προς αυτό. Και όπως πάντα είχε δίκιο. Μια φορά μόνο την παράκουσε και πήρε εκείνο το καταραμένο ποδήλατο να βολτάρει στα ήσυχα σοκάκια στο Καστρί- με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. Αξέχαστες μέρες εκείνες…
Μπορούσε να κυκλοφορήσει στο δρόμο ανέμελος, να νιώσει το δροσερό αεράκι ν’ ανεμίζει αυτό το τόσο κομψό μουστάκι που αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας του.
Αυτές οι μέρες όμως αποτελούσαν παρελθόν…Τώρα οι κλούβες περιτριγύριζαν τη μεζονέτα και…
Κάτι νταγλαράδες πετάγονταν απο τα Λέιλαντ το κήπου τρομάζοντάς τον κάθε φορά που έβγαινε να κάνει σχοινάκι. Το χε ξεπατικώσει απο το Ρόκυ αυτό. Όλα είχαν γίνει πολύ σύνθετα…Και ο…
Γιώργος απο μικρό παιδί δεν άντεχε την πολυπλοκότητα.. Ποτέ δεν μπόρεσε παραδείγματος χάριν να πάει τουαλέτα και να διαβάζει ταυτοχρόνως εφημερίδα. Έτσι του ρχόταν να παρατήσει την Άντα- που κακά τα ψέματα είχε παραμελήσει τον εαυτό της τελευταία και δεν έκανε τόσα τακτικά push-ups- και να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καγιάκ Sprint στην Ουγγαρία.
Το τηλέφωνο διατάραξε τη σκέψη του. Το ring tone- ήχος γουρουνιού στα ντουζένια του- πρόδωσε την ταυτότητα του ατόμου στην άλλη άκρη του ακουστικού. Γ@μѠ τον Αντιπρόεδρό μου γ@μѠ! Προς στιγμήν σκέφτηκε να το αγνοήσει αλλά διακινδύνευε να του μπαστακωθεί o χοντρός στο Καστρί και να τον αναγκάσει να παραγγείλουν σουβλάκια και να πιουν μπυρόνια. Αυτό συνέβαινε κάθε φορά που δεν τον έβρισκε.. Και μα τους χίλιους τραπεζίτες αυτό δεν το άντεχε!
Τσακίστηκε να το σηκώσει, «μακελεύοντας» τα μπιμπελό της Άντας στο τραπεζάκι δίπλα στον καναπέ. Τί διάολο τα θελε όλα αυτά? Χαλούν και το Feng shui του Lobby!
– Γιώργος Πατσαδρέου, παρακαλώ (πάντα απαντούσε τυπικά στο τηλέφωνο-του προσέδιδε επιπλέον κύρος η τυπικότητα αυτή)
-Έλα ρε, τί Γιώργος Πατσαδρέου και πράσιν’ αλόγατα? Δεν έχεις αναγνώριση?
– Ε,ε,ε ήμουν αφηρημένος, έγραφα το λόγο για την κήρυξη των εργασιών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
– Μ@λ@κί€ς! Κάνε εκεί καμμιά ρύθμιση να γλιτώσω το χαράτσι για τα ακίνητα της θειάς μου. Έτσι που τα κάνε το μοσχάρι το άλλο, φέτος με βλέπω να κάνω Χριστούγεννα σπίτι.
– Ρε Θόδωρα, δε γίνονται αυτά. Θα μας πάρουν με τις πέτρες. Άσε που δεν το θεωρώ ηθικό..
– Ναι ρε μ@λ@κ@! Απ’ αυτούς είσαι!! Να το μοντάρεις γιατί θα βγω στο δελτίο της Όλγας και δε θα σας ξεπλένει ούτε ο Αλιάκμονας!
– Άκου να δεις τί θα γίνει, πάρε το Βαγγέλη να συνεννοηθείτε. Εγώ δεν ξέρω απ’ αυτά..
– Να πάρω εγώ το θωρηκτό? Την όρκα? Σύνελθε! Φρόντισε να το διευθετήσεις και να με ενημερώσεις
– Μα..
Τουουουτττττττττττ
Του το χε κλείσει στα μούτρα! Ο άλλοτε πράος και αμέριμνος Γιώργος, είχε γίνει παπόρι. Τα χέρια του ίδρωσαν και το μουστάκι του άρχισε να κουνιέται πέρα δωθε σαν εκκρεμές… όλη αυτή η κατάσταση του προκαλούσε ένα κάρο τικ και τον έκανε να φαίνεται γερασμένος. Η πυκνή του χαίτη είχε παραδώσει τη θέση της σε μια γυαλιστερή καράφλα και ρυτίδες έκαναν την εμφάνισή τους στο γοητευτικό του πρόσωπο.
Όπως και να χε έπρεπε να βρει μια λύση. Ένας Πατσαδρέου- έστω και Γιωργάκης- θα αποσυμπίεζε την κατάσταση. Πάτησε το φούξια button στον τοίχο πίσω απ το γραφείο- το σύστημα ενδοεπικοινωνίας με το δωμάτιο της Μαργαρίτας. Εκείνη θα έβρισκε πάλι τη λύση. Όπως τότε, στο Κολέγιο Αθηνών, που ο Αντώνης είχε τσουρνέψει την κιθάρα του για να εντυπωσιάσει την Εριέττα Ροδοκαρκαβούρα, γνωστή αριστοκράτισσα των Αθηνών και να υποδαυλίσει τον ανομολόγητο ακόμα ερωτά του!
Η συνέχεια στα βιβλιοπωλεία, στα περίπτερα και στα βενζινάδικα.
citypress Μέσω ellinikoforoum
