Του Πανίκου Παναγιώτου
Οι εκτιμήσεις για την πιθανότητα διαμελισμού της Τουρκίας θεωρούνταν κάποτε «ανεδαφικές». Σήμερα, όχι μόνο εμφανίζονται ενισχυμένες από γεγονότα -εντός και εκτός της χώρας- αλλά όλο και περισσότεροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα γκρεμίσει και με τις επιλογές του θα οδηγήσει στη διχοτόμηση το οικοδόμημα του Κεμάλ Ατατούρκ: το τουρκικό κράτος.
Ένα κράτος φαινομενικά δημοκρατικό, αλλά πάντα στρατοκρατικό. Ενταγμένο στο δυτικό στρατόπεδο, αλλά ταυτόχρονα με διπλοπρόσωπο και κερδοσκοπικό ρόλο.
Η στρατιωτική στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στους Κούρδους της Συρίας αποτελεί σοβαρή ένδειξη ότι η κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις παίρνει πλέον ένα δρόμο χωρίς επιστροφή.
Σε κάποια κέντρα αποφάσεων -συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ- φαίνεται ότι ο κύβος ερρίφθη και η άποψη ότι επέρχεται το τέλος της ενιαίας Τουρκίας εμφανίζεται -άμεσα ή έμμεσα- όλο και πιο συχνά στα διεθνή ΜΜΕ.
Επίσης, η έντονη αντίδραση της Ουάσινγκτον στη βίαιη συμπεριφορά μελών της προσωπικής φρουράς του Τούρκου προέδρου κατά Κούρδων διαδηλωτών αναδεικνύει τη «νέα πραγματικότητα».
Το σχετικό ψήφισμα στο Κογκρέσο αποδεικνύει ότι οι Αμερικανοί έχουν θυμώσει με τον σουλτάνο για τα καλά και ουσιαστικά τον κατατάσσουν στον πίνακα των «ανεπιθύμητων επισκεπτών» και ζητούν να παραπεμφθούν στη δικαιοσύνη όσοι χρησιμοποίησαν βία.
Η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» προχώρησε σε ενδελεχή ανάλυση όλων των στοιχείων και μεταξύ άλλων, επισημάνθηκε στο δημοσίευμα ότι από το διαθέσιμο υλικό προκύπτει ότι τα άτομα που επιτέθηκαν στους διαδηλωτές ήταν σχεδόν διπλάσιοι σε αριθμό και δέκα απ’ αυτά ήταν μέλη της ασφάλειας του Τούρκου προέδρου, ενώ τουλάχιστον τέσσερις άνδρες έφεραν πάνω τους όπλα.
Ένα άλλο δείγμα αποφασιστικής σκλήρυνσης της αμερικανικής πολιτικής έναντι του Ερντογάν ήταν η δήλωση του Ρεπουμπλικανού βουλευτή που προεδρεύει της Υποεπιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων για την Ευρώπη, την Ευρασία και τις αναδυόμενες απειλές, Dana Rohrabacher, ο οποίος τόνισε ότι ο Ερντογάν δεν θα πρέπει να προσκληθεί ξανά στις ΗΠΑ, γιατί «επιδιώκει να εφαρμόσει τον ισλαμοφασισμό στην Τουρκία», όπως είπε.
Η χώρα του Αττίλα παραβιάζει συστηματικά το διεθνές δίκαιο και το κράτος δικαίου. Ουδέποτε στάθηκε με εντιμότητα και ειλικρίνεια στο πλευρό των συμμάχων της.
Μήπως, λοιπόν, μέσα απ’ όλα αυτά και εν μέσω των νέων συγκρουσιακών συμφερόντων και εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή, θα μπορούσαμε να σημειώσουμε με «συγκρατημένη σιγουριά»: Καληνύχτα Τουρκία, καλημέρα Κουρδιστάν;
mignatiou.com
