του Νίκου Τζιόπα
Στην αρχή ξεκίνησε σαν ψίθυρος. Αργότερα συζητιόταν ανοιχτά από όλους (ιδιαιτέρως από τους θαυμαστές και υποστηρικτές του). Τον Μάρτιο του 2012 συζητήθηκε έντονα, με αφορμή την άσκηση
ποινικής δίωξης για το αδίκημα των “προπαρασκευαστικών πράξεων εσχάτης προδοσίας”, “διατάραξης ομαλής λειτουργίας του Πολιτεύματος” και “αποστέρησης του πρωθυπουργού από την ενάσκηση της εξουσίας, που του παρέχει το Σύνταγμα”., από τον εισαγγελέα πρωτοδικών, Νίκο Ορνεράκη. Η έρευνα διενεργήθηκε για ένα περίπου χρόνο (από τον Ιούνιο του 2011, με αφορμή δημοσιεύματα εφημερίδων που επικαλούνται έγγραφο των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών προς την ΕΥΠ, σύμφωνα με το οποίο, υπήρχε οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή, λόγω της ενεργειακής πολιτικής της τότε κυβέρνησης. Όλα τα «έγκυρα», διεθνή ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το θέμα, ακόμα και οι κυβερνήσεις των κρατών. Από εκεί και πέρα «παρελαύνουν» μπροστά μας μέχρι σήμερα, δημοσιεύματα που εμπλέκουν ελληνικές και ξένες μυστικές υπηρεσίες ως πηγές πληροφοριών, ακόμα και καταθέσεις πολιτικών προσώπων, τέως υπουργών κ.λ.π., που «δείχνουν» τους υποτιθεμένους ενόχους.
Το συγκεκριμένο γεγονός, παρ΄ότι δεν αναδείχθηκε ποτέ σε κορυφαίο για την εθνική μας ζωή, «απασχολεί» κυρίως τους υποστηριχτές της ΝΔ, μια και σε κάθε ευκαιρία το φέρνουν ως…. επιχείρημα για να δικαιολογήσουν την… επανίδρυση του κράτους που δεν ήρθε. Ειδικά όταν φουντώνουν τα σενάρια «επιστροφής» του στην ηγεσία της ΝΔ. Ακόμα και σε μία πιθανή ηγεσία του κράτους, σε μια υποθετική «οικουμενική συγκυβέρνηση». Αυτό το τελευταίο, μάλιστα, δεν το λένε μόνο νεοδημοκράτες και ακούγεται εντόνως τελευταία.
Έτσι, μετά το πρώτο του μεγάλο «προσόν», το οποίο και διαφήμιζε ακόμη και σε αφίσες στις πρώτες εκλογικές αναμετρήσεις που λάμβανε μέρος, πριν γίνει πρωθυπουργός, ότι ήταν ανηψιός του… θείου του δηλαδή, μαθαίνουμε τώρα ότι έχει κι ένα δεύτερο, εξίσου «σημαντικό»: Σχεδιαζόταν από (σκοτεινούς ή…. φωτεινούς, δεν έχει σημασία) κύκλους, η δολοφονία του και για αυτό το λόγο παρέδωσε, ουσιαστικά, την εξουσία στον καταστροφέα Γιωργάκη- Τζέφρυ Παπανδρέου.
ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ, ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ
Μας διατυμπανίζουν, ότι είναι μεγάλο προσόν του πολιτικού ανδρός, το ότι είναι «ριψάσπις» μια και «δεν ολοκλήρωσε το έργο του γιατί υπήρχε σχέδιο δολοφονίας του»! «Άνθρωπος είναι, φοβήθηκε και πήγε σε εκλογές»!
Τί περίμεναν δηλαδή από τον ηγέτη του κράτους; Να τον ρωτάνε οι παγκόσμιες υπερδυνάμεις πώς θα ήθελε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, ποιες συμμαχίες χρειάζεται να κάνει για να τον βοηθήσουν και πόσα χρόνια θα ήθελε να μείνει στην εξουσία; Δεν ήξερε ο Καραμανλής ότι οι ηγέτες καμμιά φορά απειλούνται;
Εγώ πάντως ήξερα μέχρι τώρα, ότι είχαμε πολιτικούς που κατηγορήθηκαν για αυτά που έκαναν ή θα έπρεπε να κάνουν και τα παρέλειψαν. Είχαμε ακόμη πολιτικούς οι οποίοι κατηγορήθηκαν αδίκως, για πράξεις που δεν έκαναν ενώ θα έπρεπε να επευφημούντο.
Το ότι θα περιμένει όμως ο ελληνικός λαός να τον σώσει κάποιος, ο οποίος την δύσκολη στιγμή «το έβαλε στα πόδια» και να κατηγορούνται για αυτό άλλοι, δεν περίμενα να το δω.
Τη στιγμή, μάλιστα, που ο «επίδοξος σωτήρας» αθέτησε τις υποσχέσεις του για την επανίδρυση του κράτους, καταχρέωσε την ήδη χρεωμένη Ελλάδα, υπερδιπλασίασε τον αριθμό των παρανόμων μεταναστών στην πατρίδα μας, στάθηκε ανίκανος να επιβάλλει το νόμο όταν χρειάστηκε (Δεκέμβριος 2008) και, γενικά, κρίθηκε στις εκλογές του 2009 ως ανεπαρκής.
ΚΙ ΑΝ ΞΑΝΑΦΟΒΗΘΕΙ;
Κρίμα που δεν φοβήθηκε για την ζωή του πριν εκλεγεί πρωθυπουργός. Θα είχαμε γλυτώσει από πολλά (σε αυτό πάντως, έμοιασε στο θείο του).
Αλλά το ερώτημα προς όσους ονειρεύονται την επιστροφή του είναι αμείλικτο:
Κι αν ξαναφοβηθεί;
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον “Ελεύθερο Κόσμο” της 6 Σεπτεμβρίου 2013
