Ας το πούμε καθαρά, για να μην εμπαίζεται ο λαός: Το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε νομικό. Το θέμα είναι μόνον πολιτικό.
Γράφει ο Μακεδών
Όπως και στην περίπτωση με την κατάθεση εγγράφων στον ΟΗΕ, από την ελληνική πολιτεία, με θέμα την οριοθέτηση της ΑΟΖ, είχαμε αμφιβολίες αν πρόκειται για ουσιαστική ενέργεια ή για επικοινωνιακή τακτική, ώστε να πάψουμε να ασχολούμαστε με την αστοχία των πολιτικών κινήσεων, έτσι και τώρα, αναρωτιόμαστε το ίδιο για τις κατοχικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία.
Είχαμε γράψει τότε, πως η ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης θα έχει αποτέλεσμα, μόνον εάν είχαμε εξασφαλίσει την ουσιαστική υποστήριξη μεγάλης πετρελαϊκής εταιρείας ή αν ο ελληνικός στρατός διαβεβαίωνε ότι είναι έτοιμος να εμπλακεί προς υποστήριξη της εθνικής κυριαρχίας μας. Σ’ εκείνη την περίπτωση οι επιφυλάξεις μας αποδείχθηκαν βάσιμες, διότι κατέθεσε και η Τουρκία στον ΟΗΕ παρόμοια παραστατικά, και αποκτήσαμε και άλλες γκρίζες ζώνες. Αυτό είναι το αποτέλεσμα.
Τώρα, ανοίγει η κυβέρνηση -μετά από 69 χρόνια- το θέμα των κατοχικών αποζημιώσεων από τους Γερμανούς, καθώς και την αποπληρωμή του δανείου. Πρόκειται πάλι για επικοινωνιακή τακτική ή αυτήν την φορά θα υπάρξουν και συγκεκριμένες ενέργειες;
Υπολογίζεται, ότι η Γερμανία μας οφείλει 108 δισ. ευρώ για την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων υποδομών και 54 δισ. ευρώ για το αναγκαστικό κατοχικό “δάνειο”, σύνολο δηλαδή 162 δισ. ευρώ. Το ποσό είναι μεγάλο και αντιστοιχεί στο 80% περίπου του σημερινού ΑΕΠ της Ελλάδας.
Σύμφωνα με τον υφυπουργό Οικονομικών, κ. Χρήστο Σταϊκούρα, η κυβέρνηση ανοίγει τον φάκελο και «διατηρεί το δικαίωμα να το οδηγήσει σε μια ικανοποιητική κατάληξη», όπως είπε. Βέβαια, εδώ και 20 χρόνια περίπου, κάθε ελληνική κυβέρνηση μας διαβεβαιώνει ότι «διατηρεί το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα στο Αιγαίο, στα 12 μίλια, όπως προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο». Μείναμε όμως -και θα μένουμε εσαεί- στην «διατήρηση του δικαιώματος».
Φυσικά, η ανταπόκριση της κοινής γνώμης στην γνωστοποίηση ότι ανοίγει το θέμα, ήταν απόλυτα θετική, τώρα μάλιστα που το αντιγερμανικό πνεύμα ξεπέρασε και το αντιαμερικανικό.
Έλληνες ειδικοί συμβουλεύτηκαν 761 τόμους αρχειακού υλικού που αντιστοιχούν σε 190.000 σελίδες, με έγγραφα, και συνέταξαν Έκθεση, η οποία τώρα βρίσκεται στα χέρια του ΥΠΕΞ και του πρωθυπουργού.
Οι Γερμανοί αντέδρασαν δια του κ. Σόιμπλε, ο οποίος με τον κυνισμό που τον διακρίνει, προειδοποίησε -μέσω της εφημερίδας Neue Osnabrücker Zeitung- να μην οδηγηθούμε σε λάθος κατεύθυνση. Είπε:
«Θεωρώ ότι τέτοιες δηλώσεις είναι ανεύθυνες. Πολύ πιο σημαντικό από το να οδηγούνται οι άνθρωποι στην Ελλάδα σε εσφαλμένη κατεύθυνση θα ήταν να τους εξηγήσει και να τους διαφωτίσει κανείς για τον δρόμο προς τις μεταρρυθμίσεις και να τους συνοδεύσει σε αυτήν την πορεία».
Και συμπλήρωσε:
«Σε ό,τι αφορά τις αξιώσεις για καταβολή αποζημιώσεων δεν βλέπω καμιά ελπίδα, γιατί το ζήτημα αυτό έχει ξεκαθαριστεί από καιρό».
Ο Έλληνας ΥΠΕΞ κ. Αβραμόπουλος απάντησε ότι…
…η Ελλάδα «διατηρεί το δικαίωμα να ανακινήσει έτερες πτυχές των γερμανικών αποζημιώσεων, τη στιγμή που θα κρίνει καταλληλότερη προς τούτο, λαμβάνοντας υπ΄ όψιν το σύνολο των παραμέτρων», και «Το εάν έχει λήξει ή όχι η υπόθεση αυτή το καθορίζει η διεθνής δικαιοσύνη, καθώς από τη φύση του, το θέμα αυτό άπτεται του διεθνούς δικαίου και των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων».
Να πάλι οι ίδιες απαντήσεις, που δεν έχουν καμιά ουσία. «Η Ελλάδα θα ασκήσει το δικαίωμά της τη στιγμή που θα κρίνει καταλληλότερη», όπως και με τα 12 μίλια δηλαδή, ένώ όλοι γνωρίζουμε πως αυτή η στιγμή δεν πρόκειται να έλθει ποτέ. Αλλά, πάλι αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο, που θα μας δικαιώσει, όπως μας «δικαιώνει» εδώ και 49 χρόνια, όπου επιτάσσει τους Τούρκους να αποσύρουν τα στρατεύματά τους από την Κύπρο. Για τέτοια δικαίωση μιλάμε.
Ας το πούμε καθαρά, για να μη εμπαίζεται ο λαός. Το θέμα δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε νομικό. Το θέμα είναι μόνον πολιτικό. Έχουμε όλα τα δίκαια του κόσμου -ιδίως στο αναγκαστικό κατοχικό δάνειο-, αλλά εκείνο που βαρύνει είναι οι επιπτώσεις της ενέργειας. Αν μελετήσαμε το θέμα καλά, και είμαστε βέβαιοι πως θα ωφεληθούμε, τότε επιβάλλεται όλοι μαζί να ενισχύσουμε την κυβερνητική προσπάθεια.
Αν όμως μας χρησιμοποιούν για να ωφεληθούν άλλοι στον πόλεμο που έχουν ανοίξει με τους Γερμανούς, τότε χρειάζεται πολύ περίσκεψη.
Πηγή: Βόρεια
