Ολοκληρωτική καταστροφή για την οικονομική κατάσταση των ελληνικών νοικοκυριών θα σηματοδοτήσει το κυοφορούμενο νέο μνημόνιο. Δεν θα μείνει τίποτα όρθιο στην Ελλάδα, η οποία
μεταβάλλεται με ταχύτατους ρυθμούς σε οικονομική έρημο.
Όπως διαπιστώνετε, τα πράγματα οδεύουν από το κακό στο χειρότερο ή μάλλον πάνε πολύ χειρότερα απ΄ όσο πολλοί περίμεναν. Τα πάντα έχουν ουσιαστικά διαλυθεί και ακινητοποιηθεί. Μόνον ο φορομπηχτικός τομέας για τη διατεταγμένη καταλήστευση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων και ο μηχανισμός εκφοβισμού των πολιτών παρουσιάζουν μεγάλη, έντονη κινητικότητα.
Μέχρι το τέλος του χρόνου η ανεργία θα φτάσει στο 30%, ένα εφιαλτικό ποσοστό που οι Ελληνες είχαν ξαναδεί πριν από μισόν αιώνα, το 1961, όταν μετανάστευαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, κάθε χρόνο, στα σκλαβοπάζαρα της Δυτικής Ευρώπης, των ΗΠΑ, της Αυστραλίας και του Καναδά για να μπορέσουν να επιβιώσουν.
Η χώρα βρίσκεται σε απεργιακό κλοιό, με κινητοποιήσεις στα σχολεία, στο χώρο της υγείας και σε ολόκληρο το Δημόσιο.
Η εβδομάδα που ξεκίνησε θα σημάνει την εκπλήρωση της «προφητείας» για το εκρηκτικό φθινόπωρο του 2013;
Θα κατέβουν όλοι στους δρόμους; Από τους εργαζόμενους στη ΛΑΡΚΟ μέχρι αυτούς στα ασφαλιστικά ταμεία, από τους εκπαιδευτικούς μέχρι τους γιατρούς, από τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ μέχρι εκείνους στο υπουργείο Εργασίας;
Υπάρχει σήμερα πολύ μεγάλη συζήτηση για το πού είναι ο κόσμος. Τι έχουν απογίνει οι Αγανακτισμένοι, το κίνημα των πλατειών, οι τεράστιες διαδηλώσεις των προηγούμενων χρόνων.
Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι οι «γκεμπελίσκοι» του Μαξίμου μετά των εξαπτέρυγων της μεγάλης των ντρεμπεντέρηδων σχολής έχουν συνεισφέρει τα μάλα στην καταθλιπτική αμηχανία της κοινωνίας.
Οι μνημονιακοί διαμορφωτές σκέψης, που πριν από κάποιον καιρό έσκιζαν τα ιμάτιά τους για τη βία και την ανομία, τώρα έχουν βρει καινούργιο επιχείρημα. «Ορίστε, δεν κουνιέται φύλλο. Ο κόσμος έχει λογικευτεί, καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος». Κάποιοι μάλιστα ανακαλύπτουν και σημάδια …βελτίωσης της οικονομικής κατάστασης!…
Η διαπλοκή, έχοντας υπό τον απόλυτο έλεγχό της την προπαγάνδα, έχει καταφέρει να πείσει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού ότι η υποτέλεια της χώρας και η δυστυχία των πολιτών αποτελούν μονόδρομο.
Η κοινωνία δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της από το Μνημόνιο, ούτε να αντιμετωπίσει την εξουσία αν δεν οργανωθεί σε νέες βάσεις, αν δεν είναι έτοιμη να υπερβεί τους παλιούς κλασικούς τρόπους διεκδίκησης αιτημάτων, αν δεν βρει νέες μορφές κινητοποίησης, που να συσπειρώνουν μαζικά τον κόσμο και να δημιουργούν πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση. Για να συσπειρωθεί ο κόσμος και για να απειληθεί η εξουσία, χρειαζόμαστε ευελιξία, καινοτομία, φαντασία, ριζοσπαστική επικοινωνιακή πολιτική.
Οι καθιερωμένες πρακτικές οδηγούν σε ήττα, γεγονός που έχει αποδειχτεί κατά κόρον. Το χειρότερο είναι ότι το σύστημα το γνωρίζει αυτό πολύ καλύτερα από εμάς και κάνει ό,τι μπορεί για να συντηρείται η κατακερματισμένη και ισχνή κοινωνική αντίδραση.
Άλλωστε η ελληνική κοινωνία δεν έχει μάθει να βλέπει τα προβλήματά της συνολικά. Έχει διασπαστεί σε πολλές μικρότερες ομάδες με την καθεμία να έχει τη δική της ατζέντα.
Κι όμως μια Κυβέρνηση με άξιους και έντιμους, έτοιμους να συγκρουστούν με τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, που θα διαθέτουν τις γνώσεις, αλλά και την ισχυρή βούληση να διαπραγματευτούν και να διεκδικήσουν από τους δανειστές την αξιοπρέπεια του λαού, με πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, με δίκαιο, επιτέλους, φορολογικό σύστημα, με μεταρρυθμίσεις κι όχι απορρυθμίσεις, με κανόνες και αρχές στη λειτουργία του κράτους και του δημόσιου βίου, μπορεί να διασώσει τη χώρα!
