Τα όσα συμβαίνουν την Ευρώπη -και όχι μόνον στην Γαλλία- είναι ενδεικτικά του κλίματος με το οποίο θα ζήσει η Δύση στο μέλλον. Όσοι εθελοτυφλούσαν, ίσως τα τελευταία γεγονότα να τους προβληματίσουν. Η προσπάθεια ισλαμοποίησης της Ευρώπης δεν ξεκίνησε από το Ισλαμικό Κράτος. Υπήρξαν προειδοποιήσεις, αλλά οι «δήθεν» έκαναν πως δεν τις πρόσεξαν.
Περισσότερο ειλικρινής -και αφοπλιστικός- ήταν ο Καντάφι, όταν είπε κάποτε στον Μπερλουσκόνι πως η Λιβύη συγκρατεί τους Αφρικανούς μετανάστες να κατακλύσουν την Ευρώπη, και αν τους αφήσει, σε λίγο χρόνο θα μεταναστεύσουν εκατομμύρια μουσουλμάνοι, και η ήπειρος θα γίνει ισλαμική.
Το θέμα μας είναι τι μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα. Επί πολλά χρόνια επαναπαυόμασταν με την φιλελληνική στάση των μουσουλμανικών χωρών, η οποία στηριζόταν στο όραμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στα δε τελευταία χρόνια στην φιλοπαλαιστινιακή στάση της Ελλάδας, η οποία μόλις πριν από λίγα χρόνια αναγνώρισε την ύπαρξη κράτους Ισραήλ, με υπουργό Εξωτερικών τον κ. Σαμαρά.
Μετά την αποκατάσταση (;) των σχέσεών μας με το Ισραήλ και την άρνησή μας να συνταυτιστούμε με δεκάδες άλλες χώρες που αναγνωρίζουν Παλαιστινιακό κράτος, τα πράγματα αλλάζουν, τόσο ώστε ο υπεύθυνος του διπλωματικού Γραφείου της Παλαιστίνης στην Αθήνα, να μη μπορεί να πιστέψει πώς συνέβη αυτή η αλλαγή.
Υπάρχει επομένως φόβος να μετατραπεί η στάση των αραβικών χωρών, και να μας αντιμετωπίζουν κι εμάς όπως και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Στην ιστοσελίδα Onalert, που ειδικεύεται σε στρατιωτικά θέματα, δημοσιεύθηκε η αισιόδοξη άποψη ότι εξακολουθούν να μας συμπαθούν λόγω της άψογης στάσης που τηρούν οι στρατιωτικοί μας, όταν βρίσκονται σε αποστολή στις μουσουλμανικές χώρες.
«Η σχετική “ασφάλειά” μας έχει “χτιστεί” χιλιάδες μίλια μακριά από τα σύνορά μας. Και στο “χτίσιμο” αυτό “πρωτομάστορες” είναι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που πολλά χρόνια τώρα βρέθηκαν σε “φλεγόμενες” γωνιές του πλανήτη. Όχι για να πολεμήσουν αλλά για να βοηθήσουν. Και βοήθησαν και τους τσακισμένους από πολέμους λαούς, αλλά και την χώρα μας.
» Όλες οι ελληνικές συμμετοχές στις λεγόμενες “ειρηνευτικές αποστολές” που ακολουθούσαν πολεμικές συρράξεις, από την Σομαλία την δεκαετία του 1990 έως και σήμερα είχαν στόχο να στείλουν το μήνυμα ότι “ήρθαμε να βοηθήσουμε κι όχι να καταστρέψουμε”.
Οι Έλληνες στρατιωτικοί όπου κι αν πήγαν -και πήγαν σε περιοχές που το ισλάμ κυριαρχούσε- έγιναν αστραπιαία δεκτοί από τους τοπικούς πληθυσμούς.
Κι όταν αποχωρούσαν πίσω τους άφηναν θλιμμένα πρόσωπα παιδιών κι όχι ανθρώπους να πανηγυρίζουν για την “φυγή του κατακτητή”. Από την φύση μας δεν υπήρξαμε ποτέ κατακτητές. Κι έχουμε ζήσει πολλές φορές με την ψυχολογία του “ανυπότακτου κατακτημένου”.
» Τώρα “εισπράττουμε” το “κέρδος” απ’ αυτές τις επιχειρήσεις. Πήγαμε σ’ όλες αυτές τις χώρες και χτίσαμε νοσοκομεία, σχολεία, σπίτια. Σώσαμε ανθρώπινες ζωές πάρα πολλές. Κι αυτό κάτι έχει αφήσει… Δεν υποστηρίζουμε ότι είμαστε ασφαλείς από την λαίλαπα της ισλαμικής τρομοκρατίας. Πρέπει να προσέχουμε κάθε λεπτό, κάθε ώρα, κάθε μέρα. Λέμε όμως ότι ως χώρα -ίσως και χωρίς να το έχουν σχεδιάσει οι εκάστοτε κυβερνώντες- ασκήσαμε όλα αυτά τα χρόνια που το δηλητήριο του ακραίου ισλαμισμού έρεε σε Μέση Ανατολή, Αφρική και αλλού μια πολιτική που έχει “χτίσει” έναν “προκεχωρημένο φράκτη”».
Αυτά και άλλα υποστηρίζονται. Εγώ όμως έχω άλλη άποψη. Όχι ότι διαφωνώ πως πράγματι συμβαίνουν αυτά που αναφέρει το Onalert, αλλά δεν τα θεωρώ ισχυρό λόγο, ώστε κάποιοι ανεγκέφαλοι -δεν χρειάζονται πολλοί- να μη επιχειρήσουν τρομοκρατικές ενέργειες σε βάρος μας. Ίσως, για λίγο καιρό -άγνωστο πόσο- δεν θα υπάρξουν τρομοκρατικές ενέργειες στις νοτιοευρωπαϊκές χώρες που βρέχονται από την Μεσόγειο. Και τούτο επειδή αποτελούν την πύλη εισόδου των λαθρομεταναστών. Η εμφάνιση ισλαμικής τρομοκρατίας στις μεσογειακές δυτικές χώρες, θα αφαιρέσει από τους «δήθεν» το αίτημα της ανεξέλεγκτης εισόδου λαθρομεταναστών, λόγω της αντίδρασης του λαού, και θα στερήσει από τους ισλαμιστές την δυνατότητα εμφάνισης μεγάλου αριθμού ισλαμιστών στην Ευρώπη.
Δεν υποστηρίζω πως απαραιτήτως αυτός είναι ο λόγος. Ποιος μπορεί να είναι βέβαιος τι σκέφτονται τα σκοτεινά μυαλά; Ας κρατηθεί όμως η άποψη αυτή, για προβληματισμό, μέχρι να την διαψεύσουν ή επιβεβαιώσουν τα γεγονότα.
