καθίσταται σαφές ότι το ενδεχόμενο ισραηλινής στρατιωτικής εμπλοκής στον εμφύλιο, είναι δυστυχώς, πιθανότατο…
ΠΗΓΗ: Του Τζόναθαν Σπάιερ, «Behind the Lines: A most discreet Israeli intervention in Syria», The Jerusalem Post, 31 Μαΐου 2014, (url:http://www.jpost.com/Features/Front-Lines/Behind-the-Lines-A-most-discreet-Israeli-intervention-in-Syria-354848)
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας
Από την απαρχή της συριακής κρίσης, το 2011, το Ισραήλ τήρησε ιδιαίτερα προσεκτική στάση, χωρίς να κρύβει την ανησυχία του για τις εξελίξεις. Ιδιαίτερα ανησυχία προκαλούσε στην ισραηλινή πλευρά το γεγονός ότι τόσο στο πλευρό του Άσαντ, όσο και στην πλευρά της αντιπολίτευσης υπήρχαν φανατικά αντί- ισραηλινά στοιχεία.
Επίσης, το Ισραήλ, δεν ήθελε με τίποτα να εμπλακεί στη δίνη του συριακού πολέμου. Η τελευταία εμπλοκή του Ισραήλ ήταν οι αεροπορικές επιδρομές που εξαπέλυσε εναντίον φαλαγγών μεταφοράς όπλων προς τη Χεζμπολάχ.
Τελευταία, μετά την ενέργεια της Τουρκίας να ανοίξει τα σύνορά της στους ισλαμιστές, οι τελευταίοι προωθήθηκαν μέχρι τις περιοχές Ντέερα και Κινίτρα στη νότια Συρία, όχι μακριά από τα σύνορα με το Ισραήλ. Στις περιοχές αυτές διεξάγονται μάχες με πότε τους αντάρτες και πότε τις κυβερνητικές δυνάμεις να επικρατούν.
Εκεί οι ΗΠΑ έχουν δημιουργήσει ένα κέντρο διοίκησης για τον συντονισμό της δράσης των «μετριοπαθών», υποτίθεται, ανταρτών και την παροχή εξοπλισμού, επανδρωμένο με Αμερικανούς, Σαουδάραβες, Ιορδανούς, Βρετανούς και Γάλλους. Οι «μετριοπαθείς» όμως αυτοί αντάρτες ανήκουν στο Μέτωπο αλ Νούσρα, το οποίο με τη σειρά του, ανήκει στην αλ Κάιντα. Αυτούς υποστηρίζουν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, στην περιοχή.
Τις τελευταίες εβδομάδες οι μαχητές του Μετώπου αλ Νούσρα έχουν πραγματοποιήσει σημαντική προέλαση, φτάνοντας σε απόσταση 5 χλμ. μόλις από τη μεθόριο με το Ισραήλ. Δεν σταμάτησαν όμως εκεί, αλλά κατέλαβαν και το Δυτικό Τελ αλ Αμχάρ, σε απόσταση 2 χλμ. από τα ισραηλινά συνοριακά φυλάκια στο Γκολάν.
Οι αντάρτες φιλοδοξούν να καταλάβουν ολόκληρη την επαρχία Κινίτρα και από εκεί να βαδίσουν προς τη Δαμασκό, από τα δυτικά. Για το Ισραήλ όμως, η πιθανότητα φανατικοί ισλαμιστές, συνδεόμενοι με την αλ Κάιντα, να εγκατασταθούν κατά μήκος των συνόρων του,απλώς αποτελεί εφιάλτη. Άλλωστε, η ίδια η ηγεσία της αλ Νούσρα, μετά την κατάληψη της σημαντικής αυτής τοποθεσίας, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ορκίζεται «να απελευθερώσει τους πιστούς από τους Εβραίους και τους Σταυροφόρους».
Το Ισραήλ, μη θέλοντας να διαταράξει τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ, αποφάσισε να παρέμβει στην σύγκρουση, ενισχύοντας μη φανατικές ισλαμικές οργανώσεις που μάχονται κατά του Άσαντ στην Συρία, ώστε να αποτραπεί η εγκατάσταση στα σύνορά του των φανατικών ισλαμιστών.
Για την ώρα η ισραηλινή ενίσχυση αφορά μόνο την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε ασθενείς και τραυματίες αντάρες. Επίσης, το Ισραήλ έχει έρθει σε επαφή με τοπικούς μετριοπαθείς ηγέτες, ώστε αυτοί να μην παρέχουν αντίστοιχη περίθαλψη στους φανατικούς ισλαμιστές μαχητές.
Το Τελ Αβίβ δεν φαίνεται να έχει πλέον άλλη επιλογή, καθώς φοβάται ότι αν επικρατήσει ο Άσαντ, η περιοχή του συριακού Γκολάν θα δοθεί στη Χεζμπολάχ, σενάριο που επίσης κρίνεται ως εφιαλτικό. Για το Ισραήλ δεν υπάρχουν καλές λύσεις και οφείλει να επιλέξει τη λιγότερο κακή.
Μεταξύ αλ Κάιντα και Χεζμπολάχ, το Ισραήλ προσπαθεί να βρει μια μέση λύση, υποστηρίζοντας τις όντως μετριοπαθείς ανταρτικές ομάδες. Ωστόσο, αυτές δεν είναι ιδιαίτερα ισχυρές και ο κίνδυνος, πραγματικής εμπλοκής παραμένει ανοικτός
