Με την ένδειξη “Εξαιρετικά επείγον” σε έγγραφό του ο Αρχηγός του ΓΕΝ, Κοσμάς Χρηστίδης, έγiνε ίσως ο πρώτος ανώτατος αξιωματικός μετά το Κίνημα του Ναυτικού το 1973 που έθεσε μετ’επιτάσεως και ζητά απαντήσεις σε ζήτημα πολιτικής υφής, τυπικά απευθυνόμενος στην πολιτική
ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας (υπουργό και δύο υφυπουργούς), ουσιαστικά, όμως, στην ίδια την κυβέρνηση.
Στο εσωτερικό έγγραφό του ο Α/ΓΕΝ χρησιμοποιεί βαριές εκφράσεις κατά της κυβέρνησης γα την οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα στελέχη (Οι επελθούσες αλλαγές στις αποδοχές του στρατιωτικού προσωπικού έχουν πλήξει το ηθικό των στελεχών…), (“…μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αδικία, δυσπιστία, άνιση μεταχείριση στελεχών που συνεχίζουν και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, έναντι συναδέλφων τους που απεχώρησαν και κατοχύρωσαν τα δικαιώματά τους, αμφισβήτηση, έλλειψη προοπτικής και το κυριότερο διασάλευση της λειτουργίας των ασφαλιστικών μας ταμείων…”) και ζητά απαντήσεις “εδώ και τώρα”!
Όσο σοβαρό και αν είναι το έγγραφο που υπογράφει ο Α/ΓΕΝ, ακόμα πιο σοβαρή είναι η ενέργειά του που σπάει ένα “ταμπού” της Μεταπολίτευσης: Οι αξιωματικοί επισήμως δεν θέτουν πολιτικά ζητήματα στην πολιτική ηγεσία. Και τα θέματα που θέτει είναι 100% πολιτικά, έστω και αν ακούγονται ως “οικονομικά”.
Ερώτημα είναι το “Γιατί προχώρησε σε μια τέτοια ενέργεια από την στιγμή που γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, αφού στο υπουργείο, όπως και σε ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό δεν αποφασίζει η κυβέρνηση για τα οικονομικά ζητήματα, αλλά η τρόϊκα”. Ίσως γιατί πιστεύει το αντίθετο. Ότι θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να αλλάξει την θεση της…
Ο αντιναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης είναι ένας καλός αξιωματικός, “μάχιμος”, αν και μηχανικός. Αποδείχθηκε μάλλον καλύτερος απ’ότι πίστευαν οι περισσότεροι όταν επιλέχθηκε από μια θέση πρακτικά “βοηθού αποθηκάριου” για να αναλάβει την ηγεσία του Ναυτικού στο πολιτικό πραξικόπημα των Παπανδρέου-Μπεγλίτη της 1ης Νοεμβρίου 2011, προφανώς γιατί κρίθηκε έμπιστος της τότε κυβέρνησης μειωμένης εθνικής αντίληψης.
Και ίσως να αδικήθηκε από τον τρόπο που ανέλαβε Αρχηγός, με τον αποκεφαλισμό έξι ανωτέρων του που σίγουρα στοιχειώνουν την παρουσία του στην θέση του Α/ΓΕΝ.
Τι τον έκανε, όμως, να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση; Η πίεση από την πλευρά των στελεχών, σίγουρα είναι ο ένας λόγος.
Τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά μεταξύ των αξιωματικών, υπαξιωματικών και γενικά μονίμων στελεχών των ΕΔ. Υπάρχει οργή και είναι δικαιολογημένη.
Όσο και αν η τοποθέτηση ενός γνήσιου εκπροσώπου της πατριωτικής πτέρυγας της ΝΔ, του Πάνου Παναγιωτοπουλου ως επικεφαλής του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και ο έξυπνος “χαμηλών τόνων” τρόπος που έχει χειριστεί μέχρι στιγμής το ζήτημα των μειώσεων στις αποδοχές των στελεχών, λειτουργεί ως “αλεξικέραυνο”, η κατάσταση έχει φτάσει στο “μη περαιτέρω”.
Και ο Αρχηγός “δικαιούται διά να ομιλεί” αυτοδίκαια, πλέον.
“Έστω και κατ’αυτό τον τρόπο που αμφισβητεί την σχέση πολιτικής και στρατιωτικής ιεραρχίας;” θα διερωτηθούν κάποιοι.
Εκτίμησή μας είναι ότι έκανε λάθος θέτοντας κατ’αυτό τον τρόπο το ζήτημα. Υπάρχει θέμα πειθαρχίας. Η στρατιωτική ηγεσία δεν μπορεί να δημιουργεί ζητήματα πειθαρχίας κατ’αυτό τον τρόπο σε μια τέτοια εποχή. Τουλάχιστον έπρεπε να θέσει και το ζήτημα της επιχειρησιακής ετοιμότητας του Στόλου. Πόσο καιρό έχουν να κάνουν σοβαρή άσκηση στην Διοίκηση Φρεγατών και Υποβρυχίων;
Αλλά υπάρχει και ο αντίλογος: Αν δεν τεθούν τώρα ζητήματα, πότε; Οι ξένοι έχουν αναλάβει τον έλεγχο της χώρας. Υπάρχουν καταλληλότεροι για να θέσουν έστω εμμέσως, αλλά με σαφήνεια, ζητήματα ακολουθούμενης πολιτικής στο στράτευμα, από τους φυσικούς ηγέτες των ΕΔ;
Ένας δεύτερος λόγος θα μπορούσε να είναι η ανάγκη που νιώθει εν όψει κρίσεων να δώσει το στίγμα του και να ενισχύσει την υστεροφημία του, αφού είναι σφόδρα πιθανή η αποστρατεία του.
Το βέβαιο είναι ότι ο Αρχηγός διέβη τον Ρουβικώνα.
Ας μην θεωρήσει η πολιτική ηγεσία της χώρας ότι “Όλα καλά στις Ένοπλες Δυνάμεις, το “έφαγαν” κι αυτό” γιατί έτσι τους βολεύει. Ας ακούσουν τον υπουργό Εθνικής Άμυνας σε αυτά που τους λέει και τους εφιστά την προσοχή.
Διαβάστε ολόκληρο το περιεχόμενο του πρωτοφανούς εγγράφου του Α/ΓΕΝ και θα καταλάβετε τι εννοούμε:
“Το ΓΕΝ έχει γίνει αποδέκτης μεγάλου αριθμού τηλεφωνημάτων από αξιωματικούς και υπαξιωματικούς οι οποίοι διαμαρτύρονται έντονα για ανακοινώσεις που γίνονται από τα Μ.Μ.Ε περί επικείμενης φορολόγησης των εφάπαξ παροχών, με αναδρομική μάλιστα από το 2010 εφαρμογή, γεγονός που θα οδηγήσει σε μείωση που θα φτάνει ακόμη και σε ποσοστά του 45%.
Οι επελθούσες αλλαγές στις αποδοχές του στρατιωτικού προσωπικού έχουν πλήξει τόσο το ηθικό των στελεχών όσο και την ικανότητα διαχείρισης της οικογενειακής τους καθημερινότητας, είναι δε αυτονόητο ότι η μείωση των εφάπαξ παροχών δημιουργεί μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αδικία, δυσπιστία, άνιση μεταχείριση στελεχών που συνεχίζουν και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, έναντι συναδέλφων τους που απεχώρησαν και κατοχύρωσαν τα δικαιώματά τους, αμφισβήτηση, έλλειψη προοπτικής και το κυριότερο διασάλευση της λειτουργίας των ασφαλιστικών μας ταμείων καθώς είναι δεδομένο ότι θα ακολουθήσει ένα μεγάλο κύμα φυγής μέσω υποβολής παραιτήσεων, γεγονός που θα ενεργοποιήσει σειρά άλλων παρενεργειών.
Κατόπιν των ανωτέρω έχουμε την άποψη ότι θα πρέπει να εκδηλώσετε ενέργειές σας είτε προς την κατεύθυνση της διάψευσης των συγκεκριμένων ειδήσεων είτε με ουσιαστική παρέμβαση προς το Υπουργείο Οικονομικών με σκοπό την αποφυγή τέτοιων δυσμενών εξελίξεων, όπως αυτό της φορολόγησης του εφάπαξ”.
Το ζήτημα, φυσικά δεν είναι το εφάπαξ (το οποίο δεν παύει να είναι κρίσιμο). Το εφάπαξ χρησιμοποιείται ως αφορμή για να τεθεί “κόκκινη γραμμή” από πλευράς ηγεσίας του ΠΝ και να τονιστεί ότι “Δεν γίνονται αποδεκτές οι νέες μειώσεις στις αποδοχές μας”.
Και βέβαια, δεν θα λυθεί το πρόβλημα ακόμα και αν αποστρατευθεί ο Α/ΓΕΝ στις κρίσεις που έρχονται.
Όταν το τρένο έρχεται, δεν κοιτάμε την αντίθετη κατεύθυνση κλείνοντας και τα αυτιά μας και υποδυόμαστε ότι “Δεν υπάρχει τρένο”. Γιατί τότε θα περάσει από πάνω μας…
