Ο Λευκός Οίκος επιμένει να ζητάει την ενεργό συνδρομή της ΕΕ, αν και οι Βρυξέλλες δεν βιάζονται να επιβάλουν νέες κυρώσεις, και, όπως δήλωσε η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, εξετάζουν ακόμη και το ενδεχόμενο άρσης των κυρώσεων σε περίπτωση ειρήνευσης στην Ουκρανία. Οι κυρώσεις, σύμφωνα με Ρώσους αναλυτές, δεν αποσκοπούν μόνον να «τιμωρήσουν» τη Ρωσία, αλλά και να κλονίσουν τη δημοτικότητα Πούτιν. Αντ’ αυτού όμως, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να καταστρέφουν τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ. Ιδού οι απόψεις ορισμένων εξ’ αυτών:
Αλεξάντρ Σαγκομομιάν, διδάκτωρ Ιστορίας, καθηγητής του Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας
Στην ιστορία υπάρχουν παραδείγματα που ο κόσμος προτιμούσε αντί της αιματοχυσίας, τη γλώσσα της οικονομικής πίεσης. Ένα από αυτά ήταν οι κυρώσεις εναντίον της Ισπανίας του Φράνκο, στις οποίες συμμετείχε και η ΕΣΣΔ. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου ξέσπασε σε όλο τον κόσμο ένα ισχυρό αντιφασιστικό κύμα, αλλά οι κύριοι υπαίτιοι της μεγαλύτερης τραγωδίας στην ιστορία τότε δεν ήταν πλέον ζωντανοί και όλο το μίσος επικεντρώθηκε κατά του ισπανού δικτάτορα στρατηγού Φράνκο. Αν και η Μαδρίτη τυπικά δεν συμμετείχε στον Β΄ Παγκόσμιο, το καθεστώς του βρέθηκε στην εξουσία χάρη στη βοήθεια του Χίτλερ και του Μουσολίνι.
Η ΕΣΣΔ μαζί με άλλες παγκόσμιες δυνάμεις αξίωσε την ανατροπή του καθεστώτος Φράνκο. Στο εσωτερικό της χώρας, η ελίτ έκλινε προς την επιλογή να ανατρέψει τον δικτάτορα και να αποκαταστήσει τη βασιλεία του Δον Χουάν ντε Μπουρμπόν. Το 1946 ο ΟΗΕ επέβαλε κυρώσεις εναντίον της φασιστικής Ισπανίας, οι οποίες ήταν πολύ οδυνηρές για τη χώρα. Είναι αξιοσημείωτο πως, όταν εφαρμόστηκαν τα οικονομικά μέτρα κατά της Μαδρίτης, τότε ξέσπασε σε ολόκληρη την Ισπανία κύμα διαμαρτυρίας. Ακόμη και οι εχθροί του Φράνκο εξέλαβαν αυτή την κίνηση σαν προσβολή κατά της εθνικής κυριαρχίας. Το αποτέλεσμα ήταν οι κυρώσεις να ενισχύσουν το καθεστώς του Φράνκο και ο δικτάτορας παρέμεινε στην εξουσία για άλλα 40 χρόνια.
Δεν θέλω να συγκρίνω την κατάσταση στην Ισπανία του Φράνκο με τη σύγχρονη Ρωσία, αλλά οπωσδήποτε, βλέποντας τις διαθέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ, ο λαός μας συσπειρώνεται. Τον ρωσικό λαό δεν μπορείς να τον προσβάλλεις. Το μόνο που πετυχαίνει μια τέτοια πολιτική, είναι να ενισχύει τις κυβερνώσες ελίτ στη χώρα, και η άνοδος της δημοτικότητας του Πούτιν συνδέεται άμεσα με τις κυρώσεις. Ο λαός βλέπει ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν αντιστέκεται στην πίεση της Δύσης και γι’ αυτό στηρίζει τον ηγέτη του καθιστώντας τον πιο ισχυρό. Προηγουμένως, όταν η Δύση φορούσε το χαμόγελο και μιλούσε για συνεργασία, αυτό ήταν πιο επικίνδυνο. Δεν πρέπει να γίνεται κατά μέτωπο επίθεση στη Ρωσία, γιατί αυτό ενώνει το λαό και ενισχύει τη θέση των ηγετών της χώρας μας.
Κερδισμένοι μόνο οι Αμερικανοί
Γκεόργκι Οσταπκόβιτς, διευθυντής του Κέντρου Ερευνας Αγοράς, της Ανώτατης Οικονομικής Σχολής
Η Ευρώπη, δεδομένου ότι βρίσκεται σε κατάσταση μεγαλύτερης εξάρτησης από τη Ρωσία, θέλει να χαλαρώσει τις κυρώσεις απέναντι στη Μόσχα. Οι χώρες της ΕΕ φοβούνται πως τυχόν νέοι οικονομικοί περιορισμοί στους τομείς εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου, θα έχουν ως αποτέλεσμα να δοθεί το έναυσμα για καθυστερήσεις στην προμήθεια υδρογονανθράκων.
Αυτό δεν ισχύει για τις ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον δεν εξαρτάται από τις εισαγωγές ρωσικών προϊόντων, και η πολιτική του Λευκού Οίκου κινείται αποκλειστικά με γνώμωνα γεωπολιτικές σκοπιμότητες. Οι Αμερικανοί κτυπούν τους κλάδους εκείνους της ρωσικής οικονομίας, όπου το αποτέλεσμα είναι το πιο οδυνηρό. Πρώτα απ’ όλα το πετρέλαιο και φυσικό αέριο, και μετά τη ροή χρημάτων, προκειμένου να περιοριστεί η πιστοληπτική ικανότητα της Ρωσίας στη Δύση. Και φυσικά, ανακοινώνουν περιορισμούς στην προμήθεια εξοπλισμού για τη βιομηχανία. Κι’ αυτό διότι γνωρίζουν ότι και η αμυντική βιομηχανία και γενικότερα όλοι οι κλάδοι της στηρίζονται κατά 60% στον εισαγόμενο εξοπλισμό.
Υπάρχει, βέβαια, η ελπίδα ότι οι κυρώσεις θα αρθούν σε περίπτωση διευθέτησης της ουκρανικής κρίσης, όπως δήλωσε η Μέρκελ. Εγώ αμφιβάλω πολύ ότι η πολιτική κρίση στην Ουκρανία θα έχει ευτυχή κατάληξη. Για να περάσει η σύγκρουση στη φάση του «παγώματος» δεν θα απαιτηθούν μόνο ένας ή δύο γύροι διαπραγματεύσεων. Πόσο μάλλον, αφού και οι δυο πλευρές έχουν ήδη αρχίσει να παραβιάζουν τους όρους της ανακωχής.
Και μη χειρότερα
Αλεξέι Σκόπιν, επικεφαλής της Εδρας Περιφερειακής Πολιτικής και Οικονομικής Γεωγραφίας της Ανώτατης Οικονομικής Σχολής
Η συμπεριφορά της Ουάσιγκτον πλήττει αναμφίβολα τη Ρωσία και την ΕΕ. Γεγονός που βασικά ωφελεί την αμερικανική οικονομία. Για παράδειγμα, για τις ΗΠΑ εμφανίζεται μια νέα αγορά όπλων στην Ευρώπη και την Ουκρανία. Ως εκ τούτου θα εμφανιστούν νέες θέσεις εργασίας και θα βελτιωθούν οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης. Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας πλήττουν τις ρωσικές βιομηχανίες όπλων, αλλά και την αγορά διάθεσης πιστώσεων προς τη Μόσχα. Αυτό που λέμε, μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.
Ο πρώτος γύρος των κυρώσεων έδειξε το πόσο αντιπαραγωγικές είναι, τόσο για τη Ρωσία, όσο και για την ΕΕ. Μάλιστα, στη Ρωσία άπαντες φοβούνταν αύξηση των τιμών των γεωργικών προϊόντων κατά 15%. Ωστόσο, οι τιμές σε ορισμένα είδη αυξήθηκαν κατά 40%, γεγονός απολύτως απαράδεκτο. Στην Ευρώπη, από την άλλη, επλήγησαν σημαντικά ορισμένοι τομείς της γεωργίας. Ετσι, προκύπτει ότι και στη Ρωσία υποφέρουν οι καταναλωτές και στην Ευρώπη οι παραγωγοί. Γι’ αυτό, πριν θεσπιστούν νέες κυρώσεις θα πρέπει να υπολογιστούν πολύ προσεκτικά οι συνέπειες. Κρίνεται σκόπιμο η Μόσχα και οι Βρυξέλλες να δημιουργήσουν μια κοινή Επιτροπή για την επίλυση όλων των θεμάτων που άπτονται των γεωργικών προϊόντων, διότι ένα δεύτερο ή και τρίτο κύμα κυρώσεων θα επιφέρει κρισιμότατη ζημιά στις οικονομίες αμφοτέρων των πλευρών. Επιπλέον, οι περιορισμοί στη διαμετακόμιση μέσω της ρωσικής επικράτειας θα είναι καταστροφική για την Aeroflot.
