Δυστυχώς έγινε εκείνο που φοβόμασταν (και είχαμε αρκετές φορές αναφερθεί στα κείμενά μας, στη φιλόξενη αυτή εφημερίδα). Η προβοκάτσια της 17ης Σεπτεμβρίου του 2013 είχε ως σκοπό να πυροδοτήσει τις αρνητικές εξελίξεις στα «άκρα» του πολιτικού μας συστήματος και να οδηγήσει σε
έναν νέου τύπου εμφύλιο διχασμό, τον αστικό πόλεμο! Και ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι στην παρούσα φοβερά δύσκολη κατάσταση για την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με εθνική αυτοκτονία…
Βέβαια, το βασικό εδώ ερώτημα είναι ένα (εφόσον είναι αυτονόητο ότι ο κάθε λογικός άνθρωπος καταδικάζει χωρίς δεύτερη σκέψη τα «άκρα» και την πολιτική βία): ποιος είναι αυτός που οδήγησε τον ελληνικό λαό στα «άκρα» και στο απίστευτο σημείο να υμνεί δημόσια τον Χίτλερ και τον Παπαδόπουλο; Το παραπάνω ερώτημα είναι κεντρικής πράγματι σημασίας και το πολιτικάντικο σύστημα της χώρας μας φοβάται να το διατυπώσει… Και φοβάται για έναν και μοναδικό λόγο: διότι αυτοί που οδήγησαν τον λαό μας στα «άκρα» και στην εξύμνηση της βίας και των δικτατόρων δεν είναι παρά όλοι όσοι κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο από το 1974 και ύστερα! Δηλ. η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ…
Ύστερα από αυτό το αμείλικτο ερώτημα τίθενται μία σειρά άλλων (υπο)ερωτήσεων. Γιατί άραγε το 1974 οι πολιτικάντηδες δεν εγκατέστησαν στη χώρα μία σωστή δημοκρατία, με αξιοκρατία, με δικαιοσύνη και με κοινωνική γαλήνη; Γιατί επί σειρά δεκαετιών ανέχτηκαν το φαινόμενο της πολιτικής (κατά βάση αριστερής) τρομοκρατίας; Γιατί υπαναχώρησαν σε όλα απολύτως τα εθνικά μας θέματα (π.χ. Κύπρος, Μακεδονία, Αιγαίο κτλ.); Γιατί διόγκωσαν υπέρμετρα τον δημόσιο τομέα, σκοτώνοντας την ανάπτυξη της Ελλάδας και εκτινάσσοντας το δημόσιο χρέος της πατρίδας μας σε δυσθεώρητα ύψη; Τέλος, γιατί άραγε ανακυκλώνονται διαρκώς στο πολιτικό μας σύστημα τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα και (όταν αυτά εγκαταλείπουν λόγω γήρατος την πολιτική) στη θέση τους προωθούνται πάραυτα τα παιδιά τους;…
Είναι σαφές από τα παραπάνω ότι για τη σημερινή δραματική κατάσταση του ελληνισμού ευθύνονται αποκλειστικά και μόνο οι κυβερνώντες όλα αυτά τα χρόνια, δηλ. η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Πώς λοιπόν γίνεται σήμερα πάλι αυτοί οι ίδιοι (οι υπεύθυνοι του κακού!) να βρίσκονται στην «κυβέρνηση» του τόπου; Πρέπει έστω και την ύστατη ώρα, πριν τα πράγματα φτάσουν κάτω στον γκρεμό της αβύσσου, να διαισθανθούν τις τεράστιες όντως ευθύνες τους! Ας αναλάβει λοιπόν σήμερα ο ίδιος ο «πρωθυπουργός» Σαμαράς την πρωτοβουλία: να παραιτηθεί από τη θέση του και να ρίξει ο ίδιος την «κυβέρνησή» του!…
Στην εξουσία να έρθει κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Στρατού, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Εκκλησίας της Ελλάδος (των τριών δηλ. θεσμών που στηρίζεται λογικά κάθε σταθερή εξουσία), η οποία σε διάστημα έξι μηνών έως δύο ετών να αποκαθάρει το πολιτικό μας σύστημα από ό,τι το άχρηστο και να δώσει οριστικό τέλος στα «σενάρια» περί αστικού πολέμου μεταξύ των «άκρων»! Και μετά από όλα αυτά να προκηρύξει ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές, εγκαινιάζοντας έτσι ειρηνικά τη Νέα Εποχή για την πατρίδα μας!…
