Πόσο έχουν κοστίσει στην Ε.Ε. τα ερευνητικά προγράμματα για το μεταναστευτικό από το 2006 έως το 2013; Τουλάχιστον 225 εκατομμύρια ευρώ μοιράστηκαν όλα αυτά τα χρόνια σε 39 διαφορετικά projects με σκοπό τον έλεγχο των συνόρων της Ε.Ε.
Της Γεωργίας Λινάρδου
Σαφώς η Ευρώπη είναι διατεθειμένη να δαπανήσει όσα χρήματα χρειαστούν για να φυλάξει τα σύνορά της. Και καλά κάνει. Πράττει, όμως, σοφά και με βάση το καλό των Ευρωπαίων;
Όπως προκύπτει από επίσημες έρευνες -και από την πραγματικότητα- οι έως τώρα «επενδύσεις» της σε στρατιωτικού τύπου τεχνολογίες μέσω ιδιωτικών εταιρειών, όχι μόνον δεν απέδωσαν καρπούς, αλλά υπήρξαν καταστροφικές και σε ανθρωπιστικό επίπεδο.
Με την οικονομική κρίση να ταλανίζει το Νότο, πόσα παραπάνω χρήματα είναι διατεθειμένη να δώσει η Ε.Ε. (κυρίως σε ποιους και για ποιο λόγο) με δεδομένη την πρόβλεψη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ ότι αυτήν την περίοδο περίπου εξήντα εκατομμύρια ανθρώπων (!) αναζητούν ευρωπαϊκό «στέγαστρο»;
Μεσότιτλος: Φύγε’ συ, έλα ‘συ!
Είναι ενδιαφέρον το στοιχείο που κατέγραψαν διεθνείς ερευνητές ότι στην πρώτη Ομάδα Εργασίας για το Μεταναστευτικό που συνέστησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2003 απείχαν (όχι επειδή το ήθελαν) κορυφαίοι Διεθνείς Φορείς όπως ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης ή η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Αντιθέτως στην Ομάδα Εργασίας που συνεδρίασε μόλις δύο φορές συμμετείχε η βαριά βιομηχανία όπως η AIRBUS, η THALES, η SIEMENS, η SAAB κ.α.
Στέλεχος του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του (όχι τυχαία) αναφέρει: «Κοινή ομολογία όσων αντιπαλεύονται τη μεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε., ανάμεσά τους και εγώ, είναι πως ευνόησε τις εταιρείες οπλικών συστημάτων και τεχνολογίας, όχι όμως και τους μετανάστες».
Το μεταναστευτικό βγάζει «σίγουρα χρήματα» για τις ιδιωτικές εταιρείες. Επιδοτούνται από την Ε.Ε., και μετά το πέρας των εργασιών η αξιολόγηση για την αποδοτικότητα του έργου -σε πολλές από τις περιπτώσεις- είναι ανύπαρκτη. Αναφερόμαστε σε προηγμένα συστήματα ασφαλείας στις διασυνοριακές διαδρομές, στους συνοριακούς ελέγχους σε θαλάσσια και χερσαία σύνορα.
Ένα από αυτά τα προγράμματα, μάλιστα, έχει λάβει και την ονομασία Talos από το μυθικό γίγαντα φύλακα της Κρήτης, τον Τάλω. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα με ρομπότ χερσαίου συνοριακού ελέγχου κόστους 20 εκατομμυρίων ευρώ για το οποίο συνεργάστηκαν ακαδημαϊκοί και ιδιωτικές εταιρείες από Βέλγιο, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ισραήλ, Πολωνία, Ρουμανία, Ισπανία και Τουρκία.
Το αντίστοιχο για τα θαλάσσια σύνορα, ονομάζεται Uncoss και βασίστηκε στη συνεργασία Σουηδίας, Κροατίας, Σλοβακίας και Γαλλίας.
Επίσης ενδιαφέρον είναι ότι αυτά τα 225 εκατομμύρια ευρώ δεν τα μοιράστηκαν 39 εταιρείες, όσα δηλαδή και τα ερευνητικά προγράμματα, αλλά μόνον τρεις (μέσω αρκετών θυγατρικών): η Finmeccanica, η Thales και η Airbus.
H Finmeccanica είναι η βασική εξαγωγέας όπλων της Ιταλίας και υπεύθυνη για όλες τι εξαγωγές στρατιωτικών ελικοπτέρων από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η πελατεία της είναι… σημαντική: μη επανδρωμένα σκάφη στο Πακιστάν, οβιδοβόλα στη Νιγηρία, Ραντάρ στο Μπαγκλαντές κ.λπ. Να συμπληρώσουμε πως η εταιρεία αυτή βρίσκεται υπό διερεύνηση από τις ιταλικές δικαστικές αρχές για «μαύρα ταμεία» στην Ιταλία και αλλού…
H Thales είναι γαλλικών συμφερόντων εταιρεία ηλεκτρονικών συστημάτων με το 90% των υπαλλήλων της (στον Καναδά) να είναι ειδικευμένοι μετανάστες. Θεωρείται «γίγαντας» στον τομέα της. Η δε τελευταία παρουσίαση για το πώς ένα ολοκληρωμένο σύστημα μπορεί να αντικαταστήσει τους υπαλλήλους στο check in των αεροδρομίων (μόνο με ένα σκανάρισμα), συζητήθηκε πολύ.
Σε ότι αφορά την Airbus εδώ ίσως και να μη χρειάζονται συστάσεις, παρά μόνον για το σχετικά «νέο» της απόκτημα το Α400Μ το οποίο όπως διαφημίζει στην ιστοσελίδα της «θα είναι ένα ακόμη πιο ισχυρό πλεονέκτημα στην αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης…»
Η Frontex, το Eurosur και το Eurodac…
Από το 2004 αυτός ο οργανισμός της Ε.Ε., υπεύθυνος για την ασφάλεια των συνόρων έχει χρηματοδοτηθεί με περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ.
Το Πρόγραμμα Eurosur (online ανταλλαγή πληροφοριών στα σύνορα) κόστισε 200 εκατομμύρια ευρώ. Αξιολόγηση για το πόσο αποτελεσματικό είναι αυτό το πρόγραμμα, έχει γίνει;
Όπως και με το Eurodac, μία ευρωπαϊκή βάση δακτυλικών αποτυπωμάτων (συνεργάστηκαν γι’ αυτό Ισλανδία, Λιχτενστάιν, Νορβηγία και Ελβετία). Τι κάνει αυτό το πρόγραμμα; Ταυτοποιεί -υποτίθεται- αν αυτός που ζητά άσυλο, το δικαιούται κιόλας. Για την αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου προγράμματος υπάρχουν καταγεγραμμένες αρκετές καταγγελίες.
Οι φράχτες και πόσο στοιχίζουν
Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο φορέα, The Migrants Files: «Τα χρήματα για την αστυνόμευση και την ασφάλεια των συνόρων ρέουν τα τελευταία χρόνια. Η Ισπανία και η Ελλάδα έχουν επενδύσει πάνω από 70 εκατομμύρια ευρώ σε πλοία, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, εκτός δρόμου οχήματα και κάθε είδους εντυπωσιακό και έξυπνο εξοπλισμό για να κλείσουν τα σύνορά τους. Ταυτόχρονα υπάρχει πάντα η επιτήρηση, μια σταθερή πηγή εσόδων για τις επιλεγμένους προμηθευτές, που μπορεί να φτάνει μέχρι και στη χρήση δορυφόρων.
Η ανέγερση τειχών αποτελεί μια αναπτυσσόμενη βιομηχανία, με την Ισπανία, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία να έχουν επενδύσει σε αυτή. Η οικοδόμηση ενός φυσικού εμποδίου είναι μόνο η αρχή.
Η συντήρηση των ισπανικών τειχών της Θέουτα και Μελίγια κοστίζει περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο από το 2005 και μετά. Στη Θέουτα οι εργασίες κατασκευής έφτασαν τα 25 εκατομμύρια ευρώ μεταξύ του 2005 και του 2013 ενώ στη Μελίγια άγγιξαν τα 47 εκατομμύρια. Το κόστος συντήρησης του φράχτη στον Έβρο δεν είναι ακόμα συστηματικά καταγεγραμμένο».
Το μεταναστευτικό θα μας απασχολήσει πολύ τα επόμενα χρόνια. Το μόνο που μπορούμε να επιδείξουμε ως πολίτες είναι ο ανθρωπισμός μας. Όμως, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ανά πάσα στιγμή -γιατί τα δεδομένα αλλάζουν- τι παίζεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης…
