Kατ’ αρχάς δεν μπορεί να λέγεσαι ”πρωθυπουργός” και όταν θέλεις να εξαγγείλλεις κάποιο μέτρο να συμπληρώνεις ”αν συμφωνήσουν και οι δανειστές”, ή ”θα το συζητήσουμε με την τρόϊκα”!
Αυτομάτως υποβιβάζεσαι σε κοτζαμπάσης. Ξέρετε. Αυτοί οι ”έλληνες” που στην περίοδο της
τουρκοκρατίας έπαιζαν τον ρόλο του προύχοντα, του προεστού στις αυτοδιοικούμενες ελληνικές κοινότητες, κάτω βέβαια από την εξουσία του ντόπιου πασά.
Τις περισσότερες φορές, σχεδόν όλες, οι κοτζαμπάσηδες ήταν μισητοί στους έλληνες. Έπαιρναν το μέρος του πασά, εξασφαλίζοντας κάτι λίγα προνόμια για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Φρόντιζαν όμως να εξομαλύνουν τα πράγματα και να ηρεμούν τα πνεύματα των υπόδουλων, προκειμένου να μην διαταράσσεται το καθεστώς της δουλείας και να μην δημιουργούνται προβλήματα στο σουλτανάτο.
Ήταν επίσης αυτοί που με λύσσα αντιτάχθηκαν σε κάθε ιδέα και υπόνοια εξέγερσης, και επανάστασης των σκλάβων ελλήνων.
Πού και πού όμως και για λόγους ίδιου συμφέροντος κατάφερναν να αποσπάσουν απ’ τους πασάδες και κάποιες ευνοϊκές για τους δούλους ρυθμίσεις.
Στην δική μας όμως προκείμενη κατάσταση, όταν ακόμα και ως κοτζαμπάσης , δεν μπορείς να εκμαιεύσεις από την τρόϊκα έστω και μία μείωση ενός φόρου που αποδεδειγμένα έφερε λιγότερα έσοδα στα δημόσια ταμεία, και μείωσε την ανταγωνιστικότητά μας διεθνώς, τότε υποβιβάζεσαι ακόμα κι από κοτζαμπάσης!
Γίνεσαι γιουσουφάκι.
Ξέρετε. Τα ”μπάνικα” εκείνα αγοράκια, που μόνο σκοπό είχαν την διασκέδαση, και με τον χορό, το τραγούδι και τα ”τσαλίμια” τους την βελτίωση της διάθεσης ορισμένων ”μερακλήδων” αγάδων και πασάδων..
Βέβαια, στην δική μας και πάλι περίπτωση, το δικό μας γιουσουφάκι είναι λιγάκι ψηλοκρεμαστό, άχαρο και σιτεμένο.
Έχει όμως όλη την νοοτροπία και την διάθεση εξυπηρέτησης των σύγχρονων πασάδων και αγάδων αφεντικών του, όπως και κείνα τα παλιά αυθεντικά γιουσουφάκια.
Ένα απομένει στους σύγχρονους ραγιάδες:
Να στείλουν στον διάολο πασάδες και αγάδες, μαζί με το χαρέμι τους..
Από Ουδέν Σχόλιον Μέσω kostasxan
