Ο Πολύδωρας σήκωσε αρκετή σκόνη με τη δήλωσή του περί «Χρυσής Αυγής». Όμως σίγουρα δεν εκπροσωπούσε αποκλειστικά τον εαυτό του. Το επόμενο σωσίβιο της Δεξιάς είναι ο Μιχαλολιάκος. Όχι ότι το ΠΑΣΟΚ δε θα θέλει να βοηθήσει. Απλώς δε θα μπορεί. Ο Γιώργος Παπανδρέου δάγκωσε
το ΠΑΣΟΚ στο λαιμό κι ο Βενιζέλος του ρουφάει το αίμα.
Η κοινωνία γίνεται κάθε μέρα και πιο συντηρητική. Ακόμη και οι πάλαι ποτέ κεντροδεξιοί δεν ενοχλούνται από τον Βορίδη. Κι εφόσον δεν ενοχλούνται από τον Βορίδη, ποιος ο λόγος να ενοχληθούν από τον Μιχαλολιάκο; Το παν είναι η εξουσία και το ρουσφετάκι. Μπροστά σε αυτά τα δύο, όλα τα υπόλοιπα μοιάζουν με λεπτομέρειες που μπορούν να διευθετηθούν με καλή διάθεση.
Η Citibank ξεκίνησε το πρόγραμμα «3 άτοκες δόσεις για τις διακοπές σας όπου κι αν πάτε». Καλοκαιράκι, δεν είναι εποχή για να ζοριζόμαστε. Εφ’ όσον υπάρχει προϊόν που ουσιαστικά είναι διακοποδάνειο, σημαίνει ότι υπάρχουν και πελάτες που θα το αγοράσουν. Δεν είναι τρελές οι τράπεζες να βγάζουν προϊόντα χωρίς να έχουν κάνει έρευνες αγοράς. Οπότε, ευτυχία. Μη μας ζαλίζεις ρε φίλε με τον Πολύδωρα και τον Μιχαλολιάκο. Σωστό.
Την ησυχία μας θέλουμε, την τάξη και την ασφάλειά μας. Γιατί να μη γίνεται όλο και πιο συντηρητική η κοινωνία των Δεξιών όταν οι δήθεν υπερασπιστές της ελευθερίας έχουν μετατραπεί σε γκλαμουράτα στρατόπεδα με ηγεσίες που αναδεικνύονται μέσω star system; Ω ναι, διαθέτουμε αντι-ιεραρχικούς ριζοσπάστες ακτιβιστές που εύκολα τους μπερδεύεις με τους atenistas.
Το αβερωφικό «όποιο πρόβατο βγει από το μαντρί το τρώει ο λύκος» βρίσκει πλέον εφαρμογή εκεί που δεν το περιμένεις. Η Ιερά Εξέταση βρίσκεται σε κάθε στιγμή σου, μετράει τις λέξεις σου και σε προσδιορίζει κατά το πώς παπαγαλίζεις τα κείμενα των δικών της σοφών. Το ανατριχιαστικό είναι ότι κάποτε, τότε που δεν κυριαρχούσε το δήθεν σε αυτά τα μέρη, ο ίδιος χώρος γεννούσε αμέτρητα ανέκδοτα για πρακτικές της ΚΝΕ που τώρα ο ίδιος ακολουθεί.
Η κοινωνία γίνεται όλο και πιο συντηρητική. Κάποιο μέρος της το αντιλαμβάνεται και το κάνει συνειδητά, κάποιο άλλο μέρος της φασιστικοποιείται επιχειρηματολογώντας περί της ιδεολογικής του καθαρότητας και λοιπές αηδίες. «Όποιο πρόβατο βγει από το μαντρί το τρώει ο λύκος» και λοιπόν ας το φάει. Χίλιες φορές να το φάει, αλλά πρώτα θα έχει γουστάρει μια πανσέληνο δίχως να το ελέγχουν οι ομόμαντροι αν έκλασε στραβά, αν έμαθε απ’ έξω το ποιηματάκι που του ‘μαθαν να λέει, αν του ξέφυγε κάποια «απαγορευμένη λέξη» στον ύπνο του.
Η κοινωνία γίνεται όλο και πιο συντηρητική. Γέμισε στρατόπεδα, ειδικούς, κριτές, Μεγάλους Αδελφούς, Μικρούς Αδελφούς, πιέζουν, πιέζουν, πιέζουν, «ποιος είσαι;», «τι είσαι;», «με ποιον είσαι;», «τι πιστεύεις για την Αίγυπτο;», «ποια η θέση σου για την Τουρκία;», «με τον σουλτάνο είσαι ή με τον στρατηγό;», «διάλεξε!», «Πες! Πες! Πες! Μίλα!», ανάκριση, «καλός δικός μας, κακός δικός τους», «μη σκέφτεσαι, πες!», ε λοιπόν λέω ΑΝΤΕ ΜΑΜΗΘΕΙΤΕ!
Θέλω να σκεφτώ, τί μου αξίζει; Δε θέλω οι άλλοι να με προσδιορίζουν. Έξω από όλα τα μαντριά. Λύκος! Άσε δηλαδή, που και πρόβατο να μείνω, έξω από το μαντρί έχω πιθανότητες να μη με φάει κανείς, ενώ μέσα στο μαντρί θα με φάνε σίγουρα.
