Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
Με μεγάλη ευχαρίστηση διάβασα σήμερα το “Μανιφέστο των Ναυάρχων” με το οποίο προβεβλημένοι στρατιωτικοί παίρνουν θέση στα πράγματα. Θέση πατριωτική (πως θα μπορούσε να
είναι αλλιώς 😉 και ξεκάθαρα δημοκρατική.
Εκλαμβάνω το Μανιφέστο αυτό και σαν απάντηση στην πρόσφατη ανοιχτή επιστολή μου προς αυτούς και χαίρομαι αν έστω και στο ελάχιστο συνετέλεσα στην απόφασή τους να δράσουν ή να επιταχύνουν τη δράση τους.
Αυτή τη στιγμή που η τιμή της πατρίδας, βουτηγμένη στο βούρκο της κομματοκρατίας, έχει κατρακυλίσει στους υπονόμους της διεθνούς ανυποληψίας, η μάνα όλων μας, η Ελλάδα μας, έχει ανάγκη όλα τα παιδιά της και ιδιαιτέρως αυτά που τα σπούδασε και τα εκπαίδευσε για να την υπερασπίζονται στην πρώτη γραμμή.
Οι στρατιωτικοί, (απόστρατοι και εν ενεργεία), αποτελούν ένα ξεχωριστό μέρος της κοινωνίας μας και παίζουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στην πορεία του έθνους και της κοινωνίας, καθώς αποτελούν την εμπροσθοφυλακή απέναντι σε κάθε επιβουλευόμενο την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την ακεραιότητα εδαφών, υλικών και άϋλων κεκτημένων της επικράτειας (πολλές φορές με αίμα) και το μέλλον της χώρας.
Το πρωτοφανές “παρών” των στρατιωτικών στην παρούσα πολιτική συγκυρία, δέιχνει δύο τινα:
την σοβαρότητα της κατάστασης, που αναγκάζει την πλεόν “συντηρητική” κοινωνική ομάδα να σηκώσει σημαία αντίστασης και ανατροπής (του καθεστώτος πολιτικού συστήματος)
το ότι, τελικά, η κομματοκρατία δεν έχει κατορθώσει, ακόμη, να λοβοτομήσει την Ελληνική υπερηφάνεια κάθε ένστολου πολίτη. Σημειώνεται δε ότι, στο πεδίο του κοινωνικού γίγνεσθαι, δεν υπάρχουν απόστρατοι πολίτες. Είναι όλοι “εν ενεργεία”, μέχρι του θανάτου τους. Και όλοι υποκείμεθα στο αξίωμα: “Οι περιστάσεις δείχνουν το ανάστημα του ανδρός”. Οι στρατευόμενοι σήμερα (στον αγώνα ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ) “απόστρατοι”, δείχνουν ότι διαθέτουν δημοκρατικό/πατριωτικό ανάστημα.
Αυτές οι δύο διαπιστώσεις, αποδείχνουν ότι το καθεστώς έχει ξοφλήσει και παραμένει ακόμη στις καρέκλες, μόνο και μόνο λόγω της δύναμης της αδράνειας.
Είναι, καθαρά, θέμα χρόνου, να ξηλωθεί άπαξ και δια παντός, μαζί με όλη τη σαπίλα που κουβαλάει και στην οποία έχει βουτήξει όλη την κοινωνία.
Η αγωνιώσα κοινωνία, ακούει με εξαιρετικά μεγάλη χαρά το “παρών” των ένστολων παιδιών της δίπλα της, καθώς το έχει ανάγκη, τους συγχαίρει και θα τους προτάξει στον αντιστασιακό/απελευθερωτικό αγώνα της για τη δραπέτευση από τα εξευτελιστικά Μνημόνια και τους Μνημονιοφύλακες.
Το ραντεβού της Δημοκρατίας, στον Μαραθώνα, την Πρωτομαγιά, (www.2013marathon.org) αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερο και εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Τα πράγματα, όπως εξελίσσονται, από διάφορες κατευθύνσεις, δείχνουν ότι αυτή η Άνοιξη θα μυρίζει Ελλάδα …. και Δημοκρατία…..
