Είναι ανησυχητικά όσα συμβαίνουν γύρω από τον πολυδιαφημισμένο ενεργειακό αγωγό που θα μετέφερε το ισραηλινό και κυπριακό αέριο στην Ευρώπη μέσω της ελληνικής επικράτειας
Είναι ανησυχητικά όσα συμβαίνουν γύρω από τον πολυδιαφημισμένο ενεργειακό αγωγό που θα
μετέφερε το ισραηλινό και κυπριακό αέριο στην Ευρώπη μέσω της ελληνικής επικράτειας. Είναι μεγάλο το χρονικό διάστημα που άρχισαν (άρχισαν;) συζητήσεις επ’ αυτού, ώστε να μη υπάρχει ούτε κατ’ αρχήν συμφωνία.
Ανάλογη είναι και η περίπτωση της Κύπρου, όπου εκεί ο λόγος ήταν για κατασκευή τερματικού σταθμού υγροποίησης του αερίου, χωρίς μέχρι τώρα να έχουν προχωρήσει συζητήσεις επ’ αυτού. Η διαφορά από το ελλαδικό κράτος είναι ότι, ο Τύπος της Λευκωσίας ψέγει την κυπριακή κυβέρνηση, για το ότι δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν θα κατασκευασθεί ο τερματικός σταθμός ή όχι. Από την κυπριακή κυβέρνηση άραγε, εξαρτάται;
Φοβούμαι, όπως έγραψα και σε προ ημερών σημείωμα, ότι ακολουθείται παρελκυστική τακτική από τους Ισραηλινούς και τις εταιρίες Noble Energy και Delek, οι οποίες εκμεταλλεύονται τα κοιτάσματα αερίου του Ισραήλ. Κατ’ εκτίμηση, φαίνεται ότι οι δυο ενδεχόμενες λύσεις (τερματικός σταθμός και ελληνοϊσραηλινός αγωγός) αποτέλεσαν ένα εκβιαστικό προς την Τουρκία χαρτί, ώστε να αποδεχθεί τις ζητούμενες υποχωρήσεις, και να επαναπροσδιοριστούν οι τουρκοϊσραηλινές σχέσεις σε επίπεδο που να ικανοποιεί Ισραήλ και ΗΠΑ.
Δεν μπορώ να βρω άλλη εξήγηση, αφού πέρασαν άπρακτα τρία χρόνια, και -αν όλα συμβούν κατ’ ευχήν- σε τέσσερα χρόνια θα αρχίσει η εξόρυξη του αερίου. Το χρονικό διάστημα -για συζητήσεις και κατασκευή τερματικού ή αγωγού- είναι προφανές πως δεν επαρκεί.
Αυτά είναι που με οδηγούν σε σκέψεις ότι παραπλανηθήκαμε, όταν μάλιστα οι εκπρόσωποι των παραπάνω εταιριών αυτών θα συναντηθούν -σύμφωνα με την εφημερίδα Hurriyet- με εκπροσώπους των τεσσάρων μεγαλύτερων τουρκικών εταιριών ενέργειας, δηλαδή τις Zorlu Holding, Enka, Turcas Petrol AS και Calik Holding, με σκοπό της συνάντησης την διερεύνηση της δυνατότητας μεταφοράς του ισραηλινού αερίου στην Ε.Ε. μέσω ενός αγωγού από το Ισραήλ στην Τουρκία.
Η είδηση αυτή, έρχεται μία ημέρα μετά τη δήλωση του Κύπριου προέδρου, κ. Ν. Αναστασιάδη, ότι σε περίπτωση λύσης, η Τουρκία θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση στην προμήθεια και μεταφορά κυπριακού και ισραηλινού αερίου. Έτσι ίσως εξηγείται και η βιασύνη να λυθεί (να διαλυθεί, δηλαδή) το Κυπριακό, με πρωτεργάτη τον νυν πρόεδρο, για τις προθέσεις του οποίου ποτέ δεν αμφέβαλε ο υπογραφόμενος.
Ο αρκούντως ενημερωμένος στα τουρκικά κ. Σάββας Καλεντερίδης, σε σχετικό άρθρο του στην “Κυριακάτικη Δημοκρατία” γράφει μεταξύ άλλων, ότι οι πανίσχυροι επιχειρηματικοί όμιλοι Zorlu Holding, Enka Holding -με τους οποίους συνομιλούν οι εκπρόσωποι των εταιριών Noble Energy και Delek- ανήκουν στις οικογένειες Ζορλού και Τάρα, που είναι εξισλαμισμένοι Ισραηλίτες καταγόμενοι από την Θεσσαλονίκη και τα Σκόπια. Οι συνομιλίες δηλαδή γίνονται μεταξύ Ισραηλιτών, πιθανόν και στα εβραϊκά.
Αξίζει να μεταφέρω μια παράγραφο από το άρθρο του κ. Καλεντερίδη: «Αν το Κυπριακό λυθεί με τρόπο που πλήττει τα συμφέροντα του ελληνισμού και την ίδια ώρα ο αγωγός πάει κατά Τουρκία μεριά, τότε μιλάμε για τον ορισμό του φιάσκου, όσον αφορά την ελληνοϊσραηλινή συμμαχία».
Από ελληνικής πλευράς υπάρχει πλήρες σκότος για τα τεκταινόμενα. Από δε τον Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα, πληροφορηθήκαμε πως ούτε η Αίγυπτος ενέδωσε να σ τις δικές μας προτάσεις, όπερ σημαίνει πως τα πράγματα σχετικά με την ΑΟΖ του Καστελόριζου, μάλλον θα έχουν άσχημη κατάληξη.
Μήπως θα έπρεπε να ανατεθεί το ελληνικό ΥΠΕΞ σε κάποιον που να έχει τουλάχιστον τον χρόνο να ασχοληθεί μ’ αυτό, δεδομένου ότι ο κ. Βενιζέλος έχει πολύ φόρτο εργασίας στο κόμμα, ιδιαιτέρως εν όψει των εκλογών;
