Τεράστιο ενδιαφέρον για την ασύλληπτα υψηλή ανεργία στους νέους ανθρώπους δείχνουν τα κεντρικά δελτία ειδήσεων και οι δημοφιλείς δημοσιογράφοι γνώμης.
Από 60% – 70% είναι, κατά περιοχές, οι νέοι μέχρι 25 ετών που δεν εργάζονται στην Ελλάδα, γεγονός
που ανησυχεί ιδιαιτέρως τους διευθυντές ειδήσεων και τους ρεπόρτερ που αναζητούν τρόπους για να βρουν στα παιδιά δουλειά.
Τους τελευταίους μήνες κάνουν την εμφάνισή του ανά τακτά χρονικά διαστήματα ρεπορτάζ για τους τεμπέληδες νεαρούς, που προτιμούν να τα ξύνουν στις καφετέριες παρά να δουλεύουν στα χωράφια.
Αγανακτισμένοι παραγωγοί περιγράφουν την αγωνία τους μπροστά στην κάμερα για την ακαμάτα ελληνική νεολαία.
“Βάζω αγγελίες στο ίντερνετ για να έρθουν Έλληνες να μαζέψουν ροδάκινα, αλλά μόνο ξένοι πατάνε το πόδι τους και μόνο δυο τρεις συμπατριώτες μου που κάθονται για 3 μέρες παίρνουν 50 ευρώ και φεύγουν” λέει ένας νομοταγής Έλληνας ροδακινοπαραγωγός.
“Το τεράστιο αυτό πρόβλημα της νεανικής ανεργίας θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο αν σηκωνόμασταν όλοι από τις καρέκλες των καφετεριών και πιάναμε το τσαπί”, προτρέπει τους τηλεθεατές του ο ρεπόρτερ.
Σύμφωνα με τα λόγια του ροδακινοπαραγωγού και με μία απλή διαίρεση, διαπιστώνουμε ότι οι τρεις μέρες δουλειάς για 50 ευρώ αντιστοιχούν σε 16,666 ευρώ μεροκάματο ή 2,083 ευρώ την ώρα. Αν κι εφόσον τηρείται, φυσικά, το οκτάωρο.
Γι’ αυτά τα χρήματα μιλάμε. Μισθός που κανείς πτυχιούχος άνεργος δεν καταδέχεται, γιατί προτιμά να κάθεται και να τρώει το χαρτζιλίκι του πατέρα και της μάνας του που τον έχουν μετατρέψει σε έναν ανεύθυνο βουτυρομπεμπέ.
Οι μόνοι που θέλουν να δουλέψουν για 16,666 ευρώ μεροκάματο είναι οι μετανάστες, μιας και εκείνοι προέρχονται συνήθως από χώρες που ο μηνιαίος τους μισθός δεν ξεπερνά τα 35 ευρώ.
Η κατάσταση αυτή βολεύει πολλούς παραγωγούς οι οποίοι κλαίγονται στις τηλεοράσεις για την αδιαφορία των νέων Ελλήνων, αλλά όταν έρχεται η ώρα της πληρωμής φωνάζουν τους μπάτσους για να μαζέψουν τους μετανάστες χωρίς χαρτιά που έχουν για μήνες απλήρωτους στη δούλεψή τους.
Ενίοτε τούς πυροβολούν κιόλας.
Είναι πάρα πολύ ωραίο να βλέπεις τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια που χρωστάνε ένα σκασμό εκατομμύρια και συνεχίζουν να δανείζονται χωρίς σταματημό, να κουνάνε το δάχτυλο στους ανέργους που βλέπουν τα λεφτά για αεροδάνεια να καταλήγουν στις τσέπες εθνικών κατασκευαστών, πετρελαιάδων και εφοπλιστών.
Κανονικά, θα όφειλαν να αισθάνονται πάρα πολύ άσχημα που δεν καταδέχονται να μαζεύουν ροδάκινα και φράουλες για 2,083 ευρώ την ώρα, όταν μάλιστα οι τιμές έχουν πέσει τόσο πολύ που με αυτά τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν ενάμισι λίτρο νερό και μία ολόκληρη τυρόπιτα.
Όμως είπαμε. Το μεγάλο βήμα προς τα μπρος, σαν αυτό του Μάο ή των Κόκκινων Χμερ της Καμπότζης, θέλει θυσίες.
Των άλλων παιδιών.
Όχι των δικών μας.
(Δεκάδες νέοι και νέες αφήνουν τις μεγαλουπόλεις και νοικιάζουν σε πολύ χαμηλές τιμές χωράφια σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, προχωρώντας σε σύγχρονες καλλιέργειες με πολύ καλή απόδοση. Οι περισσότεροι εξ αυτών δηλώνουν κουρασμένοι, αλλά πέρα για πέρα ικανοποιημένοι από την ποιότητα της νέας τους ζωής. Γι’ αυτό λοιπόν συμβουλεύω όλους αυτούς που ψάχνουν για δούλους των δύο ευρώ την ώρα, να βάλουν τα ροδάκινα στον κ@λο τους να φτιάξουνε κομπόστα)
