”Δεν είμαι φαγώσιμος!”, δήλωσε ο υπουργός των Τραπεζιτών, σε άπταιστα πασοκικά ελληνικά..
Και θα μπορούσε να συμπληρώσει:
”Δεν είμαι για φτύσιμο!”,
”Δεν είμαι ο δολοφόνος των παιδιών με το μαγκάλι, επειδή δεν θέλω να θερμαίνουν οι πλούσιοι τις πισίνες τους!”,
”Δεν είμαι ξεπουλημένο τομάρι, γιατί προσπάθησα στη ”ζούλα” να περάσω τροποποίηση όπου ακυρώνονται πρόστιμα δισεκατομμυρίων ευρώ πετρελαϊκών εταιρειών!”,
”Δεν είμαι τοκογλύφος, που θα διπλασιάσω και θα τριπλασιάσω το πρόστιμο του κάθε κακομοίρη έλληνα που δεν θάχει να πληρώσει τα πλαστά χρέη που του χρεώνω για να μπορέσω του πάρω το σπίτι μεθαύριο!”,
”Δεν είμαι ο εκπρόσωπος της τρόϊκας στην Ελλάδα, ούτε ο αρεστός και δοτός των γερμανικών συμφερόντων, που με επέλεξαν και με επέβαλαν σαν υπουργό!”,
”Δεν είμαι, τέλος, αυτός που βρίσκεται πιό κοντά απ’ οποιονδήποτε άλλο στο Ειδικό Δικαστήριο, αφού δεν έχω ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ως εκλεγμένος εκπρόσωπος του λαού, και δεν έχω καμία βουλευτική ασυλία!”
”Τί είμαι όμως, και δεν το θυμάμαι;”
Να του υπενθυμίσουμε λοιπόν εμείς αυτό που ξεχνάει:
Ξεχνάει την corona civica, την ”αστική κορώνα” από ξύλο βελανιδιάς πάνω από την πόρτα του..
Την κορώνα αυτή που στην αρχαία Ρώμη συνήθως κρατούσε κάποιος πάνω από το κεφάλι ενός νικηφόρου στρατηγού κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής του Θριάμβου του,
..με την υποχρέωση να του επαναλαμβάνει κατ’ εξακολούθηση τη φράση:
”Memento mori”, δηλαδή..
* ”Θυμήσου, είσαι θνητός”..
