Ιερά Σύνοδος. Φωτογραφία: ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ / AFP Η παν ορθόδοξη Σύνοδος τελείωσε τα αποτελέσματα της θλιβερά
Στην Κρήτη τελείωσε η λεγόμενη Πανορθόδοξη Σύνοδος, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και την παρακολούθησαν 10 από τις 14 τοπικές εκκλησίες. Η Σύνοδος υπέγραψε έξι έγγραφα. Το πιο αμφιλεγόμενο από αυτά – είναι η στάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι στους μη-Ορθόδοξους – όπου έγιναν ελάχιστες τροποποιήσεις που δεν αλλάζουν τις αιρετικές ιδέες του.
Η Σύνοδος επιμένει στις δεσμευτικές αποφάσεις για όλες τις εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που λείπουν. Τα δύο τελευταία μηνύματα από την Σύνοδο επιβεβαίωσαν αυτό που ήταν ο φόβος από τους αντιπάλους της. Ανακήρυξε την πορεία για τον Οικουμενισμό και την επαναπροσέγγιση με τους ετεροδόξους, και επιπλέον, υπάρχει μια ομιλία για τη δημιουργία μιας μόνιμης υπέρτατης αρχής , οι αποφάσεις της οποίας θα είναι οι υψηλότερες Συνοδικές πάνω από όλες τις εκκλησίες.
Δύο Γενικές Επιστολές, που καταρτίζονται από την Κρητική Σύνοδο, με την πρώτη ματιά, μιλάνε για πολύ καλά πράγματα. Μιλούν για την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως προτεραιότητα, την ανάγκη να φέρουν ‘μαρτυρία της πίστης κοντά και μακριά’. Καταδικάζουν τη διαδικασία της εκκοσμίκευσης, καλώντας το στόχο της την αποξένωση του ατόμου από το Χριστό, και μαζί με αυτό την ευθύνη και τη σύγχρονη στάση απέναντι στον γάμο, επιμένοντας ότι ο γάμος είναι η άρρηκτη Ένωση των ανδρών και των γυναικών στην αγάπη ‘ ‘και δεν υφαίνουν αυτο-οριζόμενα φύλα , όπως γίνεται τώρα να πιστεύουν σε πολλά μέρη του κόσμου.
Αλλά κάτω από το πέπλο οι «πραγματικές» λέξεις κρύβονται σε διπλό πυθμένα. Υπάρχει ο φόβος και οι αντίπαλοι της Συνόδου, μοναχοί από το Άγιο Όρος , ονομάζονται «πονηροί» και «αιρετικοί » καθώς και τα έγγραφα μιας σειράς επισκόπων και λαϊκών των τοπικών εκκλησιών. Τελευταία φτάσαμε στο σημείο ώστε σε μία από τις ημέρες της Συνόδου βρισκόταν ένα πανό μπροστά από το κτίριο των συνεδριάσεων [1] και αποκαλούσε τον Βαρθολομαίου “προδότη της πίστεως». Το τελικό μήνυμα διακηρύσσει την οικουμενική προσέγγιση με τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες. Στην περίπτωση αυτή, η λέξη «Οικουμενισμός» στο κείμενο πονηρά λείπει, αντικαταστάθηκε από μια πιο ουδέτερη διατύπωση «διαθρησκευτικός διάλογος”. Αλλά στην παράγραφο σχετικά με αυτό το «διάλογο», η πρώτη γραμμή λέει ανοιχτά: “Η εκκλησία μας … αποδίδει μεγάλη σημασία στο διάλογο, κυρίως με μη-ορθόδοξους Χριστιανούς”. ‘Η διαφωνία με τον « διάλογο »είναι φονταμενταλισμός, ή« η οδυνηρή έκφραση της θρησκευτικότητας ».
Το μήνυμα έχει ως εξής: Το Πανορθόδοξο συμβούλιο θα πρέπει να γίνει ένα μόνιμο σώμα και να συνεδριάζει μία φορά κάθε λίγα χρόνια. Και η Κωνσταντινούπολη συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι οι αποφάσεις ενός τέτοιου οργάνου θα είναι υψηλότερα από ό, τι οι τοπικές λύσεις και τοπικές εκκλησίες και θα είναι δεσμευτικές για όλους. Η εμφάνιση αυτών των δομών δείχνει ότι φοβoύνται τους υπέρμαχους της εκκλησίας μας, που πιστεύουν ότι το σώμα αυτό είναι ένα σημάδι της προώθησης της παγκοσμιοποίησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προάγγελος της «παράδοσης» της στο Βατικανό.
Έγιναν μικρές τροποποιήσεις, σκοπός των οποίων ήταν να αποσπάσουν την προσοχή των πιστών , αλλά δεν καθορίζουν την ουσία, κάνοντας πιο αμφιλεγόμενο το έγγραφο — “στη Σχέση της Ορθόδοξης εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο”. Στην 6η παράγραφο του εγγράφου στην αρχική του μορφή αναφέρεται σχετικά με την αναγνώριση της ιστορικής ύπαρξης άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και δογμάτων.
Το στοιχείο αυτό προκάλεσε μια αναταραχή και κριτική εκ μέρους ιεραρχών και εναντίον μίλησαν οι εκκλησίες της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Κύπρου και της εκκλησίας της Ρωσίας . Η γεωργιανή εκκλησία απέρριψε το έγγραφο με την απόφαση της Συνόδου, ενώ το άγιον Όρος με την απόφαση της ιεράς κινότητας (δηλαδή τους αντιπροσώπους των 20 μοναστηριών ) κάλεσε διορθώσουν αυτό το κείμενο[2].
Τη βελτίωση της θέσης των αιρετικών κοινοτήτων, καλώντας τες εκκλησίες, έτσι στην πραγματικότητα τις αναγνωρίζουν ως Εκκλησίες και παραπλανούν τα μυαλά των Ορθοδόξων συμπεραίνουν οι πατέρες του Αγίου Όρους.
Ως αποτέλεσμα η παράγραφος άλλαξε. Τώρα στην τελική του μορφή Ορθόδοξη εκκλησία δεν αναγνωρίζει “την ιστορική ύπαρξη των άλλων χριστιανικών Εκκλησιών”, και το “ιστορικό όνομα … ετερόδοξων χριστιανικών εκκλησιών και δογμάτων” Δηλαδή και πάλι με αυτούς που αποκαλούν τις εκκλησίες τους αυτόνομες δεν μπορούν να συμφωνούν- αυτή είναι η λογική του εγγράφου.
Αλλά η διατύπωση σχετικά με την «αναζήτηση για της χαμένης ενότητας των Χριστιανών» αποφασίστηκε να μην την αλλάξουν. Αν και οι επικριτές του εγγράφου περισσότερο από μία φορά τόνισαν : ότι είναι απαραίτητο να προστεθούν οι λέξεις ότι η ενότητα όπως την έγραψαν οι Άγιοι Πατέρες στα κείμενα , είναι δυνατή μόνο με τη μετάνοια των αιρετικών. Εκεί είχαν μείνει χωρίς αλλαγές επίσης στις βασικές παραγράφους σχετικά με την συμμετοχή στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των εκκλησιών. Και σήμερα «ένα από τα βασικά όργανα της Οικουμενικής Κίνησης» [3], είναι η οργάνωση των προτεσταντικών επισκόπων -οι οποίοι χωρίς αμφιβολία είναι ομοφυλόφιλοι και κυριαρχούν πάνω από το Ορθόδοξο Επισκοπείο.
Ο Οικουμενισμός – το κίνημα για την ενότητα των χριστιανικών εκκλησιών. Οι Οικουμενιστές πιστεύουν ότι από τη στιγμή η ενοποιημένη εκκλησία ήταν χωρισμένη σε κλάδους, και τώρα πρέπει να ενωθεί. Σύμφωνα με αυτούς, κάθε χριστιανικό δόγμα μεταφέρει το φως της αλήθειας. Έμμεσα, η αίρεση του Οικουμενισμού, αν και δεν έκαναν την χρήση αυτής της λέξης , έχει καταδικαστεί από τους αποστόλους.
Έτσι, ο απόστολος Παύλος στην επιστολή προς τον Τίτο: «αιρετικός μετά την πρώτη και δεύτερη νουθεσία απορρίπτεται.’ Και στον 45ο κανόνα των Αποστόλων γίνεται λόγος για την αφορισμό του επισκόπου, αν θα προσευχηθεί μαζί με τους αιρετικούς, και η έκρηξη του ηφαιστείου της αξιοπρέπειας, αν επιτρέπει αιρετικούς να ενεργούν ως υπηρέτες της Εκκλησίας. ‘Είμαστε χωρισμένοι μακριά από τους ίδιους τους Λατίνους για κανέναν άλλο λόγο αλλά για το γεγονός ότι είναι αιρετικοί. Ως εκ τούτου, είναι λάθος να συνδεθούμε μαζί τους », – έγραψε στο XV αιώνα, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός.
Και σήμερα οι Άγιοι Πατέρες, στους οποίους το λεξιλόγιο υπάρχει ο όρος « οικουμενισμός», το συζητούν έτσι. «Ο οικουμενισμός είναι η κοινή ονομασία για όλους τους τύπους των ψευτοχριστανών και ψευδο εκκλησιών όλης της Δυτικής Ευρώπης. Είναι η ουσία όλης της ανθρωπότητας με το παπισμό. Και όλα αυτά είναι το κοινό όνομα του Ευαγγελίου: ΑΙΡΕΣΗ, γιατί σε όλη την ιστορία των διαφορετικών αιρέσεων δεν θεωρούν τίποτα σημαντικό ή παραμορφώνουν τα ατομικά χαρακτηριστικά του Χριστού, «δήλωσε ο Justin (Πόποβιτς), Σέρβος Αγίου του εικοστού αιώνα.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η απόφαση της Συνόδου είναι αντίθετη με την παράδοση και την παράδοση της εκκλησίας αποδεχόμενη την αίρεση του Οικομενισμού που εναντίον της
πολέμησαν οι Άγιοι Πατέρες.
Ο πρόεδρος της Συνόδου ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος από τους κανόνες δεν είναι πατριάρχης. Αυτό πριν από την έναρξη της Συνόδου επεσήμανε ο σεβασμιώτατος γέροντας Γαβριήλ Карейский, ένας από τα πιο φημισμένους Αθωνίτες της εποχής μας.
«Ο Πατριάρχη μας, σύμφωνα με τους κανόνες των Αγίων Αποστόλων, ήδη αφορίστηκε και καθαιρέθηκε από την κατάταξή του, επειδή έχει δύο φορές κάλεσε τον πάπα την ημέρα της γιορτής, να πάει στην εκκλησία, να πουν την προσευχή« Πάτερ ημών … »και να ευλογήσουν τους ανθρώπους … Δυνητικά, αφορίστηκε και αποβλήθηκε, και η Σύνοδος που συγκάλεσε είναι παράνομη », – έγραψε σε μια ανοικτή επιστολή ο Gabriel [4]. Την ίδια στιγμή η Σύνοδος από την οποία έλειπαν τέσσερις τοπικές εκκλησίες (συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης σε πιστών της Ρωσικής ορθόδοξης εκκλησίας, συνεχίζει να αποκαλεί τον εαυτό της πανορθόδοξη και επιβάλλει τις αποφάσεις της με όσους διαφωνούν.
Η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την επόμενη συνεδρίαση θα εκφράσει τη στάση της προς τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης . Σχετικά με αυτό στο RIA Novosti ανέφερε ο πρωθιερέας Νικολάι Balashov, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος για τις εξωτερικές σχέσεις Εκκλησίας [5]. Ωστόσο, ο Ορθόδοξος/society/itogi-vsepravoslavnogo-sobora-26808.htm κόσμος δεν χρειάζεται μια συνεδρίαση της Συνόδου για να κατανοήσει ότι η απόφαση της συνόδου στην Κρήτης δεν είναι έγκυρη και δεν μπορεί να γίνει δεκτή, παρά την πονηριά των οικουμενιστών της Κωνσταντινούπολης.
αναφορές ↑ στάθηκε ένα πανό μπροστά από το κτίριο συνεδρίες
(http://rusplt.ru/society/pravoslavnyie-krita-piketiruyut-sobor-26606.html) ↑ απόφαση Όρος του Αγίου Kinot (δηλαδή οι εκπρόσωποι όλων των 20 μοναστηριών) καλείται να διορθώσει αυτό το γράμμα
(http://rusplt.ru/society/afon-vsepravoslavnyiy-sobor-25655.html) ↑ ονομάζεται «ένα από τα κύρια όργανα της οικουμενικής κίνησης»
(http://rusplt.ru/society/vsemirnyiy-sovet-tserkvey-pravoslavie-25575.html) ↑ έγραψε μια ανοιχτή επιστολή προς τον Gabriel
(http://rusplt.ru/society/vsepravoslavnyiy-sobor-25850.html) ↑ tdela για τις Εξωτερικές Σχέσεις Εκκλησίας
(http://rusplt.ru/society/rpts-vsepravoslavnyiy-sobor-molchanie-26688.html)
