Σοβαρότατο πλήγμα στον τουρισμό το «περίεργος» ξαφνικός θάνατος της ΕΡΤ από την τρικομματικής Κυβέρνησης στην αρχή της καλοκαιρινής περιόδου. Τυχαίο; Μάλλον όχι!
Εύκολα συνάγει κανείς, ότι από την διαφαινόμενη ένταση θα έχουμε ακυρώσεις αφίξεων τουριστών
και μάλιστα σε ευρεία κλίμακα.
Την ίδια ακριβώς «συνταγή» ακλούθησαν και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις.
Θυμίζω ότι πέρυσι είχαμε εκλογές με ένταση. Τα προηγούμενα χρόνια ανά έτος, πάντα κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου, είχαμε κινητοποιήσεις των ιδιοκτητών ταξί, φορτηγών, λιμενεργατών και φυσικά το μεσοπρόθεσμο.
Η σύμπτωση αποκλείεται αφού επαναλαμβάνονται “περίεργες’ κυβερνητικές αποφάσεις που προκαλούν ένταση την τουριστική περίοδο! Τούτο οδηγεί στο ερώτημα αν και με ποιο κέντρο συνδέονται αυτές οι αποφάσεις.
Εφέτος, μετά την αποτυχία πρόκλησης έντασης με την επιστράτευση των καθηγητών, λόγω της «χλιαρής» στάσης που ακολούθησαν ΓΕΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, προφανώς υπήρχε εναλλακτικό σχέδιο: αυτό της ΕΡΤ.
Φαίνεται ότι ακολουθείται μία συγκεκριμένη γραμμή απώλειας εσόδων από τον κλάδο του Τουρισμού, τόσο από την Κυβέρνηση ΓΑΠ, όσο και από τις Κυβερνήσεις Παπαδήμου, Βενιζέλου ως αντιπροέδρου και Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη.
Ποια σχολή παρακολουθούν; Και ποιος είναι ο “δάσκαλος”
Ειδικά για το τρέχον έτος τα έσοδα από τον Τουρισμό είναι τα μόνα που μπορούν να δώσουν πνοή ζωής τόσο στην αγορά αλλά κυρίως στα Ασφαλιστικά Ταμεία, τα οποία απειλούνται εντός του Σεπτεμβρίου με κατάρρευση ή με την επιβολή νέων μέτρων (πρώτα ο ΟΑΕΕ)
Το βέβαιο είναι ότι η χώρα οδηγείται μεθοδικά σε κατάρρευση!
Και ποια θα είναι τελικά η αντίσταση της αντιπολίτευσης τόσο σε επίπεδο αρχηγών όσο και σε επίπεδο βουλευτών;
Είτε γνωρίσουν, είτε το υποψιάζονται και στρουθοκαμηλίζουν βολεμένοι στο πολυτελές περιβάλλον που τους εξασφαλίζει η παραμονή στο βουλευτικό αξίωμα, είτε τέλος κάποιοι δεν διαθέτουν την απαραίτητη νοημοσύνη για να το αντιληφθούν.
Η ελάχιστη ενδεδειγμένη αντίδραση για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα κατάλυσης της Δημοκρατίας –αν τελικά δεν δείξουν την αναμενόμενη Δημοκρατική ευαισθησία οι «αριστεροί» της συγκυβέρνησης – είναι η παραίτηση σύσσωμης της αντιπολίτευσης.
Σε αντίθετη περίπτωση, θα προβάλλει ανάγλυφα μια συμφεροντολογική λογική των βουλευτών οι οποίοι θυσιάζουν κάθε έννοια Δημοκρατίας προκειμένου να κρατηθούν στις θέσεις τους.
Τέλος είναι βέβαιο ότι μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας είναι πάρα πολλοί οι έχοντες αρτιότερη εκπαίδευση και υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από τους Κυβερνώντες και που οι οποίοι συμφωνούν ότι το «πρόγραμμα» όχι μόνον δεν βγαίνει αλλά αντίθετα βιάζει την χώρα και τους πολίτες.
Ι. Δέμος
