Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει παρά την ύπαρξη αφρόνων μεταξύ των πολιτών του. Μπορεί να επιζήσει ακόμη και παρά την ύπαρξη υπερφιλόδοξων στο έδαφός του.
Αλλά ένα έθνος δεν μπορεί να επιζήσει όταν συντελείται προδοσία στο εσωτερικό του.
Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο απειλητικός, αφού είναι αναγνωρίσιμος και κρατάει στα χέρια τη σημαία του, χωρίς να την κρύβει.
Αντίθετα, ο προδότης κινείται ελεύθερα ανάμεσα σε όλους όσους βρίσκονται εντός των τειχών.
Οι ύπουλοι ψίθυροί του ακούγονται σαν θρόισμα φύλλων που σκορπά ο άνεμος από τα ταπεινά σοκάκια μέχρι τις αίθουσες των κυβερνητικών κτιρίων.
Ο προδότης δεν μοιάζει με προδότης.
Μιλάει με γλώσσα οικεία προς τα θύματά του.
“Ενδύεται” την έκφραση του προσώπου τους και αναπαράγει τα επιχειρήματά τους.
Εκμεταλλεύεται ό,τι μικροπρεπές φωλιάζει βαθιά στην ψυχή όλων των ανθρώπων.
Διαβρώνει σε σημείο αποσύνθεσης την ψυχή ενός έθνους.
Εργάζεται μυστικά και μέσα στην ανωνυμία, στα σκοτεινά, για να υπονομεύσει τα θεμέλια της πολιτείας του, κάνοντας τους στυλοβάτες της να τρίζουν.
Μολύνει το πολιτικό σώμα της χώρας του, έτσι ώστε να του αφαιρέσει τη δυνατότητα κάθε μορφής αντίστασης.
Από έναν δολοφόνο έχει λιγότερα να φοβάται κανείς.
Ο προδότης είναι η αληθινή μάστιγα“.
ΜΑΡΚΟΣ ΤΟΥΛΙΟΣ ΚΙΚΕΡΩΝΑΣ,
(διαβλέποντας τον εμφύλιο που προκάλεσε η τριανδρία στη Ρώμη).
ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ…
