© AFP 2018 / Saul Loeb Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στο Οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου. Φωτογραφία αρχείου
Ιρίνα Αλκνίς, για το RIA Novosti
Ενώ οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί αξιωματούχοι – όχι και πολύ – δίνουν τις κατάλληλες παρατηρήσεις σχετικά με την κατάσταση και τις αντίστοιχες θέσεις τους σε σχέση με την αποκαλούμενη “Έκθεση του Κρεμλίνου” που δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, ένα θέμα παραμένει σε μεγάλο βαθμό έξω από τα όρια της προσοχής των εμπειρογνωμόνων
Όλη αυτή η ιστορία δείχνει πώς και γιατί τα κράτη χάνουν το καθεστώς τους ως η μόνη παγκόσμια υπερδύναμη. Και αυτό είναι ενδιαφέρον όχι λιγότερο (ίσως και περισσότερο) από την αντίδραση του Ρωσικού πολιτικού συστήματος σε μια νέα πρόκληση.
Πρέπει να αναγνωριστεί ότι το σχέδιο της “έκθεσης του Κρεμλίνου” της Ουάσινγκτον ήταν αρχικά απόλυτα λογικό και θεώρησε ότι έχει πολλές δυνατότητες όσον αφορά την αποτελεσματικότητα: να περιγράψει τον κύκλο των μελών της ρωσικής ελίτ, η οποία μπορεί να επιβληθεί με βάση την αρχή της εξωεδαφικότητας. Δεδομένου ότι τα τελευταία χρόνια, οι απαγωγές Ρώσων από τους Αμερικανούς με τη μορφή “κράτησης σχεδόν οπουδήποτε στον κόσμο και μεταφοράς στις ΗΠΑ και στη συνέχεια μακρά περίοδος κράτησης” έχουν γίνει συνηθισμένες, όπου η απειλή εφαρμογής τέτοιων μεθόδων στις μετοχές και τα περιουσιακά στοιχεία φαίνονται ακόμη πιο εντυπωσιακές.
Οι φήμες και οι εσωτερικές δημοσιεύσεις στον Τύπο τους τελευταίους έξι μήνες έχουν δείξει ότι πολλοί μεγάλοι Ρώσοι επιχειρηματίες καλύπτουν τα κατώφλια της Ουάσινγκτον σε μια προσπάθεια να ανακαλύψουν εάν τα ονόματά τους βρίσκονται στη λίστα και τι πρέπει να γίνει για να αποφευχθεί η είσοδος. Επιπλέον, ορισμένα αρκετά τυπικά βήματα των μεμονωμένων επιχειρηματικών δομών θεωρήθηκαν ως μια προσπάθεια να αποφύγουν την δαμόκλειο σπάθη.
Αυτό ήταν, για παράδειγμα, η πρόσφατη ανακοίνωση της Alfa-Bank[1] σχετικά με τον τερματισμό της εξυπηρέτησης των επιχειρήσεων του ρωσικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος λόγω κυρώσεων, αν και η τράπεζα δεν τους εξυπηρετούσε[2] επειδή δεν είχε την άδεια να το πράξει.
Και τώρα δημοσιεύθηκε τελικά η “έκθεση του Κρεμλίνου” και σε ένα σημαντικό μέρος των εμπειρογνωμόνων προκάλεσε σχεδόν σύγχυση. Πρώτον, λόγω του συνολικού και ογκώδους (συνολικά 210 ονόματα), έγινε πραγματικά ένας συνδυασμός του καταλόγου των κρατικών δομών και της ρωσικής λίστας του Forbes. Δεύτερον, είναι απλά απρόσεκτα φτιαγμένος. Πήρε μερικούς ανθρώπους που γενικά δεν έχουν καθόλου θέση εκεί και ταυτόχρονα ο κατάλογος ξεχνά ή αγνοεί τους προφανείς υποψήφιους.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αμέλειας – περιλαμβάνεται στον κατάλογο ως επικεφαλής της «Rossettej » Oleg Budargin, ο οποίος παραιτήθηκε τον περασμένο χρόνο, παρά το γεγονός ότι ο σημερινός επικεφαλής της εταιρείας Paul Livinsky στην λίστα, δεν υπάρχει. Και τρίτον, ο κατάλογος, στην πραγματικότητα, αποδείχθηκε ότι δεν είναι τίποτα, καθώς το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ τόνισε ότι η ίδια η έκθεση “Κρεμλίνου” δεν έχει συνέπειες[3] για τους παρόντες.
Φυσικά, όλα αυτά μπορούν επίσης να ερμηνευθούν με αρνητική έννοια:
-η ευρεία κάλυψη σημαίνει ότι η πίεση της ρωσικής ελίτ θα προχωρήσει σε όλο το μέτωπο και αδιακρίτως σε συγκεκριμένα άτομα?
-Όλα τα σφάλματα και τα ελαττώματα θα διορθωθούν στο μέλλον, και μπορεί να επεκταθεί ο κατάλογος ανά πάσα στιγμή?
– Κάνοντας την λίστα είναι μόνο το πρώτο βήμα πριν από τα συγκεκριμένα και επώδυνα χτυπήματα σε εκείνους τους ανθρώπους που υπάρχουν εκεί;
– και τα λοιπά.
Πράγματι, μια τέτοια μια άποψη έχει ορισμένους λόγους.
Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι στον τομέα των μέσων ενημέρωσης κυριαρχεί μια διαφορετική άποψη. Συγκεκριμένα: η δημοσιευμένη “έκθεση του Κρεμλίνου” είναι απλώς μια σημείωση από τη διοίκηση του Trump και δεν θα έχει σοβαρές συνέπειες για τη Ρωσία και τις ελίτ της. Οι αγορές αντέδρασαν πολύ αργά στη δημοσίευση της λίστας, οι εμπειρογνώμονες δεν περιμένουν[4] κανένα κλονισμό. Ο οργανισμός αξιολόγησης Moody’s πιστεύει ότι η ρωσική οικονομία είναι σε θέση να αντιμετωπίσει νέες κυρώσεις και η αξιολόγηση της Ρωσίας μπορεί να αναβαθμιστεί[5]. Στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, έχουν αναστατωθεί[6] και σπεύδουν για τη βλακεία που έγινε η δημοσίευση. Ο πρώην Αμερικανός πρεσβευτής στη Ρωσία Μάικλ Μακφάλ [7]την χαρακτήρισε «γελοία ευρεία και χωρίς νόημα».
Σε αυτήν την αδιαφορία των ενεργειών των Αμερικανικών αρχών, υπάρχει ένα πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα γι ‘αυτούς απ’ ό, τι η απλή αντιπαράθεση με τη Μόσχα.
Για τη Ρωσία, τις αρχές και τις ελίτ της, η κατάσταση είναι πολύ απλή. Υπάρχει κατανόηση ότι η αντιπαράθεση με τη Δύση – και ειδικότερα με τις ΗΠΑ – θα συνεχιστεί, η πίεση στη χώρα και οι περιορισμοί των κυρώσεων θα ενταθούν. Υπό αυτή την έννοια, η δημοσιευμένη “έκθεση Κρεμλίνου” δίνει την ευκαιρία να αναπνέουν πιο εύκολα, δεδομένου ότι παρέχει μια άλλη ανάπαυλα, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω υποκατάσταση των εισαγωγών, επιστροφή κεφαλαίου στη χώρα και ούτω καθεξής.
Αλλά για τον κόσμο, ο συνδυασμός με την «έκθεση του Κρεμλίνου» δείχνει ότι τα εσωτερικά προβλήματα των ΗΠΑ επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο την εξωτερική τους πολιτική.
Ο δημοσιευμένος κατάλογος έγινε μέρος του νόμου τον οποίο το καλοκαίρι ψήφισε το αμερικανικό κογκρέσο, παρά την αντίσταση [8], του Trump καθώς επίσης και επειδή εισέβαλε στις προεδρικές εξουσίες. Ως αποτέλεσμα, ο Λευκός Οίκος έχει εκπληρώσει τις απαιτήσεις του νόμου, αλλά το έχει κάνει έτσι ώστε να έχει προκαλέσει κατηγορίες σχεδόν σαν να έκανε δολιοφθορά.
Και δεν είναι τόσο σημαντικό ότι η διοίκηση του Trump καθοδηγείται από την επιθυμία να θέσει αλαζονικό Κογκρέσου στη θέση του ή να έχουν το δικό τους όραμα για Ρωσο – Αμερικανικές σχέσεις, που, σύμφωνα με τον Αμερικανό Πρόεδρο, είναι επιζήμιες γιατί επιδεινώνουν την επιθετική Ρωσοφοβία. Σε αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα είναι σημαντικό.
Και είναι έτσι που στα μάτια όλου του κόσμου στην Ουάσινγκτον, το δεξί χέρι να μην γνωρίζει απλά τι κάνει το αριστερό χέρι, θα ήταν μισό κακό. Όλα είναι πολύ χειρότερα: και τα δύο χέρια αγωνίζονται τόσο εντατικά μεταξύ τους να προκαλέσουν άμεση ζημιά στη χώρα τους στη διεθνή σκηνή – από τις απώλειες εικόνας σε εντελώς συγκεκριμένες αποτυχίες εξωτερικής πολιτικής, είτε στη Μέση Ανατολή, στην Κορεατική Χερσόνησο ή στην πολιτική έναντι της Ρωσίας.
References ↑ заявление
( https://ria.ru/economy/20180103/1512121848.html ) ↑ не обслуживал
( https://ria.ru/defense_safety/20180105/1512155785.html ) ↑ не несет никаких последствий
( https://ria.ru/world/20180130/1513573837.html ) ↑ не ждут
( https://ria.ru/economy/20180130/1513590120.html ) ↑ повышен
( https://ru.reuters.com/article/businessNews/idRUKBN1FJ18P-ORUBS ) ↑ рвут и мечут
( https://ria.ru/world/20180130/1513568976.html ) ↑ назвал
( https://twitter.com/McFaul/status/958257749653037056 ) ↑ сопротивление
( https://ria.ru/world/20170802/1499636432.html )
https://ria.ru/
