Με αφορμή την επίθεση καθεστωτικής εφημερίδας στον Πατριωτικό και Ελληνορθόδοξο χώρο του διαδικτύου όσον αφορά την αξιοπιστία των ειδήσεων.
Η αξιοπιστία των Ελληνορθόδοξων ιστολογίων δεν μπορεί να στηρίζεται στο αν θα αναδημοσιευθούν κάποιες φορές και λάθος ειδήσεις. Είναι δεδομένο ότι το λάθος στην δημοσιογραφία θα συμβεί. Ο μόνος που δεν κάνει λάθος είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα. Όλα τα ιστολόγια λάθη κάναμε και θα κάνουμε ξανά, όπως λάθη (εσκεμμένα όμως) κάνουν και τα βοθροκάναλα και οι παλιοφυλλάδες. Φυσικά λάθος από λάθος διαφέρει. Tο λάθος ενός Ελληνορθόδοξου blogger, που αγωνίζεται ρισκάροντας την δουλειά του και ανάλογα τις περιπτώσεις και την ζωή του (βλέπε Σωκράτης Γκόλιας), διαφέρει από τα εσκεμμένα ψέματα που συναντάμε στον καθεστωτικό νεοεποχίτικο τύπο, ο οποίος έχει το θράσος να αυτοπροσδιορίζεται και ως αυθεντία στην είδηση. Οι νεοεποχίτικες αυτές αυθεντίες πότε ζήτησαν συγνώμη για τις κατασκευασμένες δημοσκοπήσεις που μας πλασάρουν; Πότε οι δημοσιογράφοι και τα αφεντικά τους, οι καναλάρχες, ζήτησαν συγνώμη για τις ειδήσεις που αποσιώπησαν και απέκρυψαν; Επανόρθωσαν για τα κατασκευασμένα σκάνδαλα, τύπου Βατοπαιδίου, τα οποία οι ίδιοι δημιούργησαν; Επανόρθωσαν για τις καταστροφές και την βία που προκάλεσαν, όταν υποκινούσαν την κοινωνία μας να εξεγερθεί για την δολοφονία Γρηγορόπουλου;
Ο οποιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί ότι τα καθεστωτικά μέσα είναι ο ορισμός την αναξιοπιστίας, της διαπλοκής και των συμφερόντων της σύγχρονης ολιγαρχίας. Της Ολιγαρχίας, που η ανησυχία της μετατρέπεται σε τρόμο, καθώς βλέπει ότι τα θεμέλια της μιντιακής παντοκρατορίας της αρχίζουν να τρίζουν από την εντυπωσιακή άνοδο των blogs και του διαδικτύου, που ξεμπροστιάζουν και εξουδετερώνουν την προπαγάνδα της.
Το διαδίκτυο εξουδετέρωσε το ειδησεογραφικό μονοπώλιο της νέας τάξης. Δυστυχώς για την νέα τάξη τώρα πια υπάρχουν και απλοί bloggers με υψηλά ιδανικά, αλλά και ερασιτέχνες δημοσιογράφοι και αρθογράφοι, που ζουν και αναπνέουν προσμένοντας και ενεργώντας να δουν τον τόπο αυτό να ανασταίνεται κόντρα στου πληρωμένους δημοσιογράφους και έμμισθους υπαλλήλους των γνωστών μεγκαλομιντιαρχών. Απλοί bloggers, κόντρα σε αυτούς που η αρθρογραφία είναι ζήτημα παραγγελίας και πληρωμής.
Στα Ελληνορθόδοξα και Πατριωτικά ιστολόγια η μόνη πληρωμή είναι η εμψύχωση και η Πνευματική πρόοδος του αναγνώστη, ο οποίος δεν είναι αναγνώστης αλλά αδελφός και συμπολεμιστής του ορατού και αοράτου πολέμου, στον οποίο κληθήκαμε. Λάθη (δυστυχώς) θα κάνουμε και θα πούμε. Τα πάθη μας και αυτά καμιά φορά θα βγούνε στον διαδικτυακό αέρα. Λάθη κάποιες φορές κάνανε ακόμα και οι Άγιοί μας (χωρίς αυτό φυσικά να αναιρεί την αγιότητά τους), πόσον μάλλον εμείς που απέχουμε παρασάγγας (δυστυχώς) απ’ την θέωση.
Τα νεοεποχίτικα καθεστωτικά μέσα ενίοτε μας λιθοβολούν και συκοφαντούν νομίζοντας ότι θα επαναφέρουν την μεγάλη μάζα της κοινωνίας μας στην ενημέρωση μέσω των χρεοκοπημένων εφημερίδων τους και των παρακμιακών καναλιών τους.
Δυστυχώς για αυτούς έγινε πράξη το σοφό ρητό που λέει ότι… μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο καιρό, αλλά όχι όλους για πάντα.
Κόντρα σε όλους τους ανθρώπους της νέας τάξης πραγμάτων, ο αγώνας συνεχίζεται… έως τέλους.
