Το κράτος καταρρέει, εξίσου ηχηρή είναι και η κατάρρευση των θεσμών και ιδιαίτερα της Δικαιοσύνης.
Και μαζί με την κατάρρευση του κράτους, οι μεγάλες επιχειρήσεις εγκαταλείπουν την χώρα.
Εφοπλιστικό και επιχειρηματικό χρήμα πραγματοποιεί την μεγάλη απόδραση, εγκαταλείπει την Κολομβία των Βαλκανίων, φεύγει μακριά από ένα κράτος που σωριάζεται καθώς το χρέος του είναι πλέον δυσθεώρητο σε σχέση με το 2010.
Την ίδια στιγμή οι πολιτικοί του αντιδρούν λες και βρίσκονται υπό την επήρεια ψυχοφαρμάκων και κυρίως του λιθίου.
Την εικόνα της κόλασης δίνει ανάγλυφα το κείμενο του Γιώργου Κράλογλου που ακολουθεί από το Capital.gr
Μένει να πυροδοτηθούν και να δούμε τα αποτελέσματα των εκρήξεων ακόμη και σε βάρος αυτών που θα τις πυροδοτήσουν.
Η πρώτη από τρεις νέες βόμβες ειδήσεων για αποχώρηση από την ελληνική οικονομία αφορά μεγάλο και πολυσυζητημένο (από κάθε πλευρά) εφοπλιστικό όμιλο που ετοιμάζεται να μεταφέρει την έδρα του στην Ευρώπη. Πιθανότατα στη Γαλλία.
Πρόκειται για εφοπλιστικό όμιλο και με πολύμορφες χερσαίες δράσεις στην Ελλάδα που έχει προκαλέσει στο παρελθόν σχόλια και ερμηνείες λόγω των καλών αλλά και κακών σχέσεων του με την πολιτεία και το φορολογικό σύστημα.
Η δεύτερη πιθανή βόμβα συνδέεται πάλι με τον εφοπλιστικό χώρο. Αφορά άλλους δύο ομίλους οι οποίοι δηλώνουν απογοητευμένοι από την έλλειψη πολιτικής συνεννόησης και κατανόησης απλών πραγμάτων όπως μια νέα φόρμουλα στη ναυτιλιακή πολιτική ώστε να επιστρέψουν ελληνικές σημαίες στη χώρα και να απασχοληθούν ακόμη 200.000 άτομα στο χώρο σε άμεσες και έμμεσες ναυτιλιακές θέσεις εργασίας.
Οι όμιλοι αυτοί που έχουν ήδη πολύπλευρη δράση και σε άλλες χώρες της Ευρώπης καθώς και σε ναυτιλιακά κέντρα του πλανήτη και σχεδιάζουν τη μονιμοποίηση της έδρας τους εκτός Ελλάδος δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους από τις συνεχιζόμενες πράξεις κωμωδίας στο θέατρο της δήθεν αναπτυξιακής φορολογικής πολιτικής.
Στις δε μεταξύ των εφοπλιστικών κύκλων συζητήσεις υποστηρίζουν ότι όσο η κυβέρνηση συνεχίζει την αντιφατική της αναπτυξιακή πολιτική με αφελείς χειρισμούς στον κεντρικό άξονα που είναι το φορολογικό καθεστώς, ειδικά στην φάση αυτή όπου η οικονομία μπορεί να βρει δρόμο ανάκαμψης, τίποτε δεν μπορεί να εγγυηθεί (ούτε και από πλευράς χρόνου) προοπτική ρυθμίσεων που θα επιτρέψουν προβληματισμό για νέες επενδύσεις και δράσεις στην Ελλάδα.
Οι ίδιοι υποστηρίζουν ακόμη ότι με την τακτική της αυτή η κυβέρνηση δημιουργεί κακό προηγούμενο για την επιχειρηματική αγορά το οποίο (λογικά) θα δυσκολευθεί να ανατρέψει μια πιθανή νέα κυβέρνηση που θα ελέγχεται από τα αριστερά της πολιτικής σκηνής.
Η τρίτη βόμβα θα προέλθει από το χερσαίο… επιχειρηματικό χώρο με προγραμματισμό επενδύσεων εκτός Ελλάδος αλλά εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνδέεται έμμεσα με την παραπάνω άποψη.
Ότι, δηλαδή, οι αλυσιδωτές αποτυχίες της κυβέρνησης στην φορολογική πολιτική και στην αποτελεσματική προσέλκυση επενδύσεων προκαλούν κατάσταση πραγμάτων σε βάρος των επιχειρήσεων (για παράδειγμα η φορολόγηση με ΕΝΦΙΑ των παγίων στοιχείων και η αύξηση του ενεργειακού κόστους) που ασφαλώς και θα αρνηθούν να ανατρέψουν οι αριστερού τύπου επιλογές της αντιπολίτευσης ως κυβέρνηση (σύμφωνα άλλωστε με τα όσα ήδη δηλώνονται).
Για το λόγο αυτό οι εν λόγω συγκεκριμένοι «χερσαίοι επιχειρηματίες» (παλαιοί επενδυτές με εντυπωσιακές επενδύσεις) αποδίδοντας και στην (επιτυχέστατη) εξαγορά του γνωστού ελληνικού μεταλλευτικού ομίλου από γαλλικά συμφέροντα, ερμηνεία επιχειρηματικής απόδρασης… από την ελληνική οικονομία υποστηρίζουν ότι η σημερινή κυβέρνηση με τα λάθη της ναρκοθετεί το επενδυτικό έδαφος της χώρας παραδίδοντας την ανάγκη απαραιτήτων παρεμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας σε μια πιθανή κυβέρνηση με αριστερούς προγραμματισμούς.
