«Στραπάτσο» της κυβέρνησης, που θυμίζει το φιάσκο Βενιζέλου
Του Nώντα Χαλδούπη
Σε… στραπάτσο ολκής, που θυμίζει το φιάσκο Βενιζέλου το καλοκαίρι του 2011, εξελίσσεται η
προσπάθεια της κυβέρνησης να επαναδιαπραγματευθεί βασικούς όρους του Μνημονίου με την «τρόικα». Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες του «Π» από υπουργικές πηγές, οι «τροϊκανοί» απέρριψαν όλες τις κυβερνητικές προτάσεις για αλλαγές στο Μνημόνιο, τονίζοντας ότι για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτείται συνολική διαπραγμάτευση για νέο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, δηλαδή ουσιαστικά μια διαπραγμάτευση για… νέο Μνημόνιο, πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι στο προηγούμενο!
Και οι εκτιμήσεις είναι ότι δεν θα είναι προς την κατεύθυνση χαλάρωσης των δεσμών…
Παρά την προσπάθεια να υποβαθμισθούν οι διαφορές με την «τρόικα» ως δήθεν διαφορές για «τεχνικές λεπτομέρειες», στην πραγματικότητα οι «τροϊκανοί» ήλθαν σε ευθεία σύγκρουση με την κυβέρνηση, απορρίπτοντας όλες τις σημαντικές κυβερνητικές προτάσεις για «διόρθωση πορείας» στο μνημονιακό πρόγραμμα.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι επικεφαλής της «τρόικας», ακόμη και στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, αρνήθηκαν κάθε σοβαρή αλλαγή στο πρόγραμμα, εμμένοντας στην κατά γράμμα εφαρμογή της αρχικής συμφωνίας και τονίζοντας ότι οι αλλαγές που ζητεί η ελληνική κυβέρνηση μπορούν να συζητηθούν μόνο στο πλαίσιο επαναδιαπραγμάτευσης του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Τέτοια σοβαρή διαπραγμάτευση, όμως, επέμειναν οι «τροϊκανοί», υπερβαίνει τα όρια της δικής τους αρμοδιότητας, που είναι να ελέγξουν την εφαρμογή του συμφωνημένου προγράμματος, προχωρώντας ενδεχομένως σε ήσσονος σημασίας αλλαγές. Δηλαδή, το σαφές μήνυμα των… χαμηλόβαθμων υπαλλήλων στον πρωθυπουργό ήταν: «Για τις αλλαγές που ζητάτε δεν μπορούμε να αποφασίσουμε εμείς, απευθυνθείτε στην Άνγκελα Μέρκελ»!
Σχολιάζοντας εμμέσως αυτήν την απαίτηση της «τρόικας» για μεταφορά της διαπραγμάτευσης στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, ο Γιάννης Στουρνάρας τόνισε την Τετάρτη ότι ο πρωθυπουργός δεν πρόκειται να θέσει το θέμα στη Σύνοδο των Eυρωπαίων ηγετών που έγινε Πέμπτη και την Παρασκευή.
Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνεται από κυβερνητικά στελέχη για αυτήν την επιλογή, εάν ο κ. Σαμαράς ζητήσει σε αυτήν τη φάση την έγκριση των Ευρωπαίων για επαναδιαπραγμάτευση του «φρέσκου» Μνημονίου, ουσιαστικά θα θέσει σε αμφισβήτηση την άτυπη, πρόσφατη συμφωνία να εφαρμόσει η Ελλάδα κατά γράμμα το πρόγραμμα, τουλάχιστον ως τις γερμανικές εκλογές, αποφεύγοντας ακόμα και νύξη για νέα διαπραγμάτευση σε «άβολο» για τη Μέρκελ πολιτικό χρόνο. Άλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες, τα μηνύματα που έφθασαν στο Μαξίμου από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όταν κατέστη σαφές ότι οδηγείται σε ναυάγιο η διαπραγμάτευση με τους «τροϊκανούς», ήταν αποθαρρυντικά για διαπραγμάτευση υψηλού πολιτικού επιπέδου: «Βρείτε τα με την “τρόικα”»!
Πολλοί συγκρίνουν την αποτυχημένη κατάληξη της προσπάθειας επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου με τους «χαμηλόβαθμους υπαλλήλους» με το φιάσκο στο οποίο οδήγησε ανάλογη προσπάθεια του Βενιζέλου, το καλοκαίρι του 2011, να ζητήσει από την «τρόικα» ουσιώδεις αλλαγές στο τότε ισχύον Μνημόνιο.
Η «τρόικα» αρνήθηκε τη διαπραγμάτευση και αποχώρησε από την Αθήνα, παραπέμποντας στους πολιτικούς της προϊσταμένους, οι οποίοι απέρριψαν το αίτημα για άμεση και ριζική αλλαγή του Μνημονίου, με συνέπεια να υποχρεωθεί ο Βενιζέλος να δεχθεί νέα σκληρά μέτρα (με κορυφαίο το «χαράτσι» στα ακίνητα) προκειμένου να επανέλθει η «τρόικα» στην Αθήνα.
«Κλινικά νεκρό» το Μνημόνιο
Όλα τα προβλήματα με τα οποία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη η κυβέρνηση Σαμαρά συνδέονται άμεσα με το γεγονός ότι, στην αμέσως προηγούμενη επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού προγράμματος, η ελληνική κυβέρνηση υποχρεώθηκε να προσυπογράψει ένα πρόγραμμα βασισμένο και πάλι σε υπεραισιόδοξες προβλέψεις για την ύφεση και γεμάτο υποχρεώσεις για την κυβέρνηση που εξαρχής ήταν προφανές ότι δεν θα μπορούσαν να εκπληρωθούν. Δυστυχώς, οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν με δραματικό τρόπο πλήθος πρόσφατων δημοσιευμάτων του «Π», όπου τονιζόταν ότι το ίδιο το ΔΝΤ αμφισβητεί τις αισιόδοξες προβλέψεις για την ύφεση, ότι για το θέμα των απολύσεων στο Δημόσιο η «τρόικα» δεν θα έκανε εύκολα πίσω από τις προβλέψεις του Μνημονίου, ότι το υπουργείο Οικονομικών βρίσκεται σε αδυναμία να παρουσιάσει ένα σοβαρό σχέδιο για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας που θα μπορεί να «αγγίξει» τον υψηλό εισπρακτικό στόχο του Μνημονίου (3 δισ. ευρώ) αλλά και ότι επανέρχονται οι φόβοι για ένα «ατύχημα» στην εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος πριν από τις γερμανικές εκλογές.
Πράγματι, εάν αθροίσει κανείς όλες τις «τεχνικές λεπτομέρειες» που εξακολουθούν να χωρίζουν την κυβέρνηση και την «τρόικα», γίνεται σαφές ότι σχεδόν στο σύνολό της η εφαρμογή και του δεύτερου Μνημονίου έχει τεθεί σε σοβαρή αμφισβήτηση, πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι στο κείμενό του.
