Πρόκειται για επιθυμία σφοδρή και βεβαιότητα αβυσσαλέα, αποτυπωμένη σε κάθε χιλιοστό του εξουσιομανούς κορμιού τους. Στο θολωμένο από τον πόθο βλέμμα τους, στο μαυραγορίτικο, βουτηγμένο στη λασπουριά της ιστορίας μουστάκι τους, στο απύλωτο στόμα τους, που ξερνάει λόγια τοξικά. Σαν το στόμα του Σαμαρά, που άνοιξε μεγαλοβδομαδιάτικα για να μας πει ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς γκρέμισε σε δυόμισι μήνες το έργο που παρήγαγε η δική του κυβέρνηση σε δυόμισι χρόνια. Πόσο μεγάλο, βαθύ και στέρεο ήταν αυτό το έργο που σωριάστηκε με ένα απαλό φύσημα του Τσίπρα;
Οι νεοδημοκράτες περιμένουν ότι οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές θα αποτύχουν, οπότε η κυβέρνηση θα πέσει, το αργότερο μέχρι τον Ιούλιο. Δεν περιμένουν απλώς, βάζουν κι εκείνοι το χεράκι τους για να εξασφαλιστεί η αποτυχία, μην λησμονούμε ότι ως νεοφιλελεύθεροι δεξιοί έχουν σοβαρές προσβάσεις στην ευρωπαϊκή νομενκλατούρα, στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, στη Μέρκελ, στον Σόιμπλε, στον Ραχόι.
«Υπογράψτε τη συμφωνία, να τελειώνουμε», λέει και ξαναλέει ο Σαμαράς. Τα λέει στην πεθερά για να τ’ ακούει η νύφη, τα λέει στον Τσίπρα για να τα ακούει η Μέρκελ. Κάνε με εμένα, κυρία Αγγέλα μου, πρωθυπουργό και θα υπογράψω τα πάντα όλα. Τα πάντα όλα θα υπογράψουν, αν ξαναγυρίσουν. Και τις ομαδικές απολύσεις και τη μείωση των συντάξεων και την αύξηση του ΦΠΑ, δεν θα απομείνει λίθος επί λίθου. Θα λέμε «Χαρδούβελης» και θα κλαίμε, μπροστά σε όσα θα συμβούν, το mail τού περί ου θα μοιάζει με ασπασμό των αγγέλων προς τα άστρα.
Δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Αν επιστρέψει η ακροδεξιά Ν.Δ. του Σαμαρά, θα πέσει σκοτάδι και καταχνιά απ’ άκρου σ’ άκρον, θα λυσσάξουνε οι αδώνηδες, οι πλεύρηδες, οι βορίδηδες και τα λοιπά φασισταριά που παρεπιδημούν στη Συγγρού. Λυσσάνε ήδη, ακούστε τους με τι μίσος μιλάνε κάθε μέρα για τους πρόσφυγες, για τα δικαιώματα των κρατουμένων, για την ιθαγένεια των παιδιών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Αν επιστρέψουν στην εξουσία, το μίσος θα γίνει νόμος, θα γίνει γκλομπ, δακρυγόνο, βούρδουλας. Αλί και τρισαλί στους αδύναμους και τους κατατρεγμένους.
Η πτώση της κυβέρνησης της Αριστεράς θα αλλάξει τα δεδομένα για πολλά – πολλά χρόνια. Το παλαιό καθεστώς θα επιστρέψει δριμύτερο, χωρίς φραγμούς, χωρίς αναστολές, χωρίς αντίπαλο, χωρίς εναλλακτική πρόταση. Το σενάριο είναι απολύτως εφιαλτικό, σαν να τρέχεις σε σκοτεινό δάσος κυνηγημένος από λύκους, κοράκια και καρακάξες, μοιάζει με τραγέλαφο, το τέλος όμως είναι απαξάπαντος τραγικό. Ως εκ τούτου, η μόνη συμβουλή που μπορεί να δώσει κάποιος -με όλο τον σεβασμό- στην κυβέρνηση της Αριστεράς, είναι αυτή που έδινε ο κινηματογραφικός Κωνσταντάρας στα κινηματογραφικά τέκνα του: Το νου σας, ρεμάλια!
avgi.gr
